บทที่ 768 เข้ากรุง!

เฉินชางรู ้สึกว่าต่อให้ตนใช ้เวลาแค่หนึ่งคืนเร่งเขียนบทความ ออกมา แต่…คุณภาพก็ยังไว้ใจได้!

พอเขียนเสร็จ เฉินชางก็แก้ไขเล็กน้อยแล้วเปิดเมล์

ส่งให้ใครดีล่ะ

เฉินชาลังเล

คิดไปคิดมา เฉินชางตัดสินใจโทรศัพท์ไปถามอีกครั้งหนึ่ง ตอนนี้ยังถือว่าไม่ดึกมาก เฉินชางจึงโทรศัพท์ไปหากู้ซิน

ตอนนี้กู้ซินก็ยังไม่พักผ่อน ภาระทั้งบริษัทยาอันซวี่มาอยู่ที่ตัวเธอ ในชั่วพริบตา แรงกดดันจึงหนักอึ้ง!

การทดลองกับสัตว์ในศูนย์การทดลองด าเนินไปตามล าดับ ไม่ นานผลการทดลองก็ออกมา

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น พอกู้ซินเห็นว่าเป็ นเฉินชางก็รับโทรศัพท์ ทันที

“เสี่ยวเฉิน มีอะไรเหรอ” เฉินชางพูดว่า “พี่สะใภ้ คุณเคยได้ยินเบย์ซินโดรมไหมครับ” คาถามประโยคเดียวทาเอากู้ซินอึ้งไปเลย!

เบย์ซินโดรมเหรอ อะไรล่ะนั่น

เฉินชางจึงอธิบายว่า “พี่สะใภ้ครับ คืออย่างนี้ เบย์ซินโดรมก็คือ กลุ่มอาการการนาไฟฟ้ าของห้องหัวใจติดขัดที่เป็ นสาเหตุให้เกิด ภาวะหัวใจห้องบนเต้นพลิ้ว ถูกยกให้เป็ นเค้าลางก่อนที่จะเกิดภาวะ หัวใจห้องบนเต้นพลิ้ว!

ผมดูคลื่นไฟฟ้ าหัวใจที่พวกคุณทาการทดลองกับมนุษย์ตอนนั้น หมดแล้ว แล้วจากนั้นก็เอาผลคลื่นไฟฟ้ าทุกภาพมาวินิจฉัยใหม่อีก ครั้ง หลังจากวิเคราะห์เชิงสถิติก็ได้ผลว่าต่อให้ยาแก้ไอของบริษัท VOLB ไม่ได้ทาให้เกิดภาวะหัวใจห้องบนเต้นพลิ้วในคนทั่วไป แต่ใน บางสถานการณ์ก็เป็ นสาเหตุของเค้าลางก่อนเกิดภาวะหัวใจห้องบน เต้นพลิ้วได้! นี่ก็หมายความว่าตัวยาแก้ไอต้องมีปัญหาแน่!”

เฉินชางเริ่มอธิบายให้กู้ซินฟังอย่างตื่นเต้น! นี่ทาให้กู้ซินก็เริ่มตื่นเต้นทันที!

ยาแก้ไอ VOLB มีปัญหาจริงหรือ

พอคิดถึงตรงนี้ กู้ซินก็อดตื่นเต้นหน่อยๆ ไม่ได้ ตอนนี้ประธาน หญิงที่ปกติสุขุมเยือกเย็นก็ออกจะควบคุมความรู ้สึกของตัวเองไว้ไม่ อยู่

ถ้าสิ่งที่เฉินชางพูดเป็ นความจริง นั่นก็หมายความว่าบริษัทยา อันซวี่มีทางรอดแล้ว!

ไม่! ไม่! ไม่!

ไม่ใช่แค่รอด!

แถมยังถึงกับเกิดใหม่จากกองเพลิงด้วย

เพราะตอนนี้ยาของบริษัทยาอันซวี่ก็มีความสามารถในการ แข่งขันระดับหนึ่ง ต่อให้พูดไม่ได้ว่าแข็งแกร่งที่สุดในวงการ แต่ก็เป็ น หนึ่งในผู้โดดเด่นของวงการเช่นกัน

ถ้าไม่มีคู่แข่งขันอย่างยาแก้ไอนี้ บริษัทจะต้องก้าวหน้าอย่าง รวดเร็วแน่

พอคิดถึงตรงนี้ กู้ซินก็พูดขึ้นอย่างตื่นเต้น “เสี่ยวเฉิน จริงเหรอ แน่ใจเหรอ”

เฉินชางพยักหน้า “แน่สิครับ พี่สะใภ้ ผมจะไปหาตอนนี้เลย พวก เราปรึกษากันดีกว่าว่าหลักๆ ต้องท ายังไง!”

กู้ซินพยักหน้า!

ตอนนี้เฉินชางเป็ นผู้ถือหุ้นใหญ่สุดของบริษัทยาอันซวี่ มีหุ้นหก สิบเปอร ์เซ็นต์

แต่กู้ซินมีหุ้นเพียงสี่สิบเปอร ์เซ็นต์

ทว่าตอนที่เฉินชางลงชื่อโอนกรรมสิทธิ์หุ้นก็ยังต้องการให้กู้ซิน เป็ นซีอีโอบริหารบริษัทต่อไป และโดยมากเฉินชางเข้ามาเกี่ยวข้อง เรื่องเงินปันผลก็พอ ยกเว้นว่าจะเจอเรื่องที่ค่อนข้างสาคัญบางเรื่อง เข้า

เฉินชางพัฒนายาไม่เก่ง และยิ่งบริหารจัดการไม่เป็ นด้วย ดังนั้น ให้ผู้เชี่ยวชาญทาเรื่องเฉพาะทางจึงเหมาะที่สุด

ตนขอแค่มีปันผลก็พอแล้ว!

ถ้าคราวนี้บริษัทยาอันซวี่ฝ่ าด่านยากไปได้ เฉินชางจะเป็ นผู้ ได้รับชัยชนะมากที่สุด!

หลังจากรีบเรียกรถมาถึงบ้านเหล่าเฉิน เขาก็พบว่าพวกหัวหน้า กับคนที่รับผิดชอบในศูนย์ทดลองบริษัทยาอันซวี่ก็มาด้วย!

ทุกคนต่างตาเบิกกว้าง มองดูเฉินชางด้วยสีหน้าตั้งตารอ ต่าง หวังว่าสิ่งที่เขาพูดจะเป็ นเรื่องจริง

ไม่มีใครอยากให้บริษัทยาอันซวี่ถูกคนอื่นรับซื้อ!

พวกเขาไม่ใช่ผู้ถือหุ้น แต่เป็ นคนที่รับผิดชอบในแผนกต่างๆ พูด ให้ชัดก็คือเป็ นคนที่ล่มหัวจมท้าย เป็ นแม่ทัพที่ร่วมรุกร่วมถอย ด้วยกัน

ทันทีที่บริษัทถูกรับซื้อ ไม่นานพวกเขาก็จะถูกเปลี่ยนตัวเพราะ ต าแหน่งส าคัญเกินไป

เฉินชางเปิดโน้ตบุ๊คแสดงผลจากซอฟต์แวร ์SPSS[1] ออกมา

ทันทีที่ผลสถิติปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคน เฉินชางก็อธิบายเรื่อง เบย์ซินโดรมให้ทุกคนฟัง

ทุกคนในที่ประชุมต่างเป็ นอัจฉริยะผู้เชี่ยวชาญในการวิจัยแขนง ต่างๆ แม้จะไม่รู ้ว่าเบย์ซินโดรมคืออะไร แต่พวกเขาเข้าใจข้อมูลการ ทดลองเป็ นอย่างดี

์