บทที่ 635 ผมอยากดื่มจินจวิ้นเหมย

ตอนที่ 635 ผมอยากดื่มจินจวิ้นเหมย

Ink Stone_Fantasy

ช่วงประมาณห้าโมงเย็น เฉินชางได้รับสายจากฉินเสี้ยวยวน

เฉินชางมองโทรศัพท์มือถือ ลังเลอยู่นานมาก

ควรรับไหม

รับแล้วจะมีเรื่องไม่ดีอะไรเกิดขึ้นหรือไม่

หลังจากลังเลอยู่นาน สุดท้ายเฉินชางก็รับสาย ตัดสินใจหยั่งเชิงอย่างระมัดระวังก่อน “ฮัลโหล สวัสดีครับผู้อำนวยการ…”

ฉินเสี้ยวยวนฟังเสียงของเฉินชาง ก็รู้เลยว่าเจ้าหมอนี่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ตั้งนานแล้ว แต่ไม่ยอมรับสายเสียที

“อืม มาที่ห้องทำงานผมหน่อย เร็วๆ”

ฉินเสี้ยวยวนพูดประโยคนี้จบก็วางสายทันที มีมาดของผู้อำนวยการอย่างมาก ทำเอาในใจเฉินชางลนลาน

ฉินเยว่มองเฉินชางแวบหนึ่ง ถามอย่างประหลาดใจ “เกิดอะไรขึ้นคะ”

เฉินชางกลืนน้ำลาย กดเสียงต่ำพูด “คุณพ่อเราเรียกตัวผม!”

ฉินเยว่ชะงัก แทบหัวเราะออกมา “ไปสิ คุณเข้าไปก็พูดว่า ‘พ่อมีอะไรครับ’ ดูสิว่าปฏิกิริยาจะเป็นอย่างไร”

เฉินชางกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “ช่างเถอะ ผมยังอยากมีชีวิตอยู่นานกว่านี้หน่อย”

หลังจากพูดจบ เฉินชางก็ถอนหายใจแล้วลุกขึ้นเดินไปทางตึกอำนวยการ

หลังจากเคาะประตู เขาก็พบว่าประตูถูกตนเคาะจนแง้มออก เห็นได้ชัดว่าเหล่าฉินเปิดประตูไว้ให้ตน

ว่าไม่ได้เชียว ตอนนี้เฉินชางถือว่าคุ้นชินกับห้องทำงานผู้อำนวยการแล้ว มาตั้งหลายรอบแล้ว

ดั่งคำที่ว่าครั้งแรกไม่คุ้นเคย ครั้งที่สองคุ้นชิน ครั้งที่สามเปิดประตูต้อนรับ

ฉินเสี้ยวยวนเห็นเฉินชางเข้ามาพลันเผยรอยยิ้ม “นั่งก่อน ผมชงชาให้ ชาปี้หลัวชุนหรือชาหลงจิ่งดี”

หลังจากเฉินชางได้ยินแล้วเพ่งสมาธิทันที วิเคราะห์อย่างจริงจัง

หรือชาสองชนิดนี้ มีความหมายอะไรแอบแฝง

ชาปี้หลัวชุน

ชาหลงจิ่ง!

เป็นชาเขียวทั้งนั้น…หรือ…มีความหมายอื่นแอบแฝง

เฉินชางยิ้มอย่างอึดอัด “มีจินจวิ้นเหมยไหมครับ”

ฉินเสี้ยวยวนชะงักไปทันที “หืม? ไม่ชอบชาเขียวเหรอ ชาเขียวดับร้อน ผมว่าคุณร้อนใจมากนะครับ”

เฉินชางยิ้มกระอักกระอ่วน “ช่วงนี้ความเย็นรุกกระเพาะอาหาร คุณหมอให้ผมดื่มอะไรอุ่นๆ…”

อืม!

เฉินชางรู้สึกว่า บทสนทนาสองประโยคก่อนหน้านี้มีระดับมาก!

เหมือนคุยเรื่องชา ความจริงกลับเป็นสงครามอย่างแท้จริง

ฉินเสี้ยวยวนยิ้ม หยิบจินจวิ้นเหมยกล่องหนึ่งออกมา ชงให้เฉินชาง

เจ้าหมอนี่เห็นที่นี่เป็นบ้านแล้วจริงๆ เหรอ