บทที่ 824 เพราะความไม่รู้!

“ซิสเตอีน 0.1 กรัม ละลายด้วยน้ำเกลือบัฟเฟอร์ฟอสเฟ ฉีด เข้ากล้ามเนื้อ!” เฉินชางพูดอีกครั้ง แต่เสี่ยวเคอตรวจดูชุดปฐมพยาบาลแล้วอึ้ง ไป “หมอ…หมอเฉินคะ ซิสเตอีนหมดค่ะ!” หลังจากเฉินชางได้ยินแล้วตอบสนองทันที แม้ยาชนิดนี้จะเป็น ยาฉุกเฉิน แต่ไม่ได้ใช้บ่อย ถึงขั้นถูกใช้น้อยมาก เฉินชางรีบพูดว่า “ไปยืมทีมอื่นหน่อย” เสี่ยวเคอพยักหน้า รีบลุกขึ้นเดินออกไป ผ่านไปครู่หนึ่งพลัน ได้ยินเสียงก่นด่าดังมา ผ่านไปอีกครู่หนึ่งจึงถือยากลับมา! เฉินชางเห็นอารมณ์ของเสี่ยวเคอผิดปกติ แต่ไม่ได้พูดอะไร ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาปลอบใจแม้เสี่ยวเคอจะโกรธจนหน้าแดง แต่ก็รีบผสมยาจนเสร็จ “หมอเฉิน ฉีดเข้ากล้ามเนื้อเหรอคะ” เฉินชางพยักหน้า! ตอนนี้เอง พยาบาลอาวุโสคนหนึ่งวิ่งเข้ามาอย่างเร่งรีบ “ทำไม ถึงฉีดเข้าผิวหนังคะ หัวหน้าเหยาใช้วิธีการหยอดลงหลอดลมตลอด โดยเฉพาะตอนกู้ชีพ ใช้สารละลายห้าเปอร์เซ็นต์ หยอดทางท่อช่วย หายใจหรือใส่เข้าไปในหลอดลมโดยตรงหนึ่งถึงสองมิลลิลิตรต่อครั้ง ” ได้ยินแบบนี้ทุกคนชะงักไป แม้แต่เฉินชางเองก็เช่นกัน เงยหน้า ขึ้นมองพยาบาลครู่หนึ่ง เป็นพยาบาลอาวุโสคนหนึ่งของทีมสี่ ทว่า เฉินชางเห็นเธอพูดแบบนี้ เพียงพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม “ขอบคุณครับอาจารย์หยาง ผมรู้แล้ว” พยาบาลเองก็มืออาชีพมาก อาจารย์หยางคนนี้เป็นรองหัวหน้า พยาบาลแล้ว อีกฝ่ายได้ยินแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ “อย่าให้พลาดนะคะ!”เสี่ยวเคอมองเฉินชางอย่างลังเลแวบหนึ่ง “หมอเฉิน…ฉีดไหม คะ” เฉินชางยิ้ม มองเสี่ยวเคอที่โกรธจนหน้าแดง เดาว่าน่าจะโดน พยาบาลอาวุโสเมื่อครู่นี้ต่อว่า “มา ผมฉีดเองครับ” เฉินชางรับยามา ฉีดเข้าไปทันที!ตอนนี้เอง หยางหงเหมยหันกลับมาเห็นเฉินชางฉีดให้กับคนไข้พอดี พลันโกรธจนพูดว่า “นายทำอะไร นี่ไม่ตรงตามขั้นตอนการรักษา เกิดปัญหาขึ้นใครจะรับผิดชอบ!”เฉินชางจนคำพูด ที่นี่คือห้องฉุกเฉิน ทุกคนกำลังกู้ชีพอย่างตั้งใจ คุณจะเอะอะโวยวายอะไร คุณมีประสบการณ์ ก็คิดว่าตัวเองถูกเสมอเหรอ! ผมเป็นหมอ คุณเป็นพยาบาลนะในการวินิจฉัยโรคมักมีพยาบาลอาวุโสมาชี้นิ้วเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยมากตอนแรกเฉินชางไม่ได้ต่อต้านคำแนะนำของเธอ ถึงขั้นที่เรียกเธอว่าอาจารย์หยางอย่างไว้หน้า แต่ผมต่างหากที่เป็นหมอ คำสั่งของผมต่างหากที่ถูกเฉินชางไม่หยุดมองเธอด้วยซ้ำหยางหงเหมยเห็นแบบนี้ก็โกรธเล็กน้อย “เป็นแค่เด็กฝึกงานถ้าเกิดปัญหาขึ้นใครจะรับผิดชอบ”เฉินชางตะโกนเสียงเย็น “อย่ามาเอะอะโวยวายในห้องฉุกเฉินครับ อีกอย่างอย่าเรียกผมว่า ‘นาย’ เรียกผมว่าหมอเฉินครับ!หัวหน้าอวี๋ให้สิทธิ์การรักษากับผม ผมมีสิทธิ์ออกคำสั่ง มีปัญหาอะไรให้ไปหาหัวหน้าครับ! ลี่ลี่ ตอนนี้ต้องกู้ชีพคนไข้ก่อน ปิดประตู คนที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเชิญออกไปครับ!”หยางหงเหมยชะงักอยู่กับที่ทันทีเป็นแค่เด็กฝึกงานคนหนึ่ง นายกลับกล้าด่าฉัน หนำซ้ำ ยังไล่ฉันอีก??หยางหงเหมยเลือดขึ้นหน้าทันที โกรธจนหายใจถี่อย่าคิดว่าพยาบาลในโรงพยาบาลจะรังแกได้เชียว พยาบาลของหลายโรงพยาบาลไม่ให้ความสำ คัญกับหมอด้วยซ้ำโดยเฉพาะพยาบาลที่มีตำแหน่งสูง ถึงอย่างไรถ้าแบ่งอย่างเคร่งครัด หมอ พยาบาลก็เป็นสององค์กรที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงไม่ใช่ความสัมพันธ์ระหว่างผู้บังคับบัญชากับผู้อยู่ใต้บังคับบัญชา แต่เป็นความสัมพันธ์ที่เท่าเทียมกัน!พยาบาลให้ความร่วมมือกับหมอเพื่อให้งานสำ เร็จ ไม่ได้ต้อยต่ำไปกว่าหมอในโรงพยาบาลใหญ่ๆ หลายแห่ง พยาบาลก็มีสิทธิ์มีเสียงอย่างมาก มักเห็นหมอถูกพยาบาลตำหนิ