บทที่ 63 แสดงฝีมือ

อำเภอหลานตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมืองอันหยางซึ่งเป็นเมืองเอกของมณฑลตงหยาง

ฝ่ายบริหารยังอยู่ในเขตอำนาจเมืองอันหยาง ตัวอำเภอไม่ใหญ่มาก มีประชากรประมาณสามหมื่นกว่าคนเท่านั้น

หลี่เป่าซานมีรถสำหรับใช้ในกรณีออกทำงานนอกสถานที่อยู่คันหนึ่ง เป็นรถซูซูกิจิมมี่ ตัวรถไม่ใหญ่ ลักษณะไม่เลว ราคาไม่แพง ทุกครั้งที่ออกไปผ่าตัดข้างนอกมักขับรถคันนี้ไป

รถซูซูกิจิมนี่มีที่นั่งเพียงสองที่นั่ง เฉินชางนั่งด้านข้าง หลี่เป่าซานอธิบายเรื่องที่ต้องให้ความสำคัญในการผ่าตัดให้เฉินชางฟังตลอดทาง ใช้เวลาไปประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่าก็มาถึงโรงพยาบาลประชาชนแห่งอำเภอหลาน

หัวหน้าแผนกศัลยกรรมทั่วไปของโรงพยาบาลประชาชนแห่งอำเภอหลานชื่อต้วนโป เมื่อเห็นหลี่เป่าซานมาถึงจึงเดินยิ้มเข้ามา “หัวหน้าหลาน คุณมาแล้ว”

หลี่เป่าซานยิ้ม “ครับ หัวหน้าต้วน ผมขอแนะนำหน่อยนะครับ นี่คือเฉินชางอยู่ในแผนกของผมเอง เป็นคนหนุ่มที่ไม่เลวเลย วันนี้พาเขามาผ่าตัดด้วยน่ะครับ”

“เฉินชาง ท่านนี้คือหัวหน้าต้วน หัวหน้าแผนกศัลยกรรมทั่วไปของโรงพยาบาลประชาชนแห่งอำเภอหลาน”

เฉินชางรีบทักทาย “สวัสดีครับหัวหน้าต้วน”

ต้วนโปมีหน้าตาใจดี เมื่อยิ้มขึ้นมาทำให้ตาหยีจนมองไม่เห็นดวงตา เขาหรี่ตาพูดว่า “ดีๆ อย่ายืนอยู่หน้าประตูเลย เข้ามาเถอะครับ”

ทั้งสามเดินมาที่สำนักงานโดยไม่มีการวางท่าเกรงอกเกรงใจกันอีก เพราะจะอย่างไรหลี่เป่าซานก็เป็นแขกประจำของที่นี่ มักมาทำการผ่าตัดบ่อยๆ ดังนั้นต้วนโปจึงพูดโดยไม่อ้อมค้อม

“หัวหน้าหลี่ ได้ยินว่าคุณมาที่โรงพยาบาลของพวกเราเพราะต้องการหาเคสผ่าตัดไส้ติ่งเพื่อทำการฝึกสอนผ่าตัด พวกเราหาคนไข้ที่ต้องผ่าตัดไส้ติ่งจากทั้งโรงพยาบาลออกมาแล้ว มีทั้งหมดแปดคน วันนี้ลำบากคุณแล้วนะครับ”

หลี่เป่าซานยิ้มอย่างซาบซึ้งใจ “รบกวนคุณแล้วนะครับหัวหน้าต้วน”

ต้วนโปรีบโบกมือปฏิเสธ หลี่เป่าซานมีตำแหน่งสำคัญในมณฑลตงหยาง ได้ช่วยเหลือเป็นการแสดงน้ำใจเช่นนี้นับว่าเป็นเรื่องดี ต้วนโปย่อมไม่ปฏิเสธแน่นอน

อีกอย่าง นี่ไม่นับเป็นการรบกวนแม้แต่น้อย เรียกว่าได้รับมากกว่าด้วยซ้ำ เพียงออกแรงเล็กน้อยเท่านั้น นับว่าเป็นเรื่องดีสำหรับโรงพยาบาล

ทั้งสามออกจากห้องสำนักงานมาที่ห้องผู้ป่วย พลันเห็นป้ายแขวนไว้บริเวณเคาน์เตอร์พยาบาล เขียนว่า “ยินดีต้อนรับหลี่เป่าซาน แพทย์เลื่องชื่อแห่งมนฑณมาทำการผ่าตัดชี้แนะเคสผ่าไส้ติ่ง”

เฉินชางเองก็ชะงักไป

หัวหน้าต้วนคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ทำให้การมาเยือนของหลี่เป่าซานกลายเป็นการผ่าตัดชี้แนะให้แพทย์ในแผนกศัลยกรรมทั่วไปเสียได้

เมื่อหลี่เป่าซานมาถึงก็รีบไปดูอาการผู้ป่วยเพื่อทำความคุ้นเคยกับอาการ

ทุกคนเดินไปยังห้องผู้ป่วย เมื่อผู้ป่วยเห็นต้วนโปเดินเข้ามาดวงตาก็เปล่งประกาย

ต้วนโปเดินมาข้างผู้ป่วย พูดด้วยรอยยิ้มว่า “นี่คือหัวหน้าหลี่ หมอมีชื่อแห่งมณฑลของพวกเรา คุณโชคดีแล้วนะครับ วันนี้หัวหน้าหลี่จะลงมือทำการผ่าตัดให้คุณด้วยตัวเอง”

เมื่อผู้ป่วยได้ยินย่อมต้องดีใจเป็นธรรมดา “ขอบคุณหัวหน้าต้วน หัวหน้าต้วนดีจริงๆ! ขอบคุณหัวหน้าหลี่…”

ต้วนโปดำเนินการเรื่องนี้จนได้ประโยชน์หลายอย่างในการกระทำเดียว

นอกจากจะแก้ปัญหาของหลี่เป่าซานได้แล้ว ยังช่วยยกระดับโรงพยาบาลในสายตาผู้ป่วยและอบรมพัฒนาความสามารถพื้นฐานของแพทย์ได้อีกด้วย

มิฉะนั้นเขาคงเป็นหัวหน้าแผนกไม่ได้!

หลี่เป่าซานก็ไม่ใส่ใจเรื่องนี้

ประมาณหนึ่งชั่วโมงผ่านไป หลี่เป่าซานก็พาเฉินชางมาที่ห้องผ่าตัด

อย่างไรก็ตาม นอกจากแพทย์ที่ต้องอยู่เวรแล้ว ตอนนี้แพทย์คนอื่นๆ ก็มาอยู่ที่นี่กันหมด

ต้วนโปพูดกับทุกคนว่า “ทุกคนครับ หลี่เป่าซานหาเวลาปลีกตัวมาทำการผ่าตัดไส้ติ่งที่นี่แล้ว ต้องเรียนรู้ให้ดีนะครับ ใส่ใจให้มาก นำความรู้ที่ได้รับในครั้งนี้ไปย่อยเป็นของตัวเองให้มากที่สุด”

การผ่าตัดเริ่มขึ้นแล้ว เฉินชางเป็นผู้ช่วย ส่วนคนอื่นๆ ยืนสังเกตการณ์อยู่ที่เดิม เนื่องจากในห้องมีจอขนาดใหญ่อยู่ทำให้ทุกคนเห็นชัดเจน

ส่วนต้วนโปเปลี่ยนไปสวมชุดผ่าตัด เริ่มเข้ามาช่วย

หลี่เป่าซานมองเฉินชาง “ผมทำก่อนเคสหนึ่งแล้วคุณค่อยมาทำ ให้ผมดูฝีมือคุณสักหน่อย”

พูดจบหลี่เป่าซานก็เริ่มผ่าตัด

กล่าวตามจริง เมื่อลงมือก็จะรู้ได้ทันทีว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญหรือไม่ การผ่าเปิดของหลี่เป่าซานทำได้ยอดเยี่ยมมากจริงๆ

การผ่าทุกชั้นให้ความรู้สึกแตกต่างกันไป ผิวหนัง ชั้นไขมันใต้ผิวหนัง กล้ามเนื้อ…เยื่อบุช่องท้อง

เมื่อเริ่มผ่านเปิดก็เห็นหนองบางส่วน มีกลิ่นเหม็นโชยมา มีพังผืดบริเวณอุ้งเชิงกราน

หลี่เป่าซานไม่ได้ชะงัก เริ่มทำงานไปอย่างต่อเนื่อง

การผ่าตัดนี้ค่อนข้างธรรมดา แต่เขายังทำอย่างจริงจัง

ไม่นานก็หาไส้ติ่งพบ เริ่มผูกหลอดเลือดแดงที่ลำเลียงเลือดไปสู่ไส้ติ่ง…

การผ่าตัดดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ทุกขั้นตอนเขาทำได้อย่างยอดเยี่ยม เฉินชางยังอดชื่นชมความยอดเยี่ยมของหัวหน้าหลี่ไม่ได้

อย่างน้อยก็เก้าสิบคะแนนได้!

ผู้ป่วยถูกส่งออกไป รอบด้านเกิดเสียงตบมือดังขึ้น

หลังจากล้างมือแล้วก็ทำการผ่าตัดเคสที่สองต่อทันที

คราวนี้หลี่เป่าซานและต้วนโปหารือกันแล้วว่าจะให้เฉินชางเป็นคนทำ

หมอที่อยู่รอบๆ เห็นเฉินชางอายุยังน้อยจึงพากันมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น กระทั่งให้ความรู้สึกไม่พอใจคล้ายมาดูเรื่องสนุกด้วยซ้ำ

ทุกคนต่างเป็นหมอ เมื่อเห็นหมอที่อายุน้อยกว่าพวกเขา ในใจย่อมเกิดการเปรียบเทียบไม่มากก็น้อย!

[ติ๊ง! กระตุ้นภารกิจ: แสดงฝีมือ