บทที่ 924 ที่พวกเราทำมาตลอดก็เพราะพวกเราควรทำ

เฉินชางกำหนดว่าจะผ่าตัดเด็กหญิงในอีกหนึ่งสัปดาห์ให้หลัง แต่กลับให้เธอแอดมิทแผนกฉุกเฉิน พรุ่งนี้เริ่มตรวจค่าต่างๆ ในร่างกาย [ภารกิจวิจัย: ความคืบหน้าของภารกิจ: 0/100] เฉินชางเห็นความคืบหน้าภารกิจแล้วจึงเข้าใจ ดัชนี IF หนึ่งร้อยคะแนนนี้เริ่มนับจากตอนที่กระตุ้นภารกิจเมื่อหนึ่งเดือน ที่แล้วเท่านั้น ถ้าเป็นแบบนั้น แถบความคืบหน้าก็จะแสดงผลแบบนี้จริงๆ ช่วงนี้เฉินชางไม่ได้ตีพิมพ์บทความอะไรจริงๆ ข้อมูลที่เฉินชางหยิบมาจากการผ่าตัดเด็กหญิงรวมกับข้อมูล ก่อนหน้านี้เขียนบทความได้พอดี ถึงอย่างไรรางวัลภารกิจนี้ก็เป็นของดี นั่นก็คือใช้อุปกรณ์รักษา ชิ้นหนึ่งได้แม่นยำตอนไปกินอาหารกลางวันที่โรงอาหาร จางหย่วนกับหยางฮุ่ย รีบร้อนวิ่งมาข้างๆ เฉินชาง “ท่านเทพ คุณได้ออกข่าวแล้ว! ไม่สิ ได้ลงหนังสือพิมพ์กับเวย ป๋อด้วย ในข่าวมีรูปด้วยนะ!” “แถมยังถ่ายออกมาได้หล่อมาก!” เฉินชางจึงอึ้งไป “ข่าวอะไรครับ” หยางฮุ่ยรีบเปิดโทรศัพท์มือถือแล้วเปิดเวยป๋อยุวชนพรรค คอมมิวนิสต์ “คุณดูสิ นี่คุณไม่ใช่หรือ” เฉินชางรับโทรศัพท์มือถือมาดูด้วยความสงสัย ‘อั่งเปาที่มีค่าที่สุด’! สิ่งที่ปักอยู่ใต้หัวข้อก็คือภาพเฉินชางย่อเข่าลงไปลูบหัวหัว เด็กหญิง เอาลูกอมใส่ปาก ใต้ภาพเขียนเรื่องราวของเชอเจ๋อฮว่า เขียนทั้งเรื่องโจมตี เปิดโปงคดีหลอกลวงและเรื่องมนุษย์เรายังมีความจริงใจเขียนว่าบุคลากรทางการแพทย์กู้ชีพอย่างสุดความสามารถ เขียนถึงเหตุการณ์เด็กหญิงผู้รู้เดียงสามอบ ‘อั่งเปา’ ให้ คุณหมอ เขียนถึงเหตุการณ์ที่หัวหน้าทุกคนเอาลูกอมใส่ปาก เด็กหญิง ยิ้มหน้าตาชื่นบาน ทางการไม่ได้เอ่ยถึงชื่อเฉินชาง แค่ติดแท็กโรงพยาบาลศูนย์ ฉุกเฉินเมืองหลวงกับเขียนว่าเป็นบุคลากรทางการแพทย์ที่ผ่าตัดและกู้ชีพเรื่องที่มีพลังงานด้านบวกเช่นนี้ต้องถูกเผยแพร่อยู่แล้วพอพรรคยุวชนคอมมิวนิสต์โพสต์แล้ว สื่อทางการเจ้าอื่นก็เริ่มรีโพสต์ สื่ออย่างการแพทย์เมืองหลวง เมืองหลวงรายวัน…ก็รีโพสต์ข่าวนี้ด้วยชั่วพริบตาก็กลายเป็นประเด็นร้อนด้าน ‘อั่งเปาที่มีค่าที่สุด’ ติดอันดับสิบของคำค้นยอดนิยมในเวยป๋อ และเรียกน้ำตาและความปวดใจจากใครหลายคนโลกนี้ต้องการเรื่องราวซึ้งใจมีความเห็นด้านใต้จำ นวนมากแน่นอนว่ามีคนต่อว่าด้วยเช่นกัน บอกว่าทำนิสัยแย่ๆเหมือนเดิม หมอไม่รับอั่งเปาไม่ใช่หรือ เป็นไปได้อย่างไร!แต่คนส่วนมากเห็นข่าวนี้แล้วรู้สึกทราบซึ้งมีความหวัง‘หวังว่าในชีวิตจะได้เจอหมอแบบนี้!’‘นั่นสิ หมอส่วนมากเป็นคนดี หวังว่าจะปรับปรุงบทลงโทษทำให้หมอกลับไปทำหน้าที่หลักรักษาคนได้’‘หวังว่าวันหลังถ้าฉันไปโรงพยาบาลจะได้เจอหมอดีๆ!’……ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับคนไข้จะตึงเครียดหรือไม่นั้นมีพื้นฐานจากความกังวลใจพูดให้ชัดคือสังคมนี้ใครๆ ก็กลัวป่วย แต่ละคนกังวลว่าถ้าตนป่วยจะเจอหมอที่ชั่วร้ายเหล่านั้น จะโดนฆ่าแกงอย่างไรก็ได้และหลายคนถึงกับรู้สึกต่อต้านหมอเพราะได้ยินข่าวลือเรื่องนี้เหมือนกับผู้กระทำผิด ถ้ามีผู้กระทำผิดหนึ่งคนจากหนึ่งร้อยคนรับผิดเพื่อช่วยคนอื่น คุณก็จะรู้สึกว่าเขาเป็นคนดีไม่ใช่ว่าผู้กระทำผิดทุกคนจะเป็นคนชั่วแต่ถ้ามีปลาเน่าสองสามตัวในกลุ่มหมอหนึ่งพันคน ความกลัวนี้จะแผ่ขยายจนทุกคนหวาดวิตก รู้สึกว่าหมอทุกคนเป็นคนไม่ดีคิดดีๆ ว่าพวกคุณเคยเจอหมอไม่ดีมากี่คนไม่ใช่ได้ยินข่าวลือมาแล้วไม่รู้ว่ากระจายข่าวสองสามปีก่อนไปกี่ทอดแล้วมิหนำซ้ำ ตอนนี้ระบบร้องเรียนก็ไม่ยุ่งยาก หมอของผู้ป่วยคนไหนก็กังวลว่าจะถูกร้องเรียนทั้งนั้นความกลัวมักถูกผู้ไม่ประสงค์ดีนำมาใช้ประโยชน์……เฉินชางเลื่อนดูแล้วก็ยิ้ม จากนั้นจึงส่งโทรศัพท์มือถือให้