บทที่ 762 เก็บทะเบียนบ้านมานานแล้ว!

เช ้าวันอาทิตย์ หลังจากรับประทานอาหารเช ้าเสร็จ ฉินเสี้ยวยวน และจี้หรูอวิ๋นก็ไปเลือกวัตถุดิบมากมายที่ซูเปอร ์มาร ์เก็ตอย่าง พิถีพิถันตั้งแต่เช ้า

ที่บ้านของฉินเสี้ยวยวน ห้องรับประทานอาหารและห้องครัวอยู่ ติดกัน โต๊ะอาหารใหญ่มาก นั่งกันเจ็ดแปดคนก็ไม่มีปัญหา

ทั้งสองคิดว่า แม้ร ้านอาหารจะสะดวก แต่ถึงอย่างไรก็อิสระสู้ที่ บ้านไม่ได้

อีกอย่าง สิ่งที่สาคัญที่สุดคือความตั้งใจ พวกเขาอยากลงมือ ท าอาหารต้อนรับพ่อแม่ของเฉินชางด้วยตัวเอง

ถึงอย่างไรก็เป็ นเขยในอนาคต พวกเขามีลูกสาวแค่คนเดียว ไม่ ว่าจะฉินเสี้ยวยวนหรือจี้หรูอวิ๋นต่างชอบเฉินชาง และอยากแสดง ความตั้งใจจากใจจริง

ทั้งสองเริ่มเตรียมของตั้งแต่เก้าโมงเช ้า อยากเตรียมมื้อกลางวันที่ หลากหลายสักมื้อ

ส่วนฉินเยว่ไปคุยเล่นกับพ่อแม่ของเฉินชางที่โรงแรมแต่เช ้า

ทว่าหลังจากฉินเยว่เจอเฉินหลัวก็พูดพร ้อมรอยยิ้มทันที “นาย หล่อกว่าพี่ชายนายมาก เหมือนดาราดังเลย”

เฉินหลัวเก้อเขินขึ้นมาทันที พูดว่า “พี่! พี่ก็สวยมากจริงๆ ครับ”

ทุกคนต่างคิดว่าเรียกพี่ดูสนิทสนมมากกว่าพี่สะใภ้ เฉินหลัวจึง เรียกฉินเยว่ว่าพี่เสียเลย

ตอนกลางวัน ฉินเยว่พาทั้งครอบครัวไปที่บ้านซึ่งห่างจากโรงแรม ไม่ไกลนัก

จากโรงแรมถึงชุมชนระยะทางไม่ถึงสิบนาที ระหว่างทางยังผ่าน สวนสาธารณะด้วย

ตอนแรกเฉินต้าไห่ค่อนข้างประหม่า แต่ภายใต้ฤทธิ์เหล้าเหมา ไถที่ฉินเสี้ยวยวนให้ อาการแบบนี้ก็หายเป็ นปลิดทิ้ง

หยางจยาฮุ่ยมองเฉินต้าไห่และฉินเสี้ยวยวนคุยโวโอ้อวดกันอย่าง หัวเราะไม่ได้ร ้องไห้ไม่ออก!

คนหนึ่งบอกว่าเมื่อก่อนตัวเองดื่มเหล้าขาวคนเดียวสามชั่ง!

คนหนึ่งคุยโวว่าตัวเองดื่มเบียร ์ลังหนึ่งกับเหล้าขาวอีกขวดไหว!

อย่างไรก็ตาม ผู้ชายอยู่ด้วยกัน ถ้าดื่มมากจริงๆ ก็คุยเปิดอกกัน ได้

ชั่วขณะนี้ เหล่าฉินยังจะเสียดายเหล้าเสียที่ไหน หยิบออกมา ขวดแล้วขวดเล่า “เหล่าเฉิน จะบอกให้นะ ต่อไปเหล้าหมดให้บอกผม ผมให้…ใครนะ อ้อ! ผมให้เฉินชางเอาไปให้ บ้านเราไม่ขาดแคลน เหล้า เหล้าชั้นดีอะไรเรามีหมด!”

เฉินต้าไห่ยิ่งคลี่ยิ้ม “เหล่าฉิน อาหารที่คุณผัดควบคุมไฟได้ไม่ดี คราวหน้าไปบ้านผม ผมตุ๋นไก่ตัวเมียที่บ้านให้ ผัดผักให้สักสองสาม อย่างเป็ นกับแกล้มเหล้าถึงจะอร่อย! เดี๋ยวผมไปบอกเยว่เยว่ไว้ รอ พวกคุณสองคนเกษียณ ไปอยู่ที่หมู่บ้านหนานซาน เดี๋ยวผมสร ้าง บ้านให้สักหลัง ช่วงฤดูร ้อนพวกคุณจะได้มาพักผ่อน ในหมู่บ้าน อากาศดี สภาพแวดล้อมก็ดี ของกินสะอาด!”

ทั้งสองคุยกันไปมาครู่หนึ่ง ก็ขยับมานั่งด้วยกัน

หยางจยาฮุ่ยและจี้หรูอวิ๋นเองก็มานั่งคุยกัน

เห็นทั้งสองดื่มจนเมาขนาดนี้ตั้งแต่กลางวันแสกๆ ก็หัวเราะไม่ได้ ร ้องไห้ไม่ออก

พอพูดถึงเรื่องอ่อนไหว ฉินเสี้ยวยวนก็อดปาดน้าตาไม่ได้ กอด ไหล่เฉินต้าไห่ “เหล่าเฉิน จะบอกให้นะ ชีวิตนี้ผมมีลูกสาวคนเดียว ผมอยากให้เธอเจอครอบครัวสามีที่ดี วันนี้ผมมีความสุขมาก! จริงๆ นะ หลังจากได้เจอคุณกับภรรยา ผมมีความสุขมากจริงๆ พวกคุณ เป็ นคนดี คุณดูสิ เจ้าเฉินหลัวก็ใช ้ได้เลย! ได้เจอพวกคุณแล้วผมก็ มั่นใจขึ้นมาก!”

ฉินเยว่เห็นพ่อร ้องไห้ก็แสบจมูกขึ้นมา

ฉินเสี้ยวยวนเมาหรือ ก็ไม่ได้เมาขนาดนั้น ดื่มไปแค่ไม่เท่าไร แต่ ก็เมาดิบเสียแล้ว ฉวยโอกาสจากฤทธิ์แอลกอฮอล์คุยเรื่องนี้ให้ชัดเจน

ลูกผู้ชายแมนๆ อย่างเขา ถ้าเป็ นปกติ หลายเรื่องก็เก้อเขินเกิน กว่าจะพูดออกมา

“ลูกสาวผมเป็ นอย่างไร ผมก็ไม่ได้เข้าข้างนะ ก็อย่างที่เห็นแหละ ครับ! ยัยเด็กใจดา โตมาพึ่งไม่ได้เลย ตอนนี้คิดถึงแต่เฉินชาง ขืนผม ยังไม่ให้เธอแต่งออกไป อีกไม่นานกางเกงของผมก็จะถูกยัยนี่ขโมย แล้วครับ!”

ลูกสาวใจด า พึ่งไม่ได้

ประโยคนี้ทาให้ทุกคนบนโต๊ะอาหารหัวเราะฮ่าๆ ขึ้นมา

ตอนแรกฉินเยว่ยังซาบซึ้งใจเล็กน้อย พอได้ยินประโยคนี้ก็ยิ้ม เจื่อนทันที “พ่อ พูดอะไรคะเนี่ย!”

ฉินเสี้ยวยวนจ้องฉินเยว่แวบหนึ่ง “ลูกเงียบไปเลย อีกอย่าง พ่อ พูดผิดเหรอ”

ฉินเยว่เงียบไปพร ้อมใบหน้าแดงก่า พูดอะไรไม่ออก…

ฉินเสี้ยวยวนยกแก้วเหล้าขึ้นมา “เสี่ยวเฉิน มา เรามาดื่มกันสัก หน่อย อามักบอกว่าจะดื่มกับนาย แต่ดื่มสู้นายไม่ได้หรอก แต่อา อยากบอกว่าดีกับเยว่เยว่ให้มากนะ เธอเป็ นคนไร้เดียงสา ไม่คิดร้าย กับใคร ในใจมีแต่นาย นายอย่าท าให้เยว่เยว่เสียใจนะ”

ทันทีที่สิ้นเสียง เฉินต้าไห่ก็ตบโต๊ะ ตะโกนว่า “ถ้าเขากล้ารังแก เยว่เยว่ ผมจะฟาดขาเขาให้หัก!”

ทุกคนอึ้งไปทันที!

เฉินต้าไห่โชว์กล้ามอันแข็งแกร่ง มองเฉินชางอย่างทวงความ เป็ นธรรม

ฉินเยว่ดีใจขึ้นมาทันที “คุณอาคะ ดื่มชาก่อนค่ะ”

ฉินเสี้ยวยวนชะงัก “เยว่เยว่ ชาของพ่อล่ะ”

์