บทที่ 783 ผู้อำนวยกำรฉิน ผมไม่รู ้ว่ำควรพูดไหม!

ช่วงนี้ฉินเยว่มีปัญหำหนึ่งที่อึดอัดใจมาก!

ทำไมช่วงนี้แม่ผิวดีขึ้นเรื่อยๆ

และพ่อก็มักเก็บเนื้อเก็บตัว

ตอนกลางวันเฉินชำงกับฉินเยว่กลับมาพร ้อมกัน ฉินเสี้ยวยวน กับจี้หรูอวิ๋นตางดีใจมาก ให้ทั้งสองนั่งลง เริ่มยกอาหำรมาเสิร ์ฟ

ฉินเยว่มองเหล่ำฉิน หยิกเอวเขำพร ้อมพูดว่า “พ่อ ช่วงนี้ปวดเอว เหรอคะ หนูเห็นพ่อมักจะนวดตรงเอว!”

เหล่ำฉินหน้ำแดง ยิ้มอย่างอึดอัด “โรคที่เกิดจากกำรทางำน นั่ง นำนเกินไป กล้ามเนื้อเอวตึง!”

หลังจากพูดจบเหล่ำฉินก็ยักคิ้วให้จี้หรูอวิ๋น!

ส่วนจี้หรูอวิ๋นมองบน!

จู่ๆ ฉินเยว่ก็มองเฉินชำงพร ้อมรอยยิ้ม “เฉินชำง คุณช่วยดูให้ หน่อยนะคะ ช่วงก่อนคุณเรียนแพทย์แผนจีนมาโดยตลอดไม่ใช่เหรอ คะ มีวิธีกำรนวดที่ดีไหมคะ”

ใช่แล้ว หลังจากเฉินชำงได้รับคำแนะนำจากผู้เฒ่ำเจิ้งซำนสุ่ ยช่วงก่อนหน้ำนี้ พอมีเวลาเขำก็ชอบอ่ำนหนังสือแพทย์แผนจีน!

เฉินชำงมองใบหน้ำฉินเสี้ยวยวน แผนที่สี่มิติแพทย์แผนจีนภำพ หนึ่งพลันปรากฏขึ้น

ทันใดนั้น เฉินชำงก็อึ้งไป!

แบบนี้ก็ได้เหรอ

แม่ง

เสื้อกำวน์ของผมเฉียบคมมากนะเนี่ย เฉินชำงพบว่า ภำพ โครงสร ้ำงสี่มิติของเขำ ไม่ใช่เพียงแค่โครงสร ้ำงของกำรผ่ำตัดเท่ำนั้น

ยังเปลี่ยนเป็ นแพทย์แผนจีนได้ด้วย!

เฉินชำงมองหน้ำเหล่ำเฉินแล้วอดพูดไม่ได้ “ผู้อานวยกำรฉิน งั้น …ผมจับชีพจรให้ไหมครับ”

ได้ยินแบบนี้ คนทั้งบ้านประหลาดใจขึ้นมาทันที

ทุกคนตางเป็ นแพทย์แผนปัจจุบัน ไม่ได้มีความรู ้ด้ำนแพทย์แผน จีนมากนัก

มือขวาของเฉินชำงวางบนชีพจรข้อมือซ ้ำยและขวาของเหล่ำ ฉิน ทันใดนั้น แผนที่สี่มิติของโครงสร ้ำงแพทย์แผนจีนเริ่มทางำน…

ทันใดนั้น!

เฉินชำงพูดอย่างเนิบช้า “ผู้อานวยกำรฉิน มีเรื่องหนึ่งผมไม่รู ้ว่า ควรพูดไหม…”

ฉินเยว่อึ้ง “พูดมาเลย ไม่ต้องมาเล่นลิ้น!” จี้หรูอวิ๋นเองก็พยักหน้ำ “ใช่ค่ะ เสี่ยวเฉินคุณพูดมาเลย คุณจับ ชีพจรแล้วเจออะไร คุณอาคุณเป็ นอะไรกันแน่” เหล่ำฉินยิ้มตำหยี ถึงอย่างไรทุกคนตางถือเป็ นกำรคุยเล่นกัน หลังอาหำร เฉินชำงได้ยินแล้วคิดว่าก็ถูก ป่วยไม่ควรอายหมอ “ผู้อ ำนวยกำร ฉิน คุณแลบลิ้นให้ผมดูหน่อยครับ” ไม่นำน เฉินชำงก็มั่นใจแล้ว อดพูดไม่ได้ “ผู้อานวยกำรฉิน ผม เข้ำมาก็รู ้สึกว่าคุณดูเหนื่อยล้า อ่อนแรง เมื่อครู่นี้จับชีพจรแล้วยิ่งชีพ จรบำงและเบำ ลิ้นก็ซีดๆ…” เหล่ำฉินใบหน้ำมืดมน “คุณบอกมาเลยว่าเป็ นอะไรกันแน่!” เฉินชำงกระแอม “ผู้อ ำนวยกำรฉิน คุณไตพร่อง!” ได้ยินแบบนี้ ข้ำวในปำกฉินเยว่เกือบพุ่งออกมา! จี้หรูอวิ๋นยิ่งอดหัวเราะไม่ได้ เหล่ำฉินสีหน้ำจนปัญญำ ผมอยากตีเขำให้ตำยจริงๆ ประโยคนี ้ พูดต่อหน้ำภรรยาและลูกสาวได้อย่างไร

เฉินชำงเห็นเหล่ำฉินนิ่ง พลันอธิบำยว่า “ผู้อานวยกำรฉิน คุณ ไตพร่องและเป็ นไตตันหยาง ผมคิดว่า…”

เหล่ำฉินใบหน้ำมืดมน “พอแล้ว พอแล้ว กินข้ำวก่อน”

ฉินเยว่อดแอบหัวเราะไม่ได้ จี้หรูอวิ๋นเก้อเขินเล็กน้อย

มื้ออาหำรมื้อนี้ บรรยากำศค่อนข้ำงอึดอัด เหล่ำฉินคิดแต่จะไล่ เฉินชำงกลับ ตรุษจีนแบบนี ้ มาบอกว่าผมไตพร่อง!

ผมยิ่งแก่ยิ่งแข็งแรงตางหำก…โอ๊ย…ปวดเอว อยากเข้ำห้องน้ำ

ไม่รู ้ทำไม ช่วงนี้ปัสสาวะบ่อย… หรือจะไตพร่องจริงๆ และยังเป็ นไตตันหยางอีกด้วย?

เหล่ำฉินตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะหำเวลาไปเยี่ยมผู้เฒ่ำเจิ้งให้จ่ำย ยาแพทย์แผนจีนมาบ ำรุงสักหน่อย ภรรยาสวยเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องที่ดี โดยเฉพำะอายุขนำดนี้…

เหนื่อยเล็กน้อย!

กินข้ำวเสร็จ จี้หรูอวิ๋นเตรียมของถุงเล็กถุงใหญ่ให้เฉินชำง

เหล่ำฉินเป็ นผู้อานวยกำร ตรุษจีนแบบนี้คนที่มาเยี่ยมเยอะมาก ของฝำกก็ไม่น้อยเลย

สามคนพ่อแม่ลูก ผู้หญิงสองคนก็กินไม่ไหว จี้หรูอวิ๋นจึงให้เฉิน ชำงเอากลับไปด้วย

“แล้วก็ เหล้าลังนี้ ตรุษจีนบ้านคุณญำติเยอะ เอากลับไปให้หมด เลย”

“เยว่เยว่ ลูกเอาไปให้เฉินชำงหน่อย”