บทที่ 856 คนคนเดียว การผ่าตัดสองเคส ดำเนินไปพร้อม กัน!

เฉินชางหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูเวลา ตอนนี้ห้าโมงสิบห้า นาที! อีกยี่สิบนาทีจะเริ่มผ่าตัดตรงเวลา! พวกหัวหน้าที่ถูกเฉินชางเรียกชื่อรู้สึกหนักใจ กระวนกระวายใจ ไม่น้อย แต่ตื่นเต้นและอยากลงมือเต็มแก่เสียมากกว่า! ถูกเฉินชางเรียกชื่อได้ก็หมายความว่าได้รับการยอมรับจาก อาจารย์เฉิน ขณะเดียวกันสำ หรับพวกเขาแล้ว นี่ก็เป็นการทดสอบครั้งยาก ครั้งหนึ่ง! คนพวกนี้ตามเฉินชางไปผ่าตัดเป็นประจำ เฉินชางจึงรู้ ศักยภาพของพวกเขาเป็นอย่างดี ดังนั้นคนที่เฉินชางเลือกครั้งนี้ต่างเป็นคนที่ศักยภาพค่อนข้าง เข้าท่าทั้งนั้นเฉินชางหันไปมองทั้งสองครอบครัวแล้วพูดกับแพทย์ประจำ วอร์ดว่า “เอาหนังสือรับทราบและยินยอมมาสองชุด แล้วก็หนังสือ แจ้งภาวะเจ็บป่วยวิกฤตด้วย!” ของพวกนี้เป็นสิ่งที่ต้องมีก่อนการผ่าตัด! แม้ว่าเฉินชางจะมั่นใจในการผ่าตัดโดยหัวใจไม่หยุดเต้นของ ตัวเอง แต่การผ่าตัดก็มีความเสี่ยงอยู่ดี ใครก็รับประกันไม่ได้ว่า จะเกิดเหตุไม่คาดฝันหรือความเสี่ยงในการผ่าตัดหรือไม่ อย่างไรเขา ก็ไม่ใช่เทพ สิ่งที่ทำได้ก็มีเพียงทุ่มสุดตัว เฉินชางมองพ่อแม่และครอบครัวของผู้ป่วยเตียงสิบเอ็ดกับ เตียงสิบเก้าแล้วพูดเรียบๆ ว่า “เวลามีจำ กัด ผมเชื่อว่าพวกคุณ ไม่ต้องให้ผมอธิบายมากขนาดนั้น ตอนนี้สถานการณ์อันตราย จะยืดเยื้อไม่ได้ ห้องผ่าตัดก็เตรียมไว้แล้ว! ผมเชื่อว่าเมื่อกี้พวกคุณได้ยินสิ่งที่พวกเราพูดไปแล้ว ตอนนี้ พวกเราต่างหวังว่าเด็กๆ จะรอดปลอดภัย หวังว่าการผ่าตัดจะสำ เร็จ เตรียมเซ็นเอกสารเถอะครับ” ครอบครัวทั้งสองมองหน้ากัน ค่อนข้างนิ่งเงียบ!มือที่จับปากกาอยู่ยังคงลังเลและสั่นระริก! “หมอเฉิน ฝากด้วยครับ!” ครอบครัวเตียงสิบเก้าชิงหยิบปาก กามาเซ็น ถึงอย่างไรก็เป็นการผ่าตัดที่มีเฉินชางเป็นผู้ผ่าตัดหลัก ส่วนครอบครัวของเตียงสิบเอ็ด ตอนนี้ต่างเงียบไปหมด… เขากลับมาจากโรงพยาบาลนิวยอร์กเพรสไบทีเรียน มีความหวังกับที่นี่มาก แต่ใครจะคิดได้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ทว่าเขาเองก็รู้ มามัวลังเลเอาตอนนี้เป็นสิ่งการกระทำที่อ่อนแอที่สุด“หมอเฉิน! สู้ๆ นะครับ!” ชายหนุ่มกัดฟัน เขียนชื่อตัวเองหนักๆทั้งที่ใจแบกรับความผิดชอบหนักอึ้งจนหนังสือยินยอมเกือบทะลุ!เฉินชางพยักหน้าให้แล้วลุกออกไป แต่ในตอนที่กำลังจะเดินออกจากประตู จู่ๆ เขาก็ชะงักฝีเท้า ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงหันมามองทั้งสองครอบครัว จู่ๆ ก็เอ่ยขึ้นว่า “พวกเราก็หวังว่าเด็กๆ จะรอดครับ!ที่หัวหน้าทุกคนในห้องนี้พยายามอยู่ ก็เพื่อให้ตอนผ่าตัดมีโอกาสสำ เร็จเพิ่มขึ้นมาสักนิดทั้งนั้นครับ!ให้เป็นหน้าที่พวกเราเถอะครับ!”พอพูดจบ เฉินชางก็หยิบหนังสือที่เซ็นแล้วลุกเดินไปยังห้องผ่าตัด!เดิมทีหัวหน้าที่ยังอยู่ในห้องทำงานเหล่านั้นยังค่อนข้างเศร้าใจถึงอย่างไรก็ไม่ได้รับการยอมรับจากเฉินชางอยู่ดี…แต่ตอนนี้!ในใจพวกเขามีดวงไฟลุกโชติช่วงขึ้นมา เพราะชีวิตของพวกเขายังไม่จบลง!มีแต่ตอนที่ล้มลงจนผ่าตัดไม่ได้เท่านั้น พวกเขาถึงจะเลิกล้มความตั้งใจประเทศจีนมีคนมากมายนับหมื่นพันรอพวกเขาไปช่วยชีวิตทั่วโลกมีผู้ป่วยนับไม่ถ้วนรอพวกเขาเดินทางออกนอกประเทศ นำเอาความภาคภูมิใจของจีนไปเผื่อแผ่ความเมตตาของประเทศใหญ่การแพทย์ประเทศจีนของเราก็ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกได้!สู้เขา!ปณิธานที่ไม่มีวันมอดดับจุดขึ้นในใจทุกคน!…………ห้องผ่าตัดอยู่ตรงข้ามกัน มีการเตรียมการผ่าตัดทั้งสองเคสอย่างเคร่งเครียด!ผู้ป่วยตัวน้อยทั้งสองกำลังถูกเตรียมส่งเข้าห้องผ่าตัดอยู่ที่โถงบันได!เด็กหญิงเตียงสิบเก้ามองเด็กชายเตียงสิบเอ็ด พวกเขาไม่รู้ว่าจะผ่าตัดใครก่อนหลัง ใครจะเป็นคนผ่าให้…พวกเขาไม่รู้เรื่องพวกนี้เลย!พวกเขารู้แค่ว่า พอเข้าประตูบานนี้ไป ออกมาอีกทีก็จะได้พบ