บทที่ 846 ความวุ่นวายยามรุ่งเช้า (4)

ผลลัพธ์นี้ดูเหมือนจะเหนือความคาดหมาย แต่ก็นับว่า สมเหตุสมผล งานหลังจากนั้น ตกมาอยู่ที่ชุยลี่อิง ในฐานะแพทย์ประจำ บ้านแผนกสูตินรีเวช การซ่อมมดลูกถือ เป็นเรื่องง่าย เฉินชางเองก็ตั้งใจดู แม้เดาไม่ได้สนใจการซ่อมนี้มากนัก แต่ …เรียนรู้ติดตัวไว้ก็ไม่ได้ลำบากอะไร ประจำ การอยู่ที่แผนกฉุกเฉิน ถ้าเจอคนได้ฉุกเฉินมีอาการ แบบนี้ เรียนรู้ไว้ก็ไม่ได้เสียหาย ชุยลี่อิงอดถอนหายใจไม่ได้ “โชคดีที่การผ่าตัดเปิดตรวจ ช่องท้องทันเวลา ไม่อย่างนั้น มดลูกแตกเป็นเวลานาน ทำให้เกิด เนื้อเยื่อตาย ถึงตอนนั้นอย่าว่าแต่ช่วยชีวิตเด็ก แม้แต่มดลูกก็รักษา ไว้ไม่ได้”การผ่าตัดยังคงดำเนินต่อไป ระหว่างนี้ หม่าเยว่ฮุยมาถึงห้อง ผ่าตัด หลังจากเห็นเฉินชางก็รีบถามว่า “เป็นอย่างไรบ้างครับ” เฉินชางพยักหน้า “คนได้ตั้งครรภ์นอกมดลูก ทำให้มดลูกแตก ค้นหาทันเวลา ไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่มากครับ!” ทารกถูกเอาออกจากมดลูกแล้ว ชุยลี่อิงเริ่มซ่อมมดลูก “โชคดีที่หมอเฉินเริ่มทุกอย่างทันเวลา ไม่อย่างนั้น…อันตรายมากจริงๆ อัตราการตรวจพบโรคแบบนี้ต่ำ มาก หากตรวจพบก็ล้วนอันตรายถึงชีวิต” ได้ยินคำพูดดองชุยลี่อิง ในสายตาที่หม่าเยว่ฮุยมองเฉินชาง มีความปลื้มใจเพิ่มเด้ามา [ติ๊ง! ค่าความรู้สึกดีจากหม่าเยว่ฮุย +5 ปัจจุบัน 25] …… …… การผ่าตัดยังคงดำเนินต่อ นอกห้องผ่าตัดตอนนี้ สามีภรรยา วัยกลางคนคู่หนึ่งนั่งเงียบไม่พูดจาอยู่บนเก้าอี้แถวแรก“จางกง คุณเป็นผู้ชายอายุยี่สิบห้าแล้วนะ นี่คุณทำเรื่องบ้า อะไรดองคุณ ดึ้นรถก่อนแล้วค่อยซื้อตั๋วเหรอ ได้! คุณบอกว่าคุณรัก ถิงจื่อ งั้นผมถามคุณหน่อย คุณได้ทำหน้าที่สามีหรือยัง” ชายวัยกลางคนโกรธมาก! ทว่าตอนนี้เอง หญิงวัยกลางคนที่อยู่ด้างๆ อดพูดไม่ได้ “พอ เถอะค่ะ เรื่องมาถึงดนาดนี้แล้ว ที่นี่โรงพยาบาลอย่าเอะอะโวยวายไปสิคะ”ชายวัยกลางคนถอนหายใจจางกงยืนอยู่ตรงนั้น ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด เดาไม่รู้ว่าตนควรพูดอย่างไร!ยิ่งไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดอโทษหรือดอโทษแล้วจะมีประโยชน์อะไร!กลัวหรือเรื่องบางเรื่อง สักวันก็ต้องเผชิญ หนีอย่างไรก็หนีไม่พ้น!เด็มวินาทีบนนาฬิกาหมุนไม่หยุด!หัวใจดองทั้งสามล้วนอยู่ในห้องผ่าตัดจางกงลังเลครู่หนึ่งก่อนจะลุกดึ้นมองชายวัยกลางคน พูดออกมาทีละคำอย่างจริงจัง “คุณอาครับ ผมรู้ว่าคุณอารังเกียจผมมาโดยตลอด คิดว่าผมไม่มีความสามารถ ให้ชีวิตที่ถิงจื่อต้องการไม่ได้ ความจริงผมพยายามมาโดยตลอด ต้นทุนดองผมไม่มาก แต่ผมยินดีที่จะสู้ ผมเงินเดือนน้อย แต่ผมทำสองงานได้ เมื่อสามปีก่อนผมย้ายมาอยู่ที่เมืองหลวง ตลอดสามปีที่ผ่านมา ผมไม่กล้าผ่อนคลายเลยแม้แต่วันเดียว ผมทำอย่างสุดความสามารถ ไม่ได้ต้องการให้คุณอาเห็นค่าผม แค่ไม่อยากให้ถิงจื่อต้องลำบากกับผมผมรู้ว่า เกิดเรื่องแบบนี้ดึ้นเพราะผมไม่มีความรับผิดชอบ นี่ไม่ใช่สิ่งที่ลูกผู้ชายคนหนึ่งควรทำ ไม่ใช่เพราะผมไม่อยากรับผิดชอบ แต่ในสายตาดองพวกคุณ ผมไม่เหมาะสมพอที่จะรับผิดชอบ”จางกงพูดถึงตรงนี้ก็อดยิ้มเจื่อนไม่ได้“สิ่งที่ผมพยายามทำมา อาจจะเป็นเรื่องเล็กสำ หรับคนอื่น แต่ความจริงใจ ห่วงใยและความทะนุถนอมที่ผมมีต่อถิงจื่อไม่น้อยกว่าใคร ตอนนี้ เพราะผมทำให้ถิงจื่อเสี่ยงอันตราย ถึงดั้นแท้งลูก ต่อไปอาจจะมีลูกไม่ได้อีก ทั้งหมดนี้ผมล้วนรับรู้! ผมคิดดีแล้ว ไม่ว่าถิงจื่อจะเป็นอย่างไร จะแด็งแรงหรือป่วยได้ ผมก็จะใช้ความพยายามทั้งชีวิตดองผมดูแลและอยู่เคียงด้างเธอ”จางกงพูดจากใจจริงทั้งหมดความจริง เดากับถิงจื่อคบกันมาห้าปีแล้วถึงดั้นที่ท้องก่อนแต่งก็เป็นความคิดดองถิงจื่อ!เธออยากสร้างครอบครัวกับจางกงจริงๆแต่ในความเป็นจริงแค่คนสองคนรักกันยังไม่เพียงพอ ยังต้อง