ตอนที่ 696
บทที่ 697 สงสารเหล่าฉินสามนาที
October 22, 2026
หลังจากแยกกัน หลี่เป่าซานรีบเรียกเฉินชางไว้ ส่งสายตาให้อย่างรู้ทัน “เสี่ยวเฉิน ตามผมมาหน่อยครับ ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ! เรื่องมูลนิธิ คุณอย่าจริงจังเกินไป แค่โพสต์ในวีแชทให้เหล่าฉินเห็นสักหน่อยก็พอแล้ว! ตั้งใจเตรียมการแข่งขันของคุณเถอะ!”
เฉินชางเกือบหลุดขำออกมา
ปลอมเกินไปหรือเปล่า
พูดจบ หลี่เป่าซานพลันโล่งอก ดูกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา ลุกขึ้นเดินออกไป
เขาลืมเรื่องที่แผนกขาดทุนไปแล้ว
ถึงอย่างไร…ขาดทุนก็ขาดทุนสิ ยังไงก็มีโรงพยาบาลคอยอุดช่องโหว่
หัวหน้าพยาบาลมองเฉินชาง “หัวหน้าเฉินคะ แสร้งทำสักหน่อย เดี๋ยวฉันให้พยาบาลทำป้ายให้คุณวางไว้หน้าประตู เอ่อ…เสี่ยวเยี่ยน เดี๋ยวคุณไปถ่ายรูป ส่งไปให้แผนกประชาสัมพันธ์”
เสี่ยวเยี่ยนพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม “ไม่มีปัญหาค่ะ! งานถนัดฉันอยู่แล้ว! เสี่ยวเฉิน เดี๋ยวฉันค้นวีแชทที่ส่งต่อกันเมื่อสามปีที่แล้วออกมา คุณไปโพสต์ในวีแชทก็พอแล้ว แสร้งโพสต์ไป จริงสิ! เขียนคำพูดซึ้งๆ ไว้หน่อยจะดีที่สุด สร้างบรรยากาศสักหน่อย เผื่อ…เผื่อว่าจะได้ผล” เถียนเซียงหลานยังคงแนะนำวิธีต่อ
จู่ๆ จางซูก็พูดว่า “จริงสิ อย่าลืมปิดกั้นการมองเห็นของเพื่อนในวีแชท ให้ผู้นำของโรงพยาบาลเห็นก็พอแล้ว…”
เหล่าเฉินเองก็พูดว่า “เสี่ยวเฉิน คุณคัดแยกผู้นำของโรงพยาบาลในเครือเราออกเป็นกลุ่ม จากนั้นให้พวกเขาเห็นก็พอแล้ว”
เฉินชางหัวเราะจนน้ำตาจะไหลแล้ว!
คนพวกนี้ รังแกเหล่าฉินของผมกันแบบนี้เลยเหรอ
เจ้า…เจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว
รอทุกคนแยกย้าย ฉินเยว่ก็วิ่งดุ๊กๆ เข้ามา “ไม่เป็นไรค่ะ มีเรื่องอะไรฉันรับหน้าให้! เดี๋ยวกลับไปฉันจะบอกพ่อว่าคุณพยายามมาก ลำบากมาก อืม…ไม่เป็นไรหรอกค่ะ จากนั้นฉันจะขู่เขาว่าจะบริจาคด้วยเงินเดือนหนึ่งปีให้พอเป็นพิธี คิดว่าเรื่องนี้ก็คงจะจบลง”
เฉินชางอึ้ง “ที่รัก คุณเชี่ยวชาญมากนะ”
ฉินเยว่ถอนหายใจ “หัวหน้าเคยให้ฉันใช้วิธีนี้ครั้งหนึ่งแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะได้ผล!”
เฉินชาง “…”
เฉินชางสาบานว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาสงสารเหล่าฉิน
คำบ่นในตอนแรกหายไปหมดแทนที่ด้วยความรู้สึกดีและสงสารอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เฉินชางมองฉินเย่ว พลันเอ่ยอย่างทอดถอนใจ “เหล่าฉิน ที่ผ่านมาลำบากคุณแล้ว!”
จู่ๆ เหล่าฉินที่ไปประจำแผนกผู้ป่วยนอกก็จาม เขามองนักศึกษาที่มากับตนพร้อมพูดว่า “สองสามวันนี้คนเป็นหวัดเยอะ ทุกคนใส่หน้ากากอนามัยด้วยนะครับ!”
……
……
หัวหน้าพยาบาลถือว่าพึ่งพาได้ทีเดียว เธอหาวีแชทเมื่อสามปีที่แล้วมา และยังมีพวกช่องทางการระดมทุน นับว่าเป็น app ทางการแล้ว
คนที่แผนกพยาบาลร้องด้วยความดีใจ “ว้าว ข้างในยังมีเงินอยู่เหรอ”
ทุกคนดีใจขึ้นมา “เท่าไร”
หัวหน้าพยาบาลพูดอย่างตื่นเต้น “ไม่น้อยเลย! สามจุดสองแปดหยวน พอซื้อผ้าก๊อซได้หลายผืนเลย!”
เฉินชาง “…”
ทำไมจนขนาดนี้!
หลังจากหัวหน้าพยาบาลแก้ไขแล้วก็โพสต์ลงในวีแชท “หัวหน้าเฉิน คุณอย่าเหนื่อยเกินไป รีโพสต์ของฉันก็พอค่ะ!”
เฉินชางพยักหน้า ไม่ได้คิดอะไรมากก็รีโพสต์ไปลวกๆ แล้ว
เขากำลังคิดว่า แบบนี้ผลลัพธ์ไม่ชัดเจนแน่ คืนนี้กลับไปจะลองคิดหาวิธีที่มีความคิดสร้างสรรค์สักหน่อย
ไม่นาน ศูนย์ฉุกเฉิน 120 ก็มีสายเข้า เฉินชางนำทีมของตนเองออกเดินทาง
……
……
ช่วงเช้าหลังจากเสี้ยวเถียนฮวาประชุมที่บริษัทเสร็จก็ฟังรายงานของทุกคน
ผู้จัดการแผนกการตลาด “ประธานเสี้ยว เนื้อหมูขึ้นราคาอีกแล้ว ทำอย่างไรดีครับ”
ผู้จัดการฝ่ายขายพลันพูดว่า “จริงสิ ตัวแทนจำหน่ายในจัมณฑลข้างๆ อย่างพวกเป่ยเหอ หนานเหอ จิ้นโทรมาเร่งของแล้ว สิ้นปีแล้ว เนื้อหมูสุกจะต้องจัดการ ให้เราส่งไปเยอะหน่อย…”
……
หลังจากสลายตัว เสี้ยวเถียนฮวากลับห้องทำงานของตนเอง เธอก็รู้สึกกระวนกระวาย!
หรือช่วงนี้หาเงินได้ไวเกินไป
ช่วงนี้ห้องทำงานของเสี้ยวเถียนฮวามีกระจกตกแต่งเพิ่มเข้ามา เมื่อก่อนเธอไม่ชอบกระจก ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว ส่องกระจกแล้วรู้สึกดีขึ้นไม่น้อย เธอถอนหายใจ หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเลื่อน
พลันเห็นวีแชทของเฉินชาง เห็นตัวหนังสือที่เต็มไปด้วยความฮึกเหิม
จู่ๆ เสี้ยวเถียนฮวาก็นึกบางอย่างขึ้นได้!
จริงสิ! ทำการกุศลสักหน่อยดีกว่า! ถึงอย่างไรก็ดีกว่าให้เงินลัทธิพวกนั้น
เฮ้อ!
คิดถึงตรงนี้ เสี้ยวเถียนฮวาถอนหายใจทีหนึ่ง
เสี่ยวเฉินช่างเป็นเสียงสวรรค์ของตนเอง
ตนมีเรื่องกังวลใจอะไร เขาก็จะจัดการให้!
ช่างเป็นคนดี!
คิดถึงตรงนี้ เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้น โทรหาแผนกการเงิน “คุณไปบริจาคเงินให้บัญชีนี้ห้าแสน นี่เป็นมูลนิธิ แล้วก็ เลขาไปจัดการให้หน่อยค่ะ!”
พรุ่งนี้ไปโรงพยาบาลอันดับสองสักหน่อย ต้องติดต่อนักข่าวไหมนะ ไม่ต้องๆ ติดต่อนักข่าวทำไมกัน เราทำการกุศล ช่วยเหลือประชาชนอย่างแท้จริง!
ไม่จำเป็นต้องประกาศให้ใครรู้!
ใช่!
มูลนิธิเวชบำบัดวิกฤตโรงพยาบาลอันดับสอง อืม พรุ่งนี้ไปแต่เช้าเลย!
บริษัทของเราก็ต้องเรียนรู้การทำมูลนิธิแล้ว ทำความดีสักหน่อย ช่วยเหลือคนที่ต้องการความช่วยเหลืออย่างสุดความสามารถ!
“จริงสิ ทำธงดีๆ แพงๆ สวยๆ! ให้หมอเฉินดีกว่า! เฮ้อ ไม่ใช่สิ หัวหน้าเฉิน! หัวหน้าเฉินต่างหาก!”
เสี้ยวเถียนฮวาตระหนักได้อย่างมีไหวพริบ เฉินชางเป็นหัวหน้าแล้ว!
เป็นเรื่องที่ดี!
คิดถึงตรงนี้ เสี้ยวเถียนฮวาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาพูดต่อว่า “เตรียมเงินอีกห้าแสน ส่งไปในงานวันพรุ่งนี้!”
……