ตอนที่ 656
บทที่ 657 ให้กำลังใจ
October 22, 2026
เพราะเสร็จไวเกินไป!
ห้องผ่าตัดตกอยู่ในสภาวะเงียบสงบน่าอึดอัด
เฉินชางคิดว่าอยากสะท้อนปัญหาและสื่อสารกับอาจารย์เมิ่งสักหน่อย ดูสิว่าตนเรียกเธอว่าอาจารย์เมิ่งในที่สาธารณะ เธอจะเรียกตนว่าอาจารย์เฉินในที่ส่วนตัวได้หรือไม่!
แบบนี้ทั้งกระชับความสัมพันธ์ศิษย์อาจารย์ และยังยกย่องสรรเสริญกันได้!
[ติ๊ง! ค่าความรู้สึกดีจากเมิ่งซี +20!]
หลังจากเฉินชางได้รับแจ้งเตือนจากระบบ เขาใคร่ครวญครู่หนึ่ง อาจารย์เมิ่งคงผ่าตัดเสร็จแล้ว ด้วยนิสัยไม่เห็นเหยื่อไม่หว่านแหของเธอ ไม่มีทางให้รางวัลไวขนาดนี้แน่!
เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ไม่มีผิด!
เมิ่งซีดีใจมาก ตนช่างเป็นอัจฉริยะ วิเคราะห์ข้อมูลอย่างครบถ้วน รวมเนื้อหาของการแข่งขันในช่วงหลายปีที่ผ่านมา สรุปและตัดสินทิศทางของโจทย์การแข่งขันตามแนวโน้มการพัฒนาของแผนกศัลยกรรมหัวใจ เก็งข้อสอบสำเร็จ!
ตนเองช่างเป็นอัจฉริยะ!
ฉันเก่งเกินไปแล้ว…
เฉินชางก็นับว่ามีความดีความชอบอยู่บ้าง แต่ความดีความชอบที่สุดเป็นของฉัน!
ถึงอย่างไรฉันก็เป็นคนเก็งข้อสอบถูก เฉินชางฉันก็เป็นคนจ้าง ชัยชนะในตอนท้ายก็ควรจะเป็นของฉันถูกไหม
ถึงอย่างไรแล้ว เมิ่งซีก็เด็ดกว่า!
อืม!
หมดเวลาการแข่งขันแล้ว
ผู้คุมการแข่งขันให้ทุกคนออกจากสนาม ตอนนี้เอง เฉินชางเตรียมจะลุกขึ้น จู่ๆ เหอไต้เจินก็ทนไม่ไหว หยิบกระดาษโน้ตใบหนึ่งยื่นให้เฉินชางพร้อมพูดยิ้มๆ “กลับไปเพิ่มเพื่อนฉันในวีแชทหน่อยค่ะ”
เฉินชางอึ้ง เผยสีหน้าดีใจทันที
หลังจากผ่านไปหลายปีในที่สุดก็มีคนเป็นฝ่ายขอแอดวีแชทผมก่อน!
เป็นถึงหัวหน้าใหญ่ของ 301 เชียวนะ…
และยังเป็นผู้หญิงอีกด้วย!
ความรู้สึกสำเร็จเพิ่มขึ้นสามเท่า!
ถึงอย่างไร…นี่ก็หมายความว่าเมื่อเทียบกับรูปลักษณ์ ความสามารถของผมน่าหลงใหลมากกว่า
อาจารย์เมิ่งที่อีกด้านหนึ่งก็เจอปัญหาเช่นเดียวกัน
เธอเพียงแค่ถอนหายใจทีหนึ่ง เปลือกแย่ๆ เนี่ยนะ เมื่อไหร่คนอื่นจึงจะเห็นแก่นแท้ของฉัน เธอมองหัวหน้าอวี๋แวบหนึ่งแล้วจากไปอย่างแสร้งทำเป็นดีใจ
บนโลกนี้ คงมีแค่เฉินชางที่รังเกียจตนละมั้ง
อืม!
ไอ้สุนัขเฉินตาถั่ว!
……
……
ผู้เข้าแข่งขันทยอยกลับเข้าที่ นั่งรอคอยการประกาศผลคะแนนอย่างเงียบๆ
หลังจากเมิ่งซีมองเฉินชางแวบหนึ่งก็อดโอ้อวดไม่ได้ “ยอมหรือยัง”
เฉินชางตอบ “ยอมแล้ว!”
เมิ่งซีได้ยินแล้วมีความสุขมาก การทำให้เฉินชางยอมรับได้น่าดีใจมากกว่าการที่หัวหน้าอะไรนั่นขอช่องทางติดต่อเสียอีก!
คิดถึงตรงนี้ เมิ่งซีก็พูดข้างหูเฉินชาง “ยอมก็ถูกแล้ว ต่อไปเดินตามรอยเท้าอาจารย์เมิ่ง ผลประโยชน์ไม่มีที่สิ้นสุด สะดวกสบายไม่รู้จบ!”
เฉินชางมองบน “อาจารย์เมิ่ง ขืนคุณยังทำแบบนี้ต่อไป ผมจะบล็อกคุณ!”
เมิ่งซี “…”
……
……
ตอนนี้เหอไต้เจินรอการหารือผลคะแนนด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม!
ใช่แล้ว!
รอบนี้เธอให้เฉินชางหนึ่งร้อยคะแนนเหมือนเดิม
อวี๋จื้อเฉียง คุณพวกบ้าวิชาการไม่ใช่เหรอ
คุณชอบทำตามกฎไม่ใช่เหรอ
การประยุกต์ใช้แซนด์วิชเทคนิคแบบนี้ เป็นสิ่งที่นักวิชาการอย่างพวกคุณชอบมากที่สุดอย่างแน่นอน
มาสิ!
ครั้งนี้ฉันให้หนึ่งร้อยคะแนนคุณปฏิเสธฉันสิ!
ทว่าพอถึงตอนที่หารือกัน ตอนที่ตนเปิดวิดีโอ อวี๋จื้อเฉียงไม่เพียงไม่ปฏิเสธ แต่ถึงกับยังสนับสนุน!
ทำให้เหอไต้เจินประหลาดใจเล็กน้อย
แม้แต่อู๋ถงฝู่ก็เช่นกัน
อวี๋จื้อเฉียงพูดว่า “ทีมเราก็มีผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งที่ใช้เทคนิคเช่นเดียวกัน ชื่อว่าเมิ่งซี ผมให้ไปหนึ่งร้อยคะแนน ถึงอย่างไรแซนด์วิชเทคนิคนี้ก็ทำให้ผมตาเป็นประกาย”
“หัวหน้าอู๋ พวกคุณคิดว่าอย่างไร”
อู๋ถงฝู่พยักหน้า “อืม ตามที่พวกคุณวิเคราะห์เลยครับ ทุกคนมีความคิดเห็นอะไรไหม”
ทุกคนหยักหน้า!
ก็อย่างที่อู๋ถงฝู่พูด คนเก่งก็ควรได้รับคำชื่นชม อย่าหวงคะแนน
จู่ๆ อู๋ถงฝู่ก็พูดด้วยรอยยิ้ม “พวกคุณไม่สงสัยเหรอว่าทำไมสองคนนี้ถึงเหมือนกันจนน่าตกใจ”
ทุกคนชะงัก ทำไมจะไม่ประหลาดใจ
วิธีแบบนี้พวกเขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าจะมีคนสองคนคิดเหมือนกัน
อู๋ถงฝู่พูดต่อว่า “เฉินชางกับเมิ่งซีเป็นอาจารย์และลูกศิษย์กัน เมิ่งซีเป็นอาจารย์ของเฉินชาง”
ทุกคนได้ยินแล้วเข้าใจกระจ่างแจ้งขึ้นมาทันที!
“เมิ่งซีเก่งขนาดนี้เชียว”
“ใช่! เฉินชางที่เป็นลูกศิษย์เธอยังได้หนึ่งร้อยคะแนน หรือเธอ…ซุ่มมืดจริงๆ”
……
……
ที่นั่งผู้ชมตอนนี้ คะแนนทยอยออกมาแล้ว!