ตอนที่ 649
บทที่ 650 เขาหัวล้านแล้ว แถมเก่งด้วย! (1)
October 22, 2026
ตอนนี้เอง จู่ๆ ผู้คุมการแข่งขันหลักเหอไต้เจินก็รู้สึกว่าความจริงแล้วผู้ชายหน้าตาดีก็ดีมากเหมือนกัน! อย่างน้อย…ก็ถือว่ามองกันไม่เบื่อแล้วกัน!
หลังจากทั้งสองคนมองกันมาเจ็ดแปดนาที ในที่สุดพวกเขาก็ทำลายความเงียบลง พูดคุยกันสองสามนาที ผู้คุมการแข่งขันถือโอกาสถามคำถามส่วนตัวกับเฉินชาง สุดท้ายหลังจากพูดคุยกันอย่างอึดอัดมาสิบกว่านาที ผู้คุมการแข่งขันหลักก็ได้รับแจ้งว่าผู้เข้าแข่งขันสามารถออกจากสถานที่แข่งขันได้แล้ว
เหอไต้เจินพลันเอ่ยยิ้มๆ “เจ้าหนู ถ้ามีเวลาก็ผลัดมาที่โรงพยาบาล 301 ดู”
เฉินชางพยักหน้ายิ้มให้ “ได้ครับ ขอบคุณผู้คุมการแข่งขันนะครับ”
หลังจากเฉินชางออกมาก็ค่อนข้างตะลึง เพราะเหอไต้เจินดูเหมือนอายุไม่มาก ท่าทางก็เหมือนสี่สิบต้นๆ แต่ตอนเฉินชางคลิกลูกศรที่หัวเธอเพื่อฆ่าเวลา เสียงเตือนของระบบก็ทำให้เขาผงะไป
[เหอไต้เจิน: นี่คือหัวหน้าแผนกศัลยกรรมหัวใจที่มุ่งเน้นงานวินิจฉัยโรคคนหนึ่ง เชี่ยวชาญการผ่าตัดศัลยกรรมหัวใจมากมาย เป็นหัวหน้าใหญ่ของแผนกศัลยกรรมหัวใจโรงพยาบาล 301 และแพทย์ที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ]
เฉินชางพบว่ายิ่งระดับตนสูงขึ้น ข้อมูลที่ค้นดูได้ก็ยิ่งมากขึ้น ถึงกับเห็นของอย่างชื่อสกุล อาชีพ ความถนัดของอีกฝ่ายได้ แบบนี้ก็เจ๋งเลย อีกอย่างก็คือหัวหน้าเหอที่ดูเหมือนอายุสี่สิบกว่าดันเป็นแพทย์ชื่อดังระดับประเทศแล้ว เมืองหลวงต่างจากตงหยางตามคาด มีแต่เสือหมอบมังกรซุ่มสินะ
ทุกคนทยอยกลับจากสถานที่แข่งขันมาที่ที่นั่ง ต่อไปก็คือการสรุปคะแนน บนจอแสดงตารางที่เรียงตามตำแหน่งที่นั่งเป็นแถวๆ
“ชื่อสกุล…คะแนน…”
หลังจากทุกคนนั่งลงแล้วก็ต่างเริ่มรออย่างอดทน ตอนนี้ด้านบนที่นั่งผู้ชมกลับโกลาหล พากันถกกันว่าอันดับหนึ่งในการแข่งขันครั้งนี้จะเป็นใคร ก็มีอยู่ไม่กี่คน!
“ผมว่าเฉินชางต้องได้ที่หนึ่งแน่!”
“นั่นสิ เขาเร็วกว่าซือคงด้วยซ้ำ ไม่ได้ที่หนึ่งแล้วจะได้ที่เท่าไร”
“พูดแบบนี้ แต่เกณฑ์ตัดสินคะแนนการผ่าตัดไม่ใช่ความเร็วช้ามั้ง ผมว่าคณะกรรมการต้องเริ่มคิดคะแนนจากแง่มุมต่างๆ ให้คะแนนที่ยิ่งสมเหตุสมผลแน่ ก็เหมือนอย่างที่ศาสตราจารย์ทุกคนท่านพูดไว้เมื่อกี้ การผ่าตัดของเฉินชางมีสีสันแต่ไม่คลาสสิค ดังนั้นคะแนนการแข่งขันยังน่าเป็นห่วง”
……
การวิพากษ์วิจารณ์ของผู้ชมยิ่งทำให้ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองร้อยคนกระวนกระวาย
เฉินชางมองดูเครื่องหมายคำถามเหนือศีรษะของกัวอวิ๋นเฟย แจ้งเตือนภารกิจนี่นา! เขาจึงผงะไปเล็กน้อย “หมอกัว คุณเป็นอะไรไปครับ ตื่นเต้นเหรอ”
ที่จริงกัวอวิ๋นเฟยไม่ตื่นเต้นสักนิด ถึงอย่างไรเขากรำศึกมานาน ถ้ามาตกรอบในการแข่งขันแค่นี้ก็ออกจะขายหน้าเสียแล้ว เขาตื่นเต้นเพราะเมิ่งซีที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาต่างหาก!
ไม่รู้ทำไม กัวอวิ๋นเฟยถึงรู้สึกว่าตนแพ้น้ำหอม แพ้ลิปสติก แล้วก็แพ้…เอาเป็นว่าแพ้มารเจ้าเสน่ห์ที่อยู่ข้างกายเขาคนนี้ด้วย ถึงขนาดที่ตอนนี้เขาทำตัวไม่ถูก ดูกระวนกระวายเป็นอย่างยิ่ง
กัวอวิ๋นเฟยถอนหายใจ เขาปฏิสัมพันธ์กับผู้หญิงสวยไม่เก่งจริงๆ สิน่า มีปัญหากับการเข้าสังคมกับเด็กผู้หญิงตั้งแต่เด็ก หลายปีมานี้ต่อให้ทำงานไม่ถึงกับกระวนกระวาย เผชิญหน้ากับคนไข้ยังพูดง่าย แต่…ในชีวิตทั่วไปเจอแบบนี้เข้าก็ทำตัวไม่ถูกทุกที
เห็นกัวอวิ๋นเฟยส่ายหัว เฉินชางก็สงสัยเสียแล้ว เขาจึงพบความแปลกของกัวอวิ๋นเฟย ด้วยความสงสัย เขาจึงกดเครื่องหมายคำถามของกัวอวิ๋นเฟย
[กัวอวิ๋นเฟยผู้อึดอัดใจทำตัวไม่ค่อยถูกกับผู้หญิงสวย ช่วยเขาคลี่คลายความอึดอัด ได้รับค่าความรู้สึกดี +5]
เฉินชางเห็นแจ้งเตือนแล้วชะงักไปเล็กน้อย อดยิ้มไม่ได้ “หมอกัว ผมจะคุยกับอาจารย์เมิ่งนิดหน่อย พวกเราเปลี่ยนที่กันเถอะครับ”
กัวอวิ๋นเฟยสีหน้าดีใจทันที “ได้ครับ!”
หลังจากทั้งสองคนเปลี่ยนที่นั่งกัน เฉินชางก็ได้รับแจ้งเตือนรางวัลจากระบบ ด้านกัวอวิ๋นเฟยก็เหมือนผ่อนคลายลงมาก
เมิ่งซีมองเฉินชาง “คุณแข่งเป็นไงบ้าง”
เฉินชางส่ายหัวคิด บอกไปตามตรงว่า “พูดยากครับ! ไม่รู้ว่าเกณฑ์ตัดสินคืออะไร แต่คงเข้ารอบได้สบาย”
เมิ่งซีพยักหน้า “หมอกัวล่ะคะ”
กัวอวิ๋นเฟยพยักหน้า “ผมคงทำได้กลางๆ มั้งครับ”