บทที่ 754 ความคิดของพ่อแม่

เรื่องราวต่างๆ มักจะเกิดขึ้นพร ้อมๆ กัน

เฉินชางเลิกเวรดึกก็ไม่ได้เหนื่อย เขาโทรไปเลื่อนเวรประจา แผนกผู้ป่วยนอกที่ห้องทางานแผนกผู้ป่วยนอก

หลังจากกลับบ้านไปเก็บของเสร็จ ก็ขับรถกลับบ้านเกิด

ครอบครัวเฉินชางนัดเจอครอบครัวของฉินเยว่เพื่อคุยเรื่อง แต่งงานวันอาทิตย์นี้ พอเขานึกถึงเรื่องที่จี้หรูอวิ๋นรีบร ้อนไปท าหน้าก็ อดยิ้มไม่ได้

คิดว่าแม่ยายคงวางแผนล่วงหน้าไว้แล้ว!

นั่งรถไฟจากเมืองอันหยางถึงเมืองจิ้นหยางต้องใช ้เวลาหก ชั่วโมง เป็ นรถไฟสีเขียวแบบดั้งเดิมที่นั่งไม่สบายสักนิด

แต่ถ้าขับรถใช ้เวลาเพียงประมาณสามชั่วโมง

ตอนแรกเฉินต้าไห่ตัดสินใจนั่งรถไฟกับหยางจยาฮุ่ย ไม่อยาก รบกวนเฉินชางมารับมาส่ง แต่เฉินชางไม่ยอม วันนี้เขาเลิกเวรดึก จึง ขับรถกลับเมืองจิ้นหยางเสียเลย

ระหว่างทางเป็ นทางด่วนเกือบทั้งหมด แม้รถที่เฉินชางขับคือปอร ์ เช่ แต่เพิ่งขึ้นทางด่วนก็ต้องระมัดระวังหน่อย จึงโดนแซงตลอด

แต่…

เฉินชางอารมณ์ดีมาก

น่าเสียดายที่หลังจากขึ้นทางด่วนครึ่งชั่วโมง ความอารมณ์ดีนี้ก็ หายไปอย่างสิ้นเชิง

เฉินชางปลดปล่อยสัญชาตญาณของตนเอง ที่แท้รถคันนี้ขับได้ ไวขนาดนี้เลย!

เด็กดีของผม!

เวลาขับรถตู้ขึ้นทางด่วน เขาชินกับความเร็วระยะทางหกสิบถึง เจ็ดสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง เพราะเร่งเล็กน้อยรถก็ลอยแล้ว

ทว่า…

รถคันนี้ขับหนึ่งร ้อยยี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงก็ไม่ใช่ปัญหา ถ้า ไม่ใช่เพราะเฉินชางกลัวว่าตนเกิดอุบัติจนต้องโทรหาศูนย์ฉุกเฉิน 120 รบกวนเพื่อนร่วมงาน แน่นอนว่าเฉินชางต้องอยากเร่งความเร็ว อยู่แล้ว!

ด้วยความเร็วแบบนี้ ทาให้ตอนที่เฉินชางลงจากทางด่วนก็พบว่า ใช ้เวลาไปเพียงแค่สองชั่วโมง

ประหยัดเวลาไปครึ่งชั่วโมง!

ถึงว่าพวกคนรวยชอบซื้อรถสปอร ์ต มันแตกต่างจริงๆ ความไว ขนาดนี้ขับสบายมาก

ทว่าจุดดึงดูดของรถรุ่นนี้ไม่เพียงเพราะเป็ นรุ่นพานาเมร่าเท่านั้น แต่เป็ นป้ ายทะเบียน 66666

ทะเบียนรถแบบนี้ ไปที่ไหนก็เป็ นจุดสนใจ

ระหว่างทางจากเมืองจิ้นหยางเข้าหมู่บ้าน เฉินชางเดินทางด้วย ความระมัดระวังมาก ถึงอย่างไรก็เป็ นเส้นทางขึ้นเขา

ตอนที่รถถึงหน้าหมู่บ้านกาลังจะเลี้ยวเข้า ก็ดึงดูดสายตาของทุก คนรอบข้างทันที

ถึงอย่างไร รถแบบนี้ ทั้งหมู่บ้านก็ไม่เคยมีเลย

แม้ไม่รู ้ว่าเป็ นยี่ห้ออะไร แต่ดูก็รู ้ว่าแพงมาก!

คนที่ประหลาดใจตามรถเข้าไปดูว่าบ้านไหนได้ดี มีญาติที่ร่ารวย ขนาดนี้

ทว่าหลังจากตามไป พบว่ารถจอดหน้าบ้านพ่อครัวเหล่าเฉิน เฉินชางลงจากรถ

คราวนี้ทุกคนมองอย่างตะลึง!

ลูกชายเหล่าเฉินเป็ นหมอไม่ใช่เหรอ มีเงินซื้อรถสปอร ์ตได้อย่างไร และเป็ นป้ ายทะเบียน 66666 คงไม่ได้เช่ามาหรอกมั้ง ไม่ใช่สิ!

บริษัทรถเช่าบริษัทไหนจะได้ครอบครองป้ ายทะเบียนแบบนี้ ป้ าย ทะเบียนแบบนี้แพงมาก คนทั่วไปแค่คิดยังไม่กล้าคิด

ตอนนี้ทุกคนต่างวิพากษ์วิจารณ์ขึ้นมา “เสี่ยวเฉิน รถคันนี้สวยมาก! เพิ่งซื้อเหรอ” เฉินชางยิ้ม “ไม่ใช่ครับ ของเพื่อน พอดีมีธุระ เลยเอามาใช ้ครับ”

ทุกคนได้ยินว่ายืมมา ก็วางใจไม่น้อย

ว่าแล้วเชียว!

หมอคนหนึ่งมีกาลังซื้อรถที่ดีขนาดนี้ ล้อเล่นหรือเปล่า

มนุษย์ก็แบบนี้แหละ อิจฉาเป็ นเรื่องธรรมดา

เฉินต้าไห่ที่วิ่งเป็ นพ่อครัวตามบ้าน มีลูกเริ่มขับรถสปอร ์ต ทุกคน ยากจะยอมรับ

เห็นเฉินชางกลับมา เฉินต้าไห่และหยางจยาฮุ่ยก็เดินออกมา

พอเห็นรถของเฉินชาง เฉินต้าไห่ตาเป็ นประกาย!

เฉินต้าไห่จัดอยู่ในกลุ่มแรกๆ ของหมู่บ้านที่มีรถ แต่เป็ นรถตู้คัน หนึ่ง ขับมาสิบกว่าปี ป้ ายเหลืองแล้ว

เฉินต้าไห่คิดว่าเปลี่ยนรถคราวหน้าจะเปลี่ยนเป็ นเจ็ดที่นั่ง ดู สดใสใหม่เอี่ยม ขึ้นทางด่วนก็ไม่เปลืองแรง

ครั้งก่อนเฉินชางบอกเขาว่าขับรถปอร ์เช่ พานาเมร่า เฉินต้าไห่ ที่ใช ้โทรศัพท์มือถือไม่คล่องค้นไป่ ตู้ทั้งคืน ในที่สุดก็รู ้แล้วว่าเป็ นรถ อะไร