บทที่ 908 ตกลง!

ในห้องคึกคักมาก ตอนนี้ได้คำตอบมาหลายคำตอบแล้ว! ทุกคนยังคงหารือกันต่อ เพราะถ้าจวงเยว่หมิงยังไม่พูดอะไร ก็ บ่งบอกว่ายังไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้อง! เห็นได้ชัดว่า โรคภัยไข้เจ็บมักจะซับซ้อนมาก คำตอบที่ถูกต้อง ของเขาใช่ว่าจะถูกต้อง ถึงขั้นที่อาจจะไม่มีคำตอบที่ถูกต้องด้วยซ้ำ ! การป่วยคือการแสดงอาการของโรค ไม่ใช่โจทย์ที่ให้คุณไป ค้นหาคำตอบ สิ่งที่คุณต้องทำคือวิเคราะห์อาการต่างๆ อย่าง ต่อเนื่อง จวงเยว่หมิงเองก็ใช่ว่าจะวิเคราะห์ได้ถูกต้องไร้ข้อผิดพลาด เขาก็ต้องฟังคำแนะนำของทุกคนเช่นกัน โรครักษายากแบบนี้ ทางที่ดีคืออธิบายอาการทั้งหมดให้ ชัดเจนถึงจะเรียกว่าการวินิจฉัย! และการวินิจฉัยยากตรงนี้แหละ!ความสำ คัญของการหารือก็เช่นกัน คำตอบที่ทำให้ทุกคน เลื่อมใสได้ จึงจะเป็นคำตอบที่ถูกต้อง เวลาล่วงเลยไปเรื่อยๆ แสดงความคิดเห็นกันแทบจะครบ ทุกคนแล้ว จวงเยว่หมิงมองฉินเยว่ที่ยืนเหม่ออยู่ตรงนั้นก็อดยิ้มไม่ได้ ดูเหมือนว่าโรคนี้จะซับซ้อนเกินไป หญิงสาวคนนี้ฟังจนมึนไป แล้ว จวงเยว่หมิงกระแอมทีหนึ่ง อดพูดไม่ได้ “เสี่ยวฉิน คุณรู้อาการ ของคนไข้ดีที่สุด คุณมีความคิดอย่างไร” ตอนแรกฉินเยว่ฟังทุกคนพูดจนเหม่อเล็กน้อยแล้ว พอได้ยิน หัวหน้าจวงพูดแบบนี้ ก็ตกใจจนเซเล็กน้อยก่อนจะรีบทรงตัว! ทุกคนเห็นแบบนี้ ก็อดยิ้มในใจไม่ได้ ความจริงการหารือโรคที่ซับซ้อนแบบนี้ คนส่วนใหญ่แทบจะ ฟังไม่เข้าใจเลย สวี่รุ่ยเห็นฉินเยว่เหม่อขนาดนี้ สีหน้าพลันเคร่งขรึมขึ้นมาฉินเยว่รีบมองจวงเยว่หมิง พยักหน้าพร้อมพูดว่า “พอ จะมีความคิดเห็นอยู่บ้างค่ะ” ทุกคนฟังแล้วนึกขำในใจ แต่ไม่ได้ใส่ใจ ก้มอ่านชาร์ตผู้ป่วย และผลการตรวจที่ถ่ายไว้ในโทรศัพท์มือถือ จวงเยว่หมิงได้ยินฉินเยว่พูดแบบนี้พลันพยักหน้า “อืม คุณอธิบายหน่อย คุณมองเคสนี้อย่างไร”ฉินเยว่พยักหน้า “ฉันขอพูดถึงเรื่องการวินิจฉัยก่อนนะคะการวินิจฉัยของฉันคือ ก่อนอื่นคนไข้มีโรคกระเพาะตีบเรื้อรัง วัณโรคแผลในกระเพาะอาหารและลำไส้เล็ก มาพร้อมกับภาวะช็อคจากการเป็นพิษ!”ได้ยินแบบนี้ จวงเยว่หมิงอึ้งงันไปทันที!เขามองฉินเยว่ด้วยสีหน้ายากจะเชื่อ อ้าปากค้างแต่กลับพูดอะไรไม่ออกเขาเพียงแค่เห็นฉินเยว่กำลังเหม่อ อยากให้เธอเข้าร่วมการหารือ ไม่ได้คาดหวังว่าฉินเยว่จะให้คำตอบอะไรได้ทว่า พอได้ยินการวินิจฉัยของฉินเยว่ เขาก็ตกใจทันที!นี่…เหมือนที่ตนวินิจฉัยไม่มีผิด!หญิงสาวคนนี้…เก่งเกินไปแล้วเรื่องนี้ทำให้จวงเยว่หมิงค่อนข้างอึ้ง เคสนี้ยากแค่ไหน ทุกคนในนี้ล้วนรู้ดี รวมถึงผู้เชี่ยวชาญและศาสตราจารย์ในห้องก็มีกันหลายคน ดอกเตอร์ยิ่งนับไม่ถ้วน พวกเขาหารือกันมาเกือบหนึ่งชั่วโมงยังไม่ได้คำตอบที่ถูกต้อง แต่ฉินเยว่กลับตอบได้ในคราเดียว!ไม่เพียงแค่จวงเยว่หมิง ผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆ ที่ตอนแรกอ่านชาร์ตผู้ป่วยอยู่ ตอนที่ได้ยินคำพูดของฉินเยว่ ทุกคนต่างไม่ได้ใส่ใจทว่า ตอนที่พวกเขาอ่านชาร์ตผู้ป่วยพร้อมกับที่ฉินเยว่พูดอีกครั้ง จู่ๆ ก็อึ้งงันไป!พวกเขาค้นพบว่า ทุกอย่างเหมือนจะชัดเจนกระจ่างแจ้งขึ้นมาแล้ว!ทำไมถึงเป็นไข้แกว่ง เพราะวัณโรคอย่างไรเล่า!ทำไมถึงมีอาการไอของทางเดินหายใจ ใช้เดกซาเมทาโซนและเพนิซิลลินแล้วไม่ดีขึ้น เพราะไม่ใช่การติดเชื้อแต่แรก แต่เป็นวัณโรคเยื่อบุอักเสบจากวัณโรค!ทุกคนต่างไม่ได้คำนึงถึงจุดนี้ ถึงขั้นความหนืดเหนียวที่เจอตอนคลำหน้าท้องเพื่อวินิจฉัยก็อธิบายได้แล้วว่าไม่ใช่เพราะหนองและทำไม…ชั่วขณะนี้…ความจริงทุกอย่างชัดเจนกระจ่างแจ้งแล้ว!