บทที่ 854 ขาดไม่ได้แม้แต่คนเดียว!

กลับมาเถอะ! บ้านเราช่วยคุณได้! ได้ยินประโยคนี้แล้วทุกคนรู้สึกอุ่นใจจริงๆ! พวกเขาพาลูกออกตะลอนต่างประเทศมาตั้งนาน การผ่าตัด ครั้งหนึ่งราคาหนึ่งแสนกว่าดอลลาร์ ไม่ใช่เพราะเขามีเงินถึงยินดี จ่าย แต่เป็นเพราะชีวิต…พวกเขาไม่อยากให้ผิดหวัง! พวกเขาไม่อยากผ่าตัดในประเทศหรือ อยากอยู่แล้ว! แต่…บ้านเราทำได้หรือ ทว่าจูฮั่นเลี่ยงพูดคำพูดเดียวก็ทำให้ทุกคนยากจะสงบใจอยู่ นาน! จูฮั่นเลี่ยงพูดต่อ “ตอนนี้ แผนกศัลยกรรมหัวใจโรงพยาบาล ศูนย์ฉุกเฉินเมืองหลวงเริ่มเตรียมลงมือสร้างทีมพิเศษผ่าตัดรักษา ลิ้นหัวใจไมทรัลโดยหัวใจไม่หยุดเต้น มิหนำซ้ำ …ผมบอกพวกคุณให้ไปหาหมอเฉิน จะต้องหาหมอเฉินชางให้ได้ มีเขาเป็นคนนำทีม จะต้องสำ เร็จแน่! ผมเชื่อว่าอีกไม่นาน เทคนิคของพวกเราจะต้องเป็นผู้นำโลก! พวกเราก็ไม่จำ เป็นต้องไปหาหมอที่ต่างประเทศแล้ว! อ้อนวอน ชาวบ้านเขาไปทั่ว ใช้เงินไปตั้งเยอะ สุดท้ายยังไม่ดีกับเราด้วยอีก ต่างหาก!” จูฮั่นเลี่ยงพูดถึงตรงนี้ก็อดพูดไม่ได้ว่า “วันนี้ผมมาที่นี่ ที่จริง แล้วเตรียมจะบอกลาทุกคน เพราะหมิงหมิงหายดีแล้ว ผมคิดว่าอยู่ ในกรุ๊ปต่อไปก็คงไม่ดี แต่ตอนนี้ผมเปลี่ยนใจแล้ว! ทุกคนมาเมืองหลวง ผมจะพาพวกคุณไปรักษา!” จูฮั่นเลี่ยงตบโต๊ะตัดสินใจ “ขอบคุณประธานจู!” “ขอบคุณมากเหล่าจู!” “จริงด้วย! เหล่าจูแสนดี!” ……ในกลุ่มฮือฮาขึ้นมาทันที จูฮั่นเลี่ยงพูดว่า “ทุกคนกลับมาเถอะ ผมรอพวกคุณที่จีน จำ ไว้ ประเทศจีน โรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉินเมืองหลวง หมอเฉินชาง!” “ประเทศจีน! โรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉินเมืองหลวง! หมอเฉิน ชาง!” “ประเทศจีน! โรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉินเมืองหลวง! หมอเฉิน ชาง!” …… พอพูดแบบนี้ออกมาในกลุ่มก็พลันอึกทึกครึกโครมไปหมด! “วันนี้ผมจะให้ลูกออกจากโรงพยาบาล!” “ฉันก็จะไปทำเรื่องเปลี่ยนโรงพยาบาล!” “เหล่าจู ฉันอยู่ปักกิ่งยูเนี่ยน วันนี้ฉันจะไปโรงพยาบาลศูนย์ ฉุกเฉินเมืองหลวง!”……ชั่วขณะเดียว ผู้ป่วยน้อยหลายสิบคนก็พากันออกจากโรงพยาบาลใหญ่ทั่วโลกเพื่อนผู้ป่วยชาวต่างชาติที่อยู่ห้องเดียวกันเอ่ยถาม “พวกนายไปไหน”สีหน้าทุกคนเจือความตื่นเต้นและภูมิใจ “พวกเราจะกลับบ้าน!ประเทศเราช่วยรักษาโรคของเด็กได้แล้ว!”ตอนที่พูดคำนี้ออกมา ทุกคนพลันพบว่าไม่รู้ทำไมถึงขอบตาแดง เริ่มรู้สึกแสบจมูก!ที่แท้…พวกเราก็อาลัยอาวรณ์บ้านเกิดตัวเองขนาดนี้ถ้าบ้านเกิดเราเริ่มแข็งแกร่งขึ้นมา พวกเราก็ต้องภูมิใจ!พอได้ยินคำพูดของทุกคน เพื่อนร่วมวอร์ดที่อยู่ติดกันก็มีสีหน้าเปี่ยมด้วยความวาดหวังและอิจฉา “จริงเหรอ”ทุกคนพยักหน้าแรงๆ “จริงสิ!”เพื่อนผู้ป่วยทอดถอนใจ “พวกนายมาจากประเทศไหน ญี่ปุ่นเหรอ เกาหลีหรือเปล่า หรือว่าจีน”ทุกคนพูดอย่างตื่นเต้น “ประเทศจีน! สาธารณรัฐประชาชนจีน!!!”ขณะนี้ พอพูดชื่อประเทศบ้านเกิดออกมาแล้วรู้สึกภูมิใจ!เพื่อนผู้ป่วยชาวต่างชาติพากันทอดถอนใจ “ประเทศจีน เก่งจังเลย…ถ้าพวกนายผ่าตัดสำ เร็จแล้วพวกเราไปผ่าตัดด้วยได้ไหม”ทุกคนยิ้มอย่างภูมิใจ “นี่เบอร์ฉัน ถ้ามาก็โทรหาฉันนะ!”…………สถานการณ์เดียวกันเกิดขึ้นในนิวยอร์ก คลีฟแลนด์ ซีดาร์ส์-ไซนาย โรงพยาบาลศูนย์แมสซาชูเซตส์…เที่ยวบินวันนี้เป็นเที่ยวบินกลับบ้าน!หัวใจของทุกคนมุ่งไปที่ประเทศจีน เมืองหลวง เฉินชาง!เต็มไปด้วยความกระวนกระวายใจ!บรรดาเด็กป่วยมองพ่อแม่ “พ่อ แม่ พวกเรา…จะไปไหนเหรอ”พ่อแม่ยิ้มให้อย่างอ่อนโยน “กลับจีน กลับบ้าน!”เด็กน้อยได้ยินเข้าก็พยักหน้าดีใจทันที “จริงเหรอครับ”พ่อแม่พยักหน้า “จริงสิ!”เด็กน้อยแสบจมูก “ที่จริง…ผมไม่อยากผ่าตัดที่ต่างประเทศผมกลัว…ผมกลัวว่าผมจะตายที่เมืองนอก แบบนี้แล้วผมก็จะไม่ใช่ผีเมืองจีน…ไม่มีที่มาที่ไปแล้วแย่จะตาย…”ประโยคเดียวทำเอาพ่อแม่ปวดใจ!เด็กสิบกว่าขวบจะไปเข้าใจอะไรแต่พวกเขาเข้าใจ เข้าใจดีด้วย!พวกเขารู้ว่าพวกเขาเกิดเป็นคนจีน ตายไปก็เป็นดวงวิญญาณจีน เลือดที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายก็เป็นเลือดบรรพชนจีนกระดูกเหล็กแกร่งกล้าก็สืบทอดมาจากมังกร!