บทที่ 805 ศึกชิงเฉินชาง

ตอนนี้ห้องผ่าตัดเหมือนรถที่ตกบ่อโคน ค้างอยู่อย่างนั้น! เป็นครั้งแรกที่อวี๋หย่งกังค้นพบว่า ที่แท้ผิวหนังของคนเราหนา ได้ถึงขนาดนี้ มีดผ่าตัดที่แหลมคมในมือของตนบวกกับลำแขนที่ ผ่านการฝึกฝนมานานปีของเขาก็ไม่เชื่อฟังคำสั่งแล้ว! อย่าเสียการควบคุมเชียวนะ… อีกด้าน บรรดาผู้ช่วย พยาบาลประจำ ห้องผ่าตัดและวิสัญญี แพทย์ในห้องต่างเอาหูไปนา เอาตาไปไร่ ทำเหมือนไม่ได้ยิน ส่วนพยาบาลที่อ่านข้อความเมื่อครู่นี้ จะวางลงก็ไม่ใช่ จะหยิบ ขึ้นมาก็ไม่ถูก! อวี๋หย่งกังลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมองสวีอ้ายชิง “เสี่ยวสวี คุณ มาเป็นแพทย์ผู้นำทีม ผมจะออกไปสักหน่อย”แม้เป็นหัวหน้าอวี๋ที่ผิวสีแทน จิตใจราวกับผนังทองแดงกำแพง เหล็ก ตอนนี้ยังจิตใจไม่มั่นคงนัก! ความจริงยังไม่ปรากฏชัดเจน จะต้องออกไปดูสักหน่อย อย่าได้เกิดปัญหาอะไรเลย อวี๋หย่งกังผ่านร้อนผ่านหนาวมาขนาดนี้ ไม่ได้ตายจากการ โจมตีทางกายภาพของพวกอันธพาลด้วยอาวุธสังหาร ไม่ได้ล้มด้วย โรคติดต่อในโรงพยาบาล หรือ…จะจบชีวิตเพราะมารในใจตนเองงั้น เหรอ อวี๋หย่งกังวางมีดลงแล้วหมุนตัวจากไป! เขาคิดไว้แล้ว วันนี้ถ้าหม่าเยว่ฮุยไม่พูดให้รู้เรื่อง คืนนี้ จะลงโทษเขาถึงเช้า วิดพื้นหนึ่งพันครั้ง! คิดถึงตรงนี้ อวี๋หย่งกังก้าวเท้ายาวกว่าเดิม! โชคดีที่การผ่าตัดไม่ยากนัก อวี๋หย่งกังเองก็เดินออกมาอย่าง วางใจ ทักษะของสวีอ้ายชิงยังถือว่าเชื่อถือได้ หัวหน้าอวี๋เพิ่งออกจากห้องผ่าตัด ด้านในก็คึกคักขึ้นมา “นี่มัน เกิดอะไรขึ้น…กันแน่”“สุดที่รัก…คือใคร” “ไม่รู้! คิดไม่ถึงว่าภายใต้รูปลักษณ์ที่นิ่งสงบของหัวหน้าอวี๋กลับ มีด้านที่ซุกซนและสนุกสนานแบบนี้” ตอนนี้เอง อวี๋หย่งกังย้อนกลับมา “เมื่อกี้…พวกคุณ…” ทุกคนต่างพยักหน้า “ไม่ได้ยินอะไรเลย!” อวี๋หย่งกังจึงจากไปอย่างเร่งรีบ…………ในห้องทำงาน จางหย่วนและหยางฮุ่ยเพิ่งกลับมาพร้อมกับรถกู้ภัย เจอเฉินชางก็เบิกตาโพลง!“มหาเทพ!”“เทพบุตร!”เสียงของทั้งสองทำให้เฉินชางตกใจ “สวัสดีครับ!”จางหย่วนถามอย่างประหลาดใจ “มหาเทพ คุณมาได้อย่างไรครับ”เฉินชางยิ้ม “ผมมาฝึกงานที่โรงพยาบาลนี้ครับ คิดไม่ถึงว่าจะบังเอิญขนาดนี้”หยางฮุ่ยตาเป็นประกาย “เทพบุตร คุณชื่ออะไรคะ ฉันชื่อหยางฮุ่ยค่ะ!”เฉินชางยิ้ม “ผมชื่อเฉินชางครับ”ได้ยินชื่อนี้ หยางฮุ่ยและจางหย่วนตาเป็นประกายทันที ชื่อนี้อยู่ในวงการอื่นอาจจะไม่รุ่ง แต่สำ หรับศูนย์ฉุกเฉินของพวกเขา นี่คือจุดมุ่งหมายของทุกคนหม่าเยว่ฮุยยิ้มพร้อมมองเฉินชางแวบหนึ่ง “เฉินชาง ผมเป็นหัวหน้าทีมของทีมที่คุณจะเข้าร่วม เรียกผมว่าพี่หม่าก็พอครับ”เฉินชางพยักหน้าทักทาย “พี่หม่า ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ”ด้านนี้ อวี๋หย่งกังเองก็วิ่งเข้ามาอย่างเร่งรีบ ไม่ทันสนใจอย่างอื่น เจอหม่าเยว่ฮุยก็พูดด้วยความเดือดดาลทันที “คุณตามผมมาที่ห้องทำงาน!”หม่าเยว่ฮุยอึ้ง สีหน้าลูกพี่ดูผิดปกติ “ลูกพี่ มีอะไรหรือเปล่าครับ”อวี๋หย่งกังกดเสียงต่ำชี้ไปที่โทรศัพท์ พูดอย่างเหี้ยมโหด “คุณ…คุณดูข้อความที่คุณส่งมาเมื่อครู่นี้! ถ้าฝ่ายตรวจสอบเห็นเข้า คุณตายแน่!”หม่าเยว่ฮุยย้อนอ่านอีกครั้ง ก็ไม่ได้ขนาดนั้นนะ “ลูกพี่ ตอนผ่าตัดคุณยังบอกว่า REBOA เป็นสุดที่รักอยู่เลย ตอนนี้…ตอนนี้ไม่ใช่แล้วเหรอครับ”ระหว่างที่พูด หม่าเยว่ฮุยดึงเฉินชางมา “หัวหน้าอวี๋ ในที่สุดคุณก็เจอตัวสุดที่รักตัวจริงจนได้!”อวี๋หย่งกังมองเฉินชาง ตาเป็นประกายทันที “คุณคือเฉิน