บทที่ 70 รับศึกทั้งนอกใน

ถูกต้อง ครั้งที่แล้วที่หลิวซือฉีเห็นเฉินชางเย็บแผล เฉินชางเพิ่งจะมีทักษะอยู่ในระดับสูงเท่านั้น แต่คราวนี้ทักษะการเย็บแผลของเฉินชางไปถึงระดับปรมาจารย์แล้ว

เขามีเทคนิคพิเศษเพิ่มขึ้นมาอย่างหนึ่ง เรียกได้ว่าส่งผลต่อการเย็บแผลอย่างไม่ธรรมดา!

ระดับความเข้าใจกายวิภาคอยู่ในระดับสูง!

เฉินชางพยายามทำให้อัตราการเกิดพังผืดลดลงจนอยู่ในระดับต่ำสุด

ส่วนสำคัญในการเย็บแผลก็อยู่ตรงนี้ จะระมัดระวังเท่าไหร่ก็ไม่มากเกินไป!

ไม่นานการเย็บก็เสร็จสมบูรณ์!

เป็นผลงานที่สมบูรณ์แบบ!

ปราณีตอย่างมหัศจรรย์!

หลิวซือฉีตบขาอย่างอดไม่อยู่ งดงามขนาดนี้เชียว!

ทว่า…เมื่อคิดว่าจะรั้งคนที่มีพรสวรรค์แบบนี้ไว้ไม่ได้ เขาก็รู้สึกเสียดาย

แต่อนาคตยังอีกยาวไกล ยังมีเวลาอีกนาน อย่างไรเสียโรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑลก็ดีกว่าโรงพยาบาลอันดับสอง ไม่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสเสียทีเดียว

ให้คะแนน!

อืม…

หลิวซือฉีให้คะแนนเต็มกับเฉินชางเพราะเขาพอใจมาก ทำไมจะไม่เต็มล่ะ?

งกหรือ?

เก็บไว้กับอากาศหรือไง?

ฮ่าๆ คนที่มีความสามารถโดดเด่นก็ต้องแสดงออกมาเต็มที่!

ไม่ใช่แค่หลิวซือฉี คนอื่นๆ มองใบคะแนนของกันและกัน อดยิ้มออกมาไม่ได้

เพราะทุกคนต่างก็ให้คะแนนเต็ม!

ในเมื่อมีความโดดเด่นมากพอ ทำไมจะต้องตระหนี่คะแนนด้วยล่ะ?

ความจริงเมื่อดูจากผลงานของอีกสองคนแล้ว ผู้เชี่ยวชาญทุกคนก็ไม่ได้ให้คะแนนต่ำเลย ถึงอย่างไรก็สร้างผลงานได้ดี เบอร์หนึ่งโดดเด่นมาก มีความมั่นคงและปราณีต นับว่าเป็นคนหนุ่มรุ่นใหม่ที่มีความสามารถสูง ให้เก้าสิบคะแนนเป็นรางวัลได้เลย

ส่วนคนที่อยู่ในห้องผ่าตัดเบอร์สอง อยู่ในระดับปานกลาง ไม่อาจเรียกได้ว่าโดดเด่น แต่ก็พูดไม่ได้ว่าแย่ ถึงอย่างไร…หลี่ซื่อเจี้ยนก็อยู่ในแผนกศัลยกรรมทรวงอกมาแล้วสองปี เขียนประวัติผู้ป่วยมาสองปี ทำงานทางด้านการแพทย์มาสองปี อยู่กับความสับสนวุ่นวายมาสองปี จับตะขอถืออุปกรณ์ในการผ่าตัดมาอย่างโชกโชน มีโอกาสให้เขาผ่าตัดที่ไหนกัน ถึงอย่างไรหัวหน้าสือของพวกเขาก็เป็นพวกไม่เอาอ่าว นอกจากเอาแต่เลียผู้เชี่ยวชาญแล้ว อย่างอื่นก็ไม่เชี่ยวชาญอะไรเลย!

ดังนั้นหลี่ซื่อเจี้ยนมีฝีมือการผ่าตัดอยู่ในระดับธรรมดาแบบนี้ได้ก็นับว่าไม่เลวแล้ว ยังพอมีเวลา ยังกลายเป็นคนที่มีความสามารถได้อีก

ส่วนเบอร์สาม…

คะแนนไม่ใช่สิ่งสำคัญอีกต่อไป ตอนนี้หัวหน้าแผนกแต่ละคนรู้สึกพึงพอใจและสนอกสนใจชายหนุ่มคนนี้มาก คนหนุ่มที่โดดเด่นขนาดนี้อยู่สำนักไหนกัน? อาจารย์เป็นใครมาจากไหน? วิชาลับที่ปรับปรุงการผ่าตัดไส้ติ่งด้วยแผลเล็กจนยอดเยี่ยมขนาดนี้มาจากผู้ยอดเยี่ยมคนไหนกันแน่ ทุกคนต่างก็รู้สึกสงสัย

เมื่อการผ่าตัดสิ้นสุดลง ทั้งสามก็ถูกพาตัวไปยังห้องสำนักงานเพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญตัดสิน

เบอร์หนึ่งคือโจวเสี่ยวตง หลังเดินเข้ามาก็โค้งตัวแสดงความเคารพ “อาจารย์ผู้เชี่ยวชาญทุกท่าน สวัสดีครับ ผมหมายเลขหนึ่งครับ”

ตอนที่โจวเสี่ยวตงเข้ามาก็เห็นเฉียนเลี่ยงซึ่งเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของตนตอนเรียนปริญญาโท

เฉียนเลี่ยงจึงพยักหน้าทักทายโจวเสี่ยวตงเล็กน้อย

การแนะนำเริ่มต้นขึ้นแล้ว เฉียนเลี่ยงพูดยิ้มๆ ว่า “โจวเสี่ยวตงเป็นนักศึกษาของผมเอง ความจริงจากที่ผมเห็นในวันนี้ ผมรู้สึกว่าเขาแตกต่างไปจากเดิมเล็กน้อย ผมรู้จักเขาดี ผมจะให้คำแนะนำสักหน่อยแล้วกัน”

“เสี่ยวตง พอเข้ามาทำงานที่แผนกแล้วคงเทียบกับการเรียนที่มหาวิทยาลัยไม่ได้ ผมดูการผ่าตัดของคุณในวันนี้แล้ว เป็นการผ่าตัดไส้ติ่งสองเคส การผ่าตัดกระเพาะอาหารหนึ่งเคส ดังนั้นมีการผ่าตัดสองเคสที่เป็นความเชี่ยวชาญเฉพาะทางของคุณ ผมค่อนข้างพอใจมากจริงๆ ผลงานของคุณในวันนี้ยอดเยี่ยมกว่าเมื่อสองปีก่อนมาก!”

“การเป็นหมอก็เป็นแบบนี้ จะต้องพัฒนาตัวเองไม่หยุด ทำทุกเรื่องให้ดีที่สุด ทำการผ่าตัดทุกเคสให้สมบูรณ์แบบ เย็บแผลทุกแผลให้ดี คุณทำได้ไม่เลวเลย สองปีมานี้พัฒนาขึ้นมาก”

“แต่ว่า…จุดอ่อนของคุณก็ยังมีอยู่ และยังเห็นชัดเจนด้วย นั่นก็คือตอนที่คุณผ่าตัด คุณจะเดินตามเส้นทางเก่าของพวกผม…การเลียนแบบไม่ได้ผิดอะไร แต่การเลียนแบบไม่อาจทำให้คุณโดดเด่นได้ เป้าหมายของการผ่าตัดก็คือช่วยชีวิตผู้ป่วย ต้องทำการผ่าตัดที่ทุกคนอยากเรียนรู้จากคุณออกมาให้ได้ จนกระทั่งตอนนี้คุณก็ยังไม่ได้เรียนรู้การผ่าตัดเพิ่มเติม ผมหวังว่าครั้งต่อไปที่เห็นคุณผ่าตัดจะทำให้ผมตกใจได้บ้าง สุดท้ายคะแนนของคุณคือเก้าสิบคะแนน สรุปก็คือไม่ได้ทำให้ผมผิดหวัง พยายามต่อไปนะครับ!”

เมื่อพูดจบก็มีผู้เชี่ยวชาญอีกคนหนึ่งเข้ามาให้คำแนะนำกับหลี่ซื่อเจี้ยน เขามองไปยังท่าทางไร้ชีวิตชีวาของหลี่ซื่อเจี้ยนก่อนจะพูดขึ้นว่า “การผ่าตัดของคุณค่อนข้างมั่นคง ทักษะพื้นฐานค่อนข้างดี แต่ว่า…คุณไม่คิดว่าการผ่าตัดของคุณไม่มีจิตวิญญาณหรือครับ? การเคลื่อนไหวของคุณแข็งเกินไป ขาดความกระตือรือร้น ความจริงตอนที่คุณผ่าตัดมีข้อด้อยอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดเจน นั่นก็คือในตอนที่คุณเผชิญหน้ากับอาการอักเสบจนมีหนองไหลออกมากะทันหัน…สาเหตุเป็นเพราะคุณมีความสามารถไม่พอ อาจขาดกระบวนการคิดและความรู้อันเป็นเอกลักษณ์ในการผ่าตัดไปบ้าง ยังต้องพัฒนาให้ดี”

จนกระทั่งมาถึงเฉินชางเบอร์สาม

ตอนนี้ทุกคนไม่อยากพูดอะไร…

ที่ทุกคนไม่พูดก็เพราะเบอร์หนึ่งและเบอร์สองพวกเขาซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญมองเพียงนิดเดียวก็เห็นปัญหา

แต่กับเฉินชาง พวกเขาไม่รู้ว่าจะวิจารณ์อย่างไรดี…

พูดให้ชัดเจนก็คือการผ่าตัดไส้ติ่งของเฉินชางทำได้ดีกว่าพวกเขาแล้ว ในจุดนี้ไม่ได้กล่าวเกินจริงเลยสักนิด

ทันใดนั้นทุกคนจึงเริ่มเกี่ยงกันขึ้นมา