บทที่ 79 ถ้าไม่เห็นด้วยก็ได้เงินหรือ?

กระทั่งเฉินชางก็ถูกคำพูดของเสี้ยวเถียนฮวาทำเอาตกตะลึงไปแล้ว!

พี่สาว ผมก็แค่ทำงานเท่านั้น ไม่ต้องอินขนาดนี้ก็ได้ ผมขายความสามารถ ส่วนคุณจ่ายเงิน…พวกเราพบและจากกันด้วยดี คุณทำแบบนี้…ทำให้ผมไม่รู้จะถามเอาเงินจากคุณอย่างไรดีจริงๆ!

เฉินชางรู้สึกจนใจอยู่บ้าง

อยู่ดีๆ คุณกลับจะพูดความรู้สึกลึกซึ้งออกมาให้ได้…พูดเรื่องความรู้สึกแล้วมันทำร้ายการเงินนะครับรู้หรือเปล่า?!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็รู้สึกว่าตนเกรงอกเกรงใจเกินไป ควรทำท่าทางให้ดูจริงจังสักหน่อย

เขารีบโบกมือ พูดด้วยสีหน้าท่าทางจริงจังว่า “ไม่ๆๆ พี่เสี้ยว คุณเข้าใจผิดแล้ว ผมเป็นผู้เชี่ยวชาญนะครับ นี่คือความรับผิดชอบของผม เป็นงานของผมเท่านั้น คุณอย่าซึ้งใจไปเลย ความจริงคุณก็สวยอยู่แล้ว ผมแค่ขับเน้นความสวยของคุณให้ชัดเจนขึ้นเท่านั้น”

เพียงแต่เฉินชางคิดไม่ถึงว่าคำพูดนี้จะทำให้เสี้ยวเถียนฮวาซาบซึ้งยิ่งขึ้น…

เสี้ยวเถียนฮวาพึมพำกับตัวเองว่า “แต่ไหนแต่ไรไม่เคยมีใครบอกว่าฉันสวยเลยค่ะ พวกเขาพูดแค่ว่าฉันเป็นเศรษฐีข้ามคืน มีเงินก็เปลี่ยนกลิ่นอายบ้านนอกไม่ได้ คุณเป็นคนแรกที่พูดแบบนี้กับฉัน…”

[ติ๊ง! ค่าความรู้สึกดีของเสี้ยวเถียนฮวา +20!]

เฉินชางเห็นดังนั้นก็ไม่รู้ว่าควรจะบรรยายความรู้สึกอย่างไร…ตกลงฉันทำอะไรลงไปกันแน่?!

ไม่เข้าใจจริงๆ ทำไมคนอายุสี่สิบถึงมาชอบฉันได้?

สาวๆ วัยรุ่นไปอยู่ที่ไหนกันหมด?

ให้ตายเถอะ ให้บัพฉันผิดหรือเปล่า!

หลังจากจางจื้อซินเห็นภาพวาดบนกระดาษ ในใจก็เริ่มคิดวิธีแก้ปัญหาอย่างต่อเนื่อง

เงินสามแสนนี้ ย่อมไม่อาจถามหาความรับผิดชอบและเอาผิดกับหวังเชินได้แน่ เพราะถ้าทำแบบนั้นจะเป็นการล่วงเกินหวังเชิน ไม่ใช่ตัวเลือกที่ฉลาดจริงๆ

แต่เสี้ยวเถียนฮวาเองก็ล่วงเกินไม่ได้เช่นกัน!

จางจื้อซินคิดถึงวิธีการแก้ปัญหาที่เลวร้ายที่สุดไว้แล้ว ซึ่งก็คือเบิกเงินสามแสนจากบัญชีของคลินิกคืนให้กับเสี้ยวเถียนฮวาโดยไม่ขาดไม่เกิน

แน่นอนว่าเขาเคยคิดวิธีรับมือที่ดีที่สุดไว้แล้วเช่นกัน แต่ในเมื่อบอกว่าเป็นวิธีการรับมือที่ดีที่สุด ย่อมทำได้ยากที่สุด

นั่นก็คือทำศัลยกรรมให้เสี้ยวเถียนฮวาใหม่อีกครั้ง ทำจนกว่าเธอจะพอใจถึงจะหยุด!

เมื่อทำเช่นนี้ ไม่เพียงจะไม่ล่วงเกินทั้งสองคน ทั้งยังได้สร้างสัมพันธ์อันดีกับเสี้ยวเถียนฮวาอีกด้วย ไม่แน่ว่าอาจเรียกลูกค้าเศรษฐีนีมาได้มากขึ้นก็เป็นได้

เพราะอย่างไร…

เพื่อนของคนรวยก็คือคนรวย

ในธุรกิจศัลยกรรม กลุ่มลูกค้าที่มีมากที่สุดอยู่ในช่วงวัยยี่สิบสองถึงสามสิบห้าปี คิดเป็นหกสิบเปอร์เซ็นของทั้งหมด

แต่ว่า…

ลูกค้าที่มีความสามารถในการจ่ายเงินสูงที่สุดกลับเป็นเหล่าหญิงสูงวัยอายุสี่สิบกว่าปีที่ร่างกายเริ่มถดถอยเหล่านั้น เป็นเศรษฐีนีที่กำลังเดินเข้าสู่วิกฤติร่างกายเสื่อมถอย!

คนพวกนี้ เพื่อความงามแล้ว พวกหล่อนจะใจกว้างเรื่องการใช้เงินมาก เคยทำให้ธุรกิจศัลยกรรมความงามรุ่งเรืองในฮ่องกงมาแล้ว

แม้แต่ธุรกิจเวชสำอางของญี่ปุ่นก็ยังต้องพึ่งพาคนเหล่านี้ ไม่ใช่วัยรุ่น แต่เป็นวัยกลางคนที่มีความสามารถในการซื้อ

ดังนั้นหากทำศัลยกรรมให้เสี้ยวเถียนฮวาดีๆ จะมีแต่ข้อดีไม่มีข้อเสีย!

จะทำให้ธุรกิจคลินิกศัลยกรรมจื้อซินพัฒนาขึ้นได้อีกขั้นเลยทีเดียว

คลินิกศัลยกรรมจื้อซินเพิ่งเข้าวงการไม่นาน แต่พัฒนาค่อนข้างเร็ว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ส่วนแบ่งการตลาดจึงไม่สูงมาก

เรียกได้ว่าเป็นธุรกิจชั้นสองของเมืองอันหยางเท่านั้น!

ธุรกิจชั้นหนึ่งก็คือคลินิกศัลยกรรมที่อยู่ในเครือเดียวกันเหล่านั้น หรือพวกคลินิกท้องถิ่น เช่นคลินิกศัลยกรรมแอนนี่หรือคลินิกศัลยกรรมซีหย่า

เรียกว่าภาพวาดทั้งหลายของเฉินชางทำให้จางจื้อซินเห็นความหวังในอนาคตได้เลยทีเดียว

ความหวังนี้ไม่ใช่เพียงแค่การทำศัลยกรรมให้เสี้ยวเถียนฮวาเท่านั้น แต่เป็นความหวังอันทรงพลังที่จะหยัดยืนในธุรกิจศัลยกรรมของเมืองอันหยาง

เมื่อคิดถึงตรงนี้ สายตาที่จางจื้อซินใช้มองเฉินชางก็ร้อนแรงขึ้นมา!

ดูท่าทาง ตอนแรกที่ตนลากเขามาที่นี่ไม่ใช่ความคิดที่ผิดเลยจริงๆ!

เป็นตัวเลือกที่ฉลาดมาก

จัดการเรื่องนี้ให้เสร็จก่อนค่อยว่ากันเถอะ หลังจากนี้ จางจื้อซินวางแผนว่าจะเรียกผู้ถือหุ้นคนอื่นมาพูดคุยกับเฉินชางสักหน่อย เพื่อมอบสัญญาดีๆ หรือไม่ก็แผนการร่วมงานที่ดียิ่งขึ้นให้เขา

แต่ควรทำเรื่องตอนนี้ให้เสร็จก่อนค่อยว่ากันอีกครั้ง!

จางจื้อซินมองไปยังเสี้ยวเถียนฮวา พูดยิ้มๆ ว่า “ประธานเสี้ยว คุณเลือกได้หรือยังครับ?”