บทที่ 877 พบผู้มีอิทธิพล!

การสมัครโครงการใช่ว่าจะทำได้ในวันสองวัน! ช่วงนี้อู๋ถงฝู่พาสวีจื่อหมิงวิ่งทั่วคณะกรรมการสาธารณสุข กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอย่างต่อเนื่อง ฝั่งหวังทงก็กำลังเตรียมเรื่องการเปลี่ยนวาระของสมาคม ศัลยกรรมหัวใจ ตอนวันอังคาร หลังจากทุกคนสรุปรายละเอียดเสร็จ ก็ไปที่ คณะกรรมการสาธารณสุขด้วยกัน ส่วนเฉินชางในฐานะที่เป็นผู้รับผิดชอบหลัก ก่อนที่จะยื่น โครงการ แน่นอนว่าจะต้องไปพบผู้นำสักหน่อย ครั้งแรกที่เจอบุคคลระดับรัฐมนตรี ความจริงเฉินชางประหม่า เล็กน้อย แม้ปกติเฉินชางคลุกคลีกับหน่วยงานระดับนักบริหารมากมาย แม้แต่เหล่าฉินก็เป็นนักบริหาร ทว่า…ยังห่างจากรัฐมนตรี!…… …… ในฐานะที่เป็นผู้รับผิดชอบของคณะกรรมการสาธารณสุข เดือนมีนาคมของทุกปี เสี้ยวรุ่นฟางจะต้องปวดหัวมาก! เนื่องจากแผนพิเศษเป็นโครงการวิจัยระดับชาติที่ต้องใช้ เงินทุนจำ นวนมาก โครงการมีจำ กัด คนที่ติดตามเรื่องนี้ก็เยอะมาก แน่นอนว่าจะประมาทไม่ได้ เธอจึงต้องดูแลเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ทว่าในทุกปีล้วนมีกรณีพิพาทเพราะเรื่องนี้ไม่น้อยเลย ถึงอย่างไร พูดตามตรง คนที่ทำโครงการวิจัยได้ ใครบ้างที่ ไม่เรื่องมาก! แต่ละคนล้วนมีผู้อำนวยการของโรงพยาบาลตติยะภูมิระดับ ประเทศคอยหนุนหลัง หากขัดแย้งกันขึ้นมา แม้แต่เสี้ยวรุ่นฟางเอง ยังปวดหัว ลำบากใจเล็กน้อย แถมปีนี้ยังเจอตัวเด็ดกับตัวเด็ด! ทั้ง ผู้อำนวยการอู๋ถงฝู่และหวังอวี้ซานล้วนเป็นคนที่พวกเขา จะต้องทุ่มเทสนับสนุนตอนนี้ค่อนข้างยุ่งยาก เพราะพวกทังจินปอ ประเทศจึงให้ความสำ คัญกับศัลยแพทย์ ด้านมือมากขึ้นเรื่อยๆ และปีนี้อู๋ถงฝู่จากวงการศัลยกรรมหัวใจก็มุ่ง มั่นจะทำผลงานออกมาให้ได้ จะเข้าข้างใครดี แม้ว่าตอนนี้ยังไม่ถึงวันรายงานผล แต่…พูดตามตรง การรายงานผลแค่ทำตามกระบวนการ ความจริงได้กำหนดทุกอย่าง ไว้ล่วงหน้าแล้ว ตอนนี้เอง เลขาก็เดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ “รัฐมนตรีเสี้ยว พวกผู้อำนวยการอู๋และผู้อำนวยการหวังมาแล้วครับ”เสี้ยวรุ่นฟางได้ยินแล้วขมวดคิ้วทันที “มาพร้อมกันเหรอคะ”เลขายิ้มเจื่อน “ใช่ครับ รออยู่หน้าประตูกันแล้ว!”ตอนนี้เสี้ยวรุ่นฟางเริ่มได้ยินเสียงพูดคุยแล้ว “เอาเถอะค่ะ ในเมื่อมาถึงหน้าประตูกันแล้ว ก็ให้พวกเขาเข้ามาเถอะค่ะ”เห็นเพียงว่าพวกอู๋ถงฝู่และหวังอวี้ซานเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม“สวัสดีครับท่านรัฐมนตรี!”เสี้ยวรุ่นฟางเป็นผู้หญิงอายุห้าสิบแปดปี อีกทั้งเธอยังมาจากตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันแพทย์แผนจีน เมื่อก่อนก็มักทำงานร่วมกับพวกอู๋ถงฝู่ ถือว่าค่อนข้างคุ้นเคยกันโรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉินเมืองหลวงเป็นหน่วยงานระดับนักบริหารกลาง ส่วนสถาบันแพทย์แผนจีนกลับเป็นรัฐกิจที่อยู่ในหน่วยงานระดับรัฐมนตรีอย่างแท้จริง!ส่วนอู๋ถงฝู่เป็นสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์สถาบันแพทย์แผนจีนเสี้ยวรุ่นฟางเป็นผู้อำนวยการที่นั่น แน่นอนว่าจะต้องเจอกันบ่อย!ประเด็นคือวงวิชาการค่อนข้างพูดยาก!หลังจากเสี้ยวรุ่นฟางออกจากสถาบันแพทย์แผนจีนไปประจำ การที่คณะกรรมการสาธารณสุข ก็ค่อนข้างให้ความดูแลกับระบบสาธารณะสุขเสี้ยวรุ่นฟางเลิกคิ้วมองทุกคน “เชิญนั่งก่อนค่ะ ดูเหมือนว่าพวกคุณจะคุยกันมาแล้วใช่ไหมคะ”อู๋ถงฝู่ยิ้ม “คุยกันแล้วครับ!”หวังอวี้ซานเองก็พยักหน้าอย่างอึดอัด “ใช่ครับ! คุยกันมาแล้ว!”เสี้ยวรุ่นฟางได้ยินแบบนี้ก็อึ้งไป ประหลาดใจขึ้นมา “ไม่แย่งกันแล้วเหรอคะ”ทั้งสองฝ่ายพยักหน้าโดยพร้อมเพรียงกัน “ไม่แย่งกันแล้วครับ!คิดดีแล้ว!”คราวนี้ เสี้ยวรุ่นฟางอึ้งงันไปจริงๆ“รัฐมนตรีเสี้ยว เราคุยกันแล้วครับ นี่รายละเอียด คุณลองดูนะครับ”เสี้ยวรุ่นฟางรับรายงานมา เธอมองอีกฝ่ายอย่างประหลาดใจยังคงไม่เข้าใจนักหลังจากรับมาดูอย่างละเอียดก็พบว่า ที่แท้แผนของทั้งสองฝ่ายคลาดกันเล็กน้อย แม้จะเป็นภารกิจในช่วงเดียวกัน แต่ประเด็นสำ คัญจะแตกต่างกันทุกปี