บทที่ 764 แผนรับซื้อ!

กู้ซินวางสายแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง เริ่มลังเลขึ้นมา

บริษัทยาอันซวี่ในตอนนี้กระจัดกระจายกันหมด ผู้ถือหุ้นเสีย ความเชื่อมั่นไปแล้ว

ตอนนี้พอบริษัทหนึ่งทากาไรให้ผู้ถือหุ้นไม่ได้ แต่ก็เอาเข้าตลาด ไม่ได้เหมือนกัน อาจจะถึงขั้นล้มละลายไปเลย

สาเหตุที่บริษัทเภสัชกรรมตงเซิงจะรับซื้อก็เพราะให้ความสาคัญ กับสูตรยาและห้องทดลอง รวมถึงท่อส่งที่สมบูรณ์แบบของอันซวี่ ล้วนๆ

ที่จริงพอเผชิญกับการโจมตีจากยาต่างประเทศ เดิมทีก็เป็ นเรื่อง ท้าทายกับยาที่ผลิตในประเทศอยู่แล้ว

การปฏิรูปเปิดประเทศเป็ นเรื่องดี แต่…พอยาต่างประเทศจานวน มากผุดเข้ามาในตลาดจีน ถ้าพวกเราตีโต้ได้ก็ยังดี แต่ถ้าท าไม่ได้… ผลลัพธ ์ที่นามาก็อันตรายมากจริงๆ

การรุกเข้ามาของเงินทุนกับเทคโนโลยีนั้นโหดร ้าย

บริษัทยาอันซวี่เป็ นแค่หนึ่งในบริษัทมากมาย

นี่เป็ นทั้งเรื่องดีและเรื่องแย่

สาหรับกู้ซินแล้ว เธอเชื่ออยู่บ้างว่าข้อมูลของเฉินชางตั้งอยู่บน ฐานของการรอทั้งสิ้น ก็เหมือนคนที่ตกลงไปในแม่น้าคว้าฟาง ช่วยชีวิตไว้ได้ ไม่ว่าจะจริงหรือหลอกก็ต้องลองอยู่ดี

แต่…กู้ซินก็ไม่ได้ใสซื่อจนคิดว่าสิ่งที่เฉินชางพูดจะเป็ นเรื่องจริง แน่นอน

ทุกอย่างรอการหารือกัน

แต่การประชุมโอนกรรมสิทธิ์หุ้นวันนี้เลื่อนไปก่อนก็ได้ ถึง อย่างไรเลื่อนไปวันสองวันก็ไม่มีใครสนใจอยู่ดี

พอคิดถึงตรงนี้ กู้ซินก็จึงกลับเข้าไปในสานักงาน

สานักงานในตอนนี้ยุ่งเหยิงกันหมดแล้ว

พอเห็นกู้ซินเข้ามา จางเทียนซุ่นก็ยิ้มให้ “ประธานกู้คิดดีหรือยัง”

กู้ซินเห็นสีหน้าอย่างผู้ชนะของจางเทียนซุ่นก็ไม่ได้โกรธ ในการ ทาธุรกิจ เห็นเรื่องแบบนี้เห็นมานักต่อนักแล้ว

กู้ซินเห็นผู้ถือหุ้นอีกสามคน แต่ละคนถือหุ้นแค่คนละยี่สิบ เปอร ์เซ็นต์ แต่รวมกันแล้วมีถึงหกสิบเปอร ์เซ็นต์

“ทุกคนคะ วันนี้ที่บ้านฉันมีเรื่องด่วนนิดหน่อย การประชุมวันนี้ จบลงเท่านี้ ส่วนเรื่องการโอนกรรมสิทธิ์หุ้นอีกสามวันฉันจะให้ข่าว ค่ะ”

ตอนแรกที่ร่วมหุ้น มีเงื่อนไขข้อหนึ่งก็คือผู้ถือหุ้นดั้งเดิมมีสิทธิ์ จากัดการซื้อ และกู้ซินที่เป็ นซีอีโอก็เช่นกัน

จางเทียนซุ่นอึ้งไปทันที เขายิ้มน้อยๆ เอ่ยว่า “หรือ…ประธานกู้ไม่ พอใจกับราคา

สภาพตลาดตอนนี้คุณก็รู ้ดี หรือต้องรอจนยาแก้ไอ VOLB ยึด ตลาดไปหมดก่อน ถึงตอนนั้นอันซวี่ยิ่งไม่มีราคาแล้ว”

กู้ซินแค่นหัวเราะ ช่วงสูงสุดบริษัทยาอันซวี่มีราคาตลาดถึงสอง ร ้อยล้าน ตอนนี้ขนาดรวมเครื่องมือโรงงานกับสูตรยาต่างๆ ยังแค่สี่ ห้าสิบล้าน จางเทียนซุ่นคนนี้ฉวยโอกาสอย่างไม่ต้องสงสัย

ยี่สิบล้านซื้อหุ้นหกสิบเปอร ์เซ็นต์ ถึงตอนนั้นหุ้นสี่สิบเปอร ์เซ็นต์ ที่กู้ซินถืออยู่ก็ไม่เป็ นภัยคุกคามอะไรแล้ว

พวกผู้ถือหุ้นมองกู้ซิน เริ่มลังเลขึ้นมาเล็กน้อย พวกเขาต่างทา ธุรกิจมาด้วยกันทั้งนั้น ทุกคนย่อมยินดียกให้กู้ซิน

ทว่าตอนนี้เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่มีใครอยากซื้อหุ้นแล้ว

แต่ สามวันก็สามวัน รอก็รอแล้วกัน!

จางเทียนซุ่นเห็นกู้ซินไม่สนตนก็อดยิ้มไม่ได้ ตอนนี ้ยี่สิบล้าน อีก สามวันราคาก็ไม่ได้เท่านี้แล้ว!

ตอนนี้บริษัทยาอันซวี่มีหนี้ธนาคารสิบกว่าล้าน ที่จริงแล้วการซื้อ ขายราคายี่สิบล้านนี่ก็คือหุ้นหกสิบเปอร ์เซ็นต์บวกกับหนี้ธนาคาร

ส่วนกู้ซินจะซื้อกลับไหม

เรื่องนี้เป็ นไปไม่ได้อยู่แล้ว

ประธานกู้ในตอนนี้จนตรอกแล้ว

เขาสืบรู ้ภูมิหลังทั้งหมดของเธออย่างแจ่มแจ้งแล้ว สามีเป็ นแค่ หมอตัวเล็กๆ ในโรงพยาบาลคนหนึ่ง ตอนนี้กู้ซินเอาเงินออกมาซื้อ หุ้นบริษัทอื่นคืนไม่ได้เลยสักนิด แถมยังไม่มีเงินมาสะสางหนี้ธนาคารด้วย!

สามวันเหรอ

จางเทียนซุ่นลุกขึ้นนาเลขานุการจากไป ……

……

ตอนเที่ยง กู้ซินขับรถมารับอาหารที่สั่งไว้แล้ว จากนั้นจึงขับรถ กลับบ้าน

เธอไม่มีเวลาทากับข้าว และไม่ไว้ใจแม่นม จึงสั่งอาหารจาก ร ้านอาหารที่เชื่อถือได้สักร ้านแล้วเอากลับบ้านไปให้สามีและลูกกิน ทุกครั้ง