ตอนที่ 773
บทที่ 775 เจ้านายใจด า (2)
October 22, 2026
อู๋เจี้ยนเหรินถือว่าเชี่ยวชาญกับการจัดการเรื่องพวกนี้แล้ว
กฎหมายก็คือกฎหมาย
ใจคนก็คือใจคน!
เวลาที่อู๋เจี้ยนเหรินรับสมัครแรงงาน ถือว่าเขาฉลาดเลือกมาก รับแค่คนชนบท และมักจะสร ้างความสนิทสนมกัน
พาทุกคนไปกินข้าวที่ร ้านอาหารบ้างเป็ นครั้งคราว แค่นี้ก็ กลายเป็ นเพื่อนกันแล้ว
ในเมื่อเป็ นเพื่อนกัน ถ้าเกิดอะไรขึ้น คนเหล่านี้จะอยากสร ้าง ความเดือดร ้อนให้เพื่อนเหรอ
อีกอย่าง!
ถ้าบอกว่าต้องการค่าชดเชย ถ้าถึงจุดที่เรื่องราวยุ่งยากวุ่นวาย จนควบคุมไม่อยู่แล้วจริงๆ ต้องจ่ายค่าชดเชยให้ได้
ก็ได้!
เขาจะจ่ายค่าชดเชยให้
แต่…ลองคิดดูว่า ถ้าเขาให้เงินชดเชย อาจจะทาให้เพื่อนทั้งกลุ่ม ตกงาน
เด็กหนุ่มอายุสิบกว่ายี่สิบปี เลิกงานดื่มกันสักหน่อย เป็ นช่วงอายุ ที่เต็มไปด้วยความภักดีต่อมิตรภาพ
อู๋เจี้ยนเหรินควบคุมพวกเขาได้อยู่หมัด
ฝั่งนี้ หัวหน้าพยาบาลโดนตัดสายแล้วโกรธมาก
ส่วนชายวัยรุ่นทั้งกลุ่มนั่งอยู่บนเก้าอี้ยาว ไม่กล้าโทรหาที่บ้าน
หม่าเฉียงเป็ นเด็กที่อายุมากที่สุดในกลุ่ม เขาเป็ นคนพาเด็กหนุ่ม หมู่บ้านเดียวกันกลุ่มนี้มาทางาน
เขาลังเลอยู่นานก่อนจะลุกขึ้นถามเถียนเซียงหลาน “เอ่อ…คุณ น้าครับ ต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดเท่าไรครับ”
เถียนเซียงหลานสีหน้าเปลี่ยนไปทันที “เด็กๆ คะ ทาไมพวกคุณ ถึงโง่ขนาดนี้ เห็นได้ชัดว่าเจ้านายพวกคุณไม่กลัวพวกคุณเลย รู ้ว่า พวกคุณไม่กล้ามีเรื่องกับเขา!”
ได้ยินคาพูดของเถียนเซียงหลาน หม่าเฉียงหน้าแดงก่าขึ้นมา “เรารู ้ครับ…”
เถียนเซียงหลานเห็นเด็กหนุ่มยังเป็ นแบบนี้ก็โกรธกับความไม่ เอาไหนเป็ นอย่างมาก พลันพูดว่า “หลายหมื่นเลย พวกคุณคิดให้ดี! คิดว่าน่าจะหกเจ็ดหมื่น และยังไม่แน่ว่าจะพอ!”
เรื่องแบบนี้ ถ้าคนไข้ไม่ยอมไปฟ้ อง เธอก็ทาอะไรไม่ได้
หม่าเฉียงได้ยินแล้วสีหน้าเปลี่ยนไปทันที
หกเจ็ดหมื่น!
นี่ไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ!
เด็กหนุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาเจ้านายอีกครั้ง
“หัวหน้าครับ ผมหม่าเฉียง”
อู๋เจี้ยนเหรินไม่สบอารมณ์ “อืม”
“หัวหน้า ค่าผ่าตัดของเจ้าหมาเจ็ดแปดหมื่นเลย เราไม่มีเงินเยอะ ขนาดนั้น หัวหน้าว่า…” หม่าเฉียงพูด
อู๋เจี้ยนเหรินได้ยินว่าเจ็ดแปดหมื่นก็อึ้งงันไปทันที
“โรงพยาบาลใจดาอามหิตจริงๆ โดนกระจกไม่กี่แผ่นแทงต้อง เสียเงินเจ็ดแปดหมื่นเลย ทาไมแพงขนาดนี้!”
อู๋เจี้ยนเหรินเริ่มกระตุ้นอารมณ์ของเด็กหนุ่มกลุ่มนี้ ทาให้พวก เขารู้สึกว่า โรงพยาบาลก าลังเอาเปรียบพวกเขา!
“โรงพยาบาลก าลังหลอกพวกคุณอยู่นะ รู้ไหม เห็นพวกคุณเด็ก ไม่มีเบื้องหลัง พวกคุณน่ะยังเด็กเกินไป เรื่องพวกนี้ผมเจอมา หมดแล้ว!”
อู๋เจี้ยนเหรินจึงพูดว่า “เอาอย่างนี้ครับ ผมคิดวิธีให้ พวกคุณบอก ไปว่าไม่มีเงิน ถึงอย่างไรทาเรื่องค้างชาระไว้ พวกเขาก็รักษาให้อยู่ดี ช่วงนี้เสี่ยวหม่าอยู่เป็ นเพื่อนน้องชายคนนั้นให้มากๆ เดี๋ยวผมโอนให้
สามพัน พักผ่อนให้หาย ถึงอย่างไรก็ผ่าตัดไปแล้ว พวกคุณไม่มีเงินก็ ช่วยไม่ได้ พอหายดีหนีออกมาซะก็สิ้นเรื่อง!”
ซึ่งก็เป็ นจริงอย่างที่เขาพูด ถ้าหนีไปจริงๆ โรงพยาบาลก็ทาอะไร ไม่ได้ เหตุผลแรกเพราะคนไข้ไม่มีความสามารถที่จะจ่ายค่ารักษา เหตุผลที่สองเพราะพวกเขาไม่อยากแตกหักกับเจ้านาย บีบบังคับไป ก็ไม่มีประโยชน์
แผนกฉุกเฉินเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นบ่อยครั้ง
เรื่องที่กู้ชีพฉุกเฉินเสร็จแล้วหลบหนี เกิดขึ้นบ่อยครั้งอยู่แล้ว!
ปีที่แล้ว แผนกฉุกเฉินโรงพยาบาลอันดับสองขาดทุนสามล้าน กว่า ยอดค้างชาระค่ารักษาพยาบาลหกล้าน และที่หนีไปมีประมาณ สองล้าน…