บทที่ 756 ความคาดหวังของคนตระกูลฉิน!

ฉินเสี้ยวยวนนอนไม่หลับ! เขาพลิกไปพลิกมาอย่างไรก็นอนไม่หลับ เหมือนฉินเยว่ตอนเด็กๆ ที่พอรู ้ว่าวันรุ่งขึ้นพ่อแม่จะพาไปซื้อ เสื้อผ้าชุดใหม่ คืนก่อนหน้านั้นก็จะนอนไม่หลับ แต่เขาจะตื่นเต้นทาไม

ผมไม่ได้จะไปซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่สักหน่อย

ยิ่งไม่ได้เปลี่ยนภรรยา!

อย่างมากก็แค่ซื้อชุดใหม่ให้ภรรยาเท่านั้น… เหล่าฉินปลอบใจตนเองไม่หยุด แต่ก็ยังนอนไม่หลับ เขาพลิกไปพลิกมาอยู่บนเตียง ภาพจี้หรูอวิ๋นในหัวเปลี่ยนเป็ น เห้งเจียที เป็ นดาราคนนั้นทีคนนี้ที… ภรรยาของเขาหน้าตาจะเปลี่ยนไปเป็ นอย่างไรนะ

คิดถึงตรงนี้ จะบอกว่าเหล่าฉินดีใจก็ไม่ถูก ลังเลก็ไม่ใช่ เป็ น อารมณ์ที่ซับซ ้อนมาก

ภายในใจหนักอึ้งอย่างบอกไม่ถูก แต่ก็ผ่อนคลายอย่างบอกไม่ ถูก คิดอย่างละเอียดแล้ว ถือว่ายังมีความคาดหวังและปรารถนาอยู่ บ้าง

เหล่าฉินยิ่งคิดก็ยิ่งไม่มีความง่วงเลยสักนิด…

เหล่าฉินพลิกตัว นอนอยู่บนที่ของภรรยา แล้วพบว่า…นอนไม่ หลับเหมือนกัน

ถ้าคนอื่นเห็นว่าภรรยาเขาหน้าตาเปลี่ยนไป จะหาว่าเขาแก่แล้ว ยังไม่รู ้จักเคารพตัวเอง อายุปูนนี้แล้วยังมีชู้ไหมนะ

ไม่ว่าอย่างไร เหล่าฉินก็นอนไม่หลับอยู่ดี

ตอนที่อุตส่าห์นอนหลับแล้ว กลับฝันว่าจี้หรูอวิ๋นกลายเป็ นจ้าว หย่าจือ แต่จู่ๆ ก็กลายเป็ นเห้งเจียขนเต็มตัว!

เหล่าฉินตื่นจากฝัน!

อารมณ์ซับซ ้อน

ในห้องของฉินเยว่ที่อยู่ตรงข้าม ศีรษะเล็กมุดไปมุดมาในผ้าห่ม นอนไม่หลับเช่นกัน เธอรู ้สึกว่าพรุ่งนี้เธอจะต้องดูว่าหน้าอกของแม่ ทาออกมาเป็ นอย่างไร และใบหน้านั้น…

ฉินเยว่ก้มลงใช ้สองมือบีบ สิ่งที่ควรมีก็มีอยู่ ไม่ได้แย่ไปกว่าพวก ในรูป!

……

…… พ่อแม่เฉินชางชินกับการตื่นเช ้า อาหารเช ้าที่เฉินชางสั่งให้มาส่ง แล้ว เฉินชางสั่งเผื่ออีกสองคน หลังจากกินข้าวกับพ่อแม่เสร็จ เขาก็ขับรถมาถึงบ้านญาติคนไข้ ไปรับพ่อตาและฉินเยว่ แต่คิดไม่ถึงว่า ไม่ว่าเหล่าฉินหรือว่าเสี่ยวฉิน ต่างก็เฉื่อยชาและ ไม่อยากอาหาร

หรืออาหารของโรงแรมระดับสี่ดาวไม่อร่อย ตอนที่เขากินก็อร่อยดีนะ เฉินชางพลันพูดว่า “กินเสร็จเราไปตัดไหมให้คุณน้ากัน…” เฉินชางยังพูดไม่จบ ทั้งสองก็สบตากัน ความไวในการกินมาก ขึ้นแปดสิบถึงเก้าสิบเปอร ์เซ็นต์… เฉินชางอึ้งเล็กน้อย

ด้วยความที่เจอกันบ่อยแล้ว ฉินเสี้ยวยวนขึ้นรถอย่างเชี่ยวชาญ รอเฉินชางขับรถ…

เป็ นครั้งแรกเขาที่ค้นพบว่า ความรู ้สึกแบบนี้ก็สะใจมาก!

ขับรถท าไม มีคนขับรถ มีรถหรู และมีคนดูแล ผมจะเสียเงินไปท าไม

ฉินเสี้ยวยวนยิ่งคิดยิ่งรู ้สึกว่าตอนนี้ฐานะของตนสูงส่งแล้ว

หลังจากเฉินชางไปถึงคลินิกศัลยกรรมจื้อซิน เห็นสวีโหรวก็เพิ่ง เดินออกมา หน้าประตูมีรถเบนซ ์ C200 จอดอยู่คันหนึ่ง พอเห็นเฉิน ชางก็เผยยิ้ม “หมอเฉิน ฉันไปก่อนนะคะ” สวีโหรวทักทายพร ้อม รอยยิ้ม

เฉินชางพยักหน้า “รบกวนด้วยนะครับ ผู้จัดการสวี”

หลังจากพยาบาลพาเฉินชางไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ทุกคนพักผ่อนครู่ หนึ่งก็ไปที่ห้องพักฟื้นของจี้หรูอวิ๋น

เหล่าฉินประหม่าเล็กน้อย ส่วนเสี่ยวฉินคาดหวังเล็กน้อย

หลังจากไปถึงห้องพักฟื้นของจี้หรูอวิ๋น ก็เห็นว่าเธอทั้งรอคอย และตื่นเต้น

ถึงอย่างไร นี่ก็เป็ นก้าวที่กล้าหาญก้าวหนึ่งของเธอ

ไม่เคยคิดเลยว่าตนจะผ่าตัดเยอะขนาดนี้ในคราวเดียว

เฉินชางหยิบกรรไกรขึ้นมา พยาบาลเห็นจี้หรูอวิ๋นกังวลใจก็อด ปลอบยิ้มๆ ไม่ได้ “คุณน้าไม่ต้องตื่นเต้นนะคะ ไม่แน่ว่าเดี๋ยวเปิ ด ออกมาฉันต้องเรียกคุณน้าว่าพี่สาวแล้วค่ะ”

ประโยคนี้ทาทุกคนขาออกมาทันที

พยาบาลพูดต่อว่า “จริงนะคะ คนที่เคยมาให้หมอเฉินผ่าตัด โดย พื้นฐานแล้วไม่มีใครที่เสียใจภายหลังค่ะ! คนที่เสียใจกลับเป็ นพวกที่ ไม่ได้ท า”

ภายใต้การให้กาลังใจของพยาบาล คนทั้งกลุ่มก็เริ่มรอคอย ขึ้นมา

เฉินชางตัดผ้าก๊อช เปิดออกทีละชั้น

พยาบาลคนหนึ่งเตรียมอุปกรณ์ทาความสะอาด พยาบาลอีกคน เตรียมกระจก

หลังจากเปิดผ้าก๊อชออก เหล่าฉินที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็อึ้งไปทันที