บทที่ 729 ภารกิจรอบแรกส าเร็จ

พอเฉินชางออกมาจากแผนก ICU แล้วก็สูดหายใจลึกๆ เฮือก หนึ่ง

ความจริงแล้วที่เยื่อบุโพรงหลอดเลือดของอวี๋อีฉีกขาด เฉินชาง ไม่ได้เดาสุ่ม แต่เขาเห็นเมื่อคืนต่างหาก

เมื่อคืนตอนเขาผ่าตัด เห็นชัดว่าชื่อหลอดเลือดดาในทรวงอกขอ งอวี๋อีเป็ นสีเหลือง!

พอแตะดูก็มีข้อความแจ้งว่าเยื่อบุโพรงหลอดเลือดฉีกขาด

แต่เฉินชางย่อมไม่มีทางพูดข้อมูลนี้ออกมา พูดได้เพียงว่าตน เดาเอา!

และที่จริงพอคิดดูดีๆ ลิ่มเลือดอุดตันก็เกิดจากสามปัจจัยหลักคือ เลือดไหลเวียนช ้า เลือดแข็งตัวผิดปกติและเยื่อบุโพรงหลอดเลือดฉีก ขาด

การวิจัยในปัจจุบันชี้ชัดว่าเยื่อบุโพรงหลอดเลือดฉีกขาด ก่อให้เกิดลิ่มเลือดอุดตันในหลอดเลือดดาและทาให้ลิ่มเลือดดังกล่าว ยังคงอยู่ต่อไป

ทว่าสิ่งนี้คุณไม่มีทางตรวจเจอได้!

แต่ความหนืดของเลือด ความเร็วในการล าเลียงเลือดล้วนตรวจ เจอได้

ความข้นเลือดกับสารโฮโมซิสเทอีน[1]ของอวี๋อีค่อนข้างสูง นี่ หมายความว่าตัวผู้ป่ วยมีความเป็ นไปได้ที่จะเป็ นโรคหลอดเลือด หัวใจอยู่แล้ว

เฉินชางออกมาจากแผนก อาจจะ…รอหลังได้ผลเอ็มอาร ์ไอที่ ศีรษะออกพรุ่งนี้ตอนบ่าย ความจริงทุกอย่างก็จะชัดเจนเองมั้ง!

พอคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็เข้าไปในห้องผู้ป่ วย ICU ตอนนี้อวี๋อี นอนอยู่ตรงนั้น ดวงตาทั้งสองว่างเปล่า ไม่รู ้ว่ากาลังคิดอะไรอยู่

เขาเห็นเฉินชางเดินมาก็ยังมีสีหน้าเรียบเฉย

เฉินชางเอ่ยถาม “ผมเป็ นแพทย์ผู้นาทีมของคุณชื่อเฉินชางครับ ผมอยากมาคุยเรื่องอาการป่วยกับคุณหน่อย”

ดวงตาอวี๋อีเปล่งประกายขึ้นเล็กน้อย “ขอบคุณครับคุณหมอ”

เห็นอวี๋อีเป็ นแบบนี้ เฉินชางจึงเอ่ยถามว่า “ผมอยากถามหน่อย ครับว่านอกจากยานอนหลับกับยาแก้ไอแล้ว ยังกินยาหรืออาหาร พิเศษอย่างอื่นไหมครับ”

อวี๋อีสูดหายใจลึกเฮือกหนึ่ง เขาก็คิดไม่ถึงว่าตนไม่ทันระวังก็จะ ไปเยี่ยมยมโลกเสียแล้ว

วันนี้พ่อเขามาเจอหน้าเขา ร ้องไห้จนน้าหูน้าตาไหล

อวี๋อีนึกย้อนรอบหนึ่งแล้วพูดว่า “ไม่มีครับ หลายปีนี้ผมใช ้ชีวิตมี แบบแผน ปกติยาก็ไม่ค่อยกิน แถมไม่ค่อยป่ วย แค่ชอบกินยาแก้ไอ ตอนที่มีอาการไอเจ็บคอครับ”

เฉินชางพยักหน้า “อย่างยาแก้ไอนี่คุณกินนานแค่ไหนแล้วครับ”

อวี๋อีตอบ “สี่ปีกว่าแล้วครับ หลังจากเลิกติดยาหนึ่งปีก็แตะบ้าง เป็ นครั้งคราว แล้วจากนั้นก็ไม่ได้หยุด”

เจ้านี่ไม่มีพิษใช่ไหมครับ อีกอย่าง ที่ผมกินนี่ก็ยังมีองค์การ อาหารและยาของอเมริการับรองด้วย ถ้าท าลายสุขภาพผมว่าคง วางขายไม่ได้มั้งครับ”

เฉินชางเห็นอวี๋อีเหมือนไม่เห็นเป็ นเรื่องจริงจังจึงอดพูดไม่ได้ “ที่ จริงต่อให้ยาแก้ไอไม่ใช่ยาพิษ แต่ถ้าใช ้พร่าเพรื่อ มันก็ไม่ด้อยไปกว่า ยาพิษ ถึงกับอันตรายกว่าด้วยซ้าครับ

ผมเชื่อว่าตอนนี้คุณก็รับรู ้ถึงปัญหาการเสพติดยาแก้ไอแล้ว ใช ้ ยาไปนานๆ ยังอาจจะทาให้เกิดภาวะโพแทสเซียมในเลือดต่า ลมบ้าหมู ภาวะจิตเภทเพราะได้รับสารพิษ หรือกระทั่งอันตรายถึง ชีวิตได้”

พอพูดถึงตรงนี้ เฉินชางก็มีสีหน้าจริงจัง “ผมขอบอกคุณชัดๆ ว่าถ้าคุณยังใช ้ยาแก้ไอต่อไป โรคลิ่มเลือดอุดกั้นในปอดของคุณจะ ก าเริบด้วย!

องค์การอาหารและยาของอเมริการับรองก็จริง แต่ไม่ว่ายาชนิด ไหนก็มีผลข้างเคียงทั้งนั้น คุณใช ้ยาพร่าเพรื่อโดยไม่มีข้อบ่งใช ้เดิม ทีนี่ก็เป็ นการใช ้ยาจนเสียสุขภาพอย่างหนึ่งครับ”

เฉินชางไม่ได้ขู่ให้ตกใจ ทันทีที่ใช ้ ‘ยาแก้ไอ’ ในปริมาณมากก็ จะเป็ นยาหลอนประสาทได้ ผู้ใช ้ยาก็จะเสพติดไปด้วย

ตอนนี้วัยรุ่นบางส่วนโดยเฉพาะชาวต่างชาติ ใช ้ยาแก้ไอพร่าเพื่อ เนื่องจากยามีส่วนผสมของโคดีอีน เอฟีดรีน[2] ถ้าใช ้ในปริมาณมาก จะกดการหายใจและเกิดการเสพติด เมื่อใช ้ไปนานๆ จะกลายเป็ นเสพ ติดและสร ้างความเสียหายให้กับระบบอวัยวะภายในและระบบประสาท ส่งผลให้จิตใจฟั่นเฟือน เกิดภาวะจิตเภทเพราะได้รับสารพิษ จะดูถูก ความอันตรายของมันไม่ได้

เพราะเฉินชางนึกถึงสภาพอวี๋อิงไฉร ้องไห้น้าหูน้าตาไหลเมื่อคืน จึงอดเตือนอวี๋อีไม่ได้

แน่นอนว่าอวี๋อีจะเชื่อหรือไม่ก็เป็ นอีกเรื่องหนึ่งแล้ว พอพูดจบ เฉินชางก็ลุกออกไป จะเป็ นดาราหรือไม่เขาก็ไม่สนอยู่แล้ว!

…… ……

ตอนบ่ายวันจันทร ์โรงพยาบาลเกิดเรื่องสะท้านขวัญเป็ นอย่าง ยิ่งขึ้นเรื่องหนึ่ง