บทที่ 928 ผมอยากคุมส่องกล้องให้หัวหน้าซุน!

ที่จริงซุนกว่างอวี่ก็อยากช่วยฉินเยว่พูด ถึงอย่างไรฉินเยว่ก็ยังเด็ก รู้จักศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญดังๆ บ้างจะช่วยเรื่องความก้าวหน้าในอนาคตได้มาก ยิ่งแขนงเดียวกันยิ่งแล้วใหญ่ เขาจึงบอกฉินเยว่ว่า “เสี่ยวฉิน เร็วเข้า เรียกอาจารย์เฉินสิ!” ฉินเยว่ผงะไป ถึงกับอึ้งไปแล้ว เรียกอาจารย์เฉินชางหรือ นี่ชักรู้สึกเหมือนเล่นบทบาทสมมติ พูดแล้วน่าอายจัง ด้านเฉินชางก็ยิ้มเจื่อนๆ มองฉินเยว่อย่างล้อเลียน พูด ผ่านสายตาว่า รีบเรียกสิ อาจารย์คุณพูดแล้วนะ! ตอนนี้เองจู่ๆ เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น สวีจื่อหมิงกับพวกหวังทงเพิ่งร่วมกันผ่าตัดหัวใจโดยไม่หยุด เต้นเสร็จ เดินออกมาจากห้องผ่าตัดด้วยสีหน้าเบิกบานใจช่วงนี้ถ้าหวังทงว่างก็จะวิ่งมาโรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉิน มาถึง แล้วก็จะตามไปผ่าตัดหัวใจโดยไม่หยุดเต้น ตอนนี้ไม่ต้องมีเฉินชางคุม ทุกคนก็ผ่าตัดตามลำพังได้แล้ว พวกหัวหน้าดีใจมาก หวังทงยิ่งตื่นเต้นหาใดเทียบ อย่างกับ ฤดูใบไม้ผลิของชีวิตมาเยือนอีกครั้ง รู้สึกกระปรี้กระเปร่าไปหมด ทุกคนเข้ามาในห้องทำงานแล้วอึ้งไปทันที “เอ๊ะ? หัวหน้าซุน มาได้ไงครับเนี่ย” หวังทงเห็นซุนกว่างอวี่แล้ว ยิ้มให้พลางเอ่ยทักทาย ซุนกว่างอวี่เห็นหวังทงแล้วจึงพยักหน้ายิ้มให้ เขากับหวังทง สนิทกันดี “มาคุยกับหมอเฉินน่ะ” หวังทงพยักหน้ายิ้มให้ “อาจารย์เฉิน!” พอเขาพูดจบก็เห็นฉินเยว่ที่อยู่ข้างๆ จึงชะงักไปทันทีแล้วยิ้มให้ “เอ๊ะ? อาจารย์เสี่ยวฉินก็มาด้วยนี่!” สวีจื่อหมิงก็ทักทายเช่นเดียวกัน “อาจารย์เสี่ยวฉินมาดูงาน ด้วย!” หลิวเฉวียนยิ้มเจ้าเล่ห์ “ต้องมาคุมแหงเลย!”หัวหน้าเหล่าจูที่อยู่ข้างๆ ยิ้มพลางเอ่ยว่า “อาจารย์เสี่ยวฉิน อาจารย์เฉิน อีกหน่อยพวกคุณสองคนก็แต่งงานกันแล้วใช่ไหม ถึงตอนนั้นอย่าลืมเชิญเราไปด้วยล่ะ!” ทุกคนพากันโห่ ต่อให้ปกติจะเรียกอาจารย์เฉินกับอาจารย์เสี่ยวฉิน แต่ทุกคนก็ปฏิบัติกับพวกเขาเหมือนเพื่อนจริงๆด้านซุนกว่างอวี่อึ้งไปเลย!นี่มันเกิดอะไรขึ้นอย่างกับ…พวกเขารู้กันหมดแล้ว มีแต่ตนไม่รู้เรื่องอะไรเลยความรู้สึกนี้ก็เหมือนกับพลาดละครไปหนึ่งตอน หรืออ่านนิยายข้ามไปหนึ่งบท!ข้อมูลไม่เท่าเทียมกัน แบบนี้จะรู้สึกแย่เกินไปแล้วแต่ต่อให้เป็นเช่นนี้ ตอนนี้เขาก็รู้แล้วฉินเยว่คนนี้ ลูกศิษย์ของตน…ดันเป็นคู่หมั้นของหมอเฉิน???ข่าวนี้น่าตะลึงเกินไป ทำให้ซุนกว่างอวี่รู้สึกเข้าใจได้ยากไปชั่วขณะหนึ่งตอนนี้สมองเขาแล่นฉับไว ไอคิวหนึ่งร้อยยี่สิบห้าทำงานอย่างรวดเร็ว เขารู้สึกว่าตนจะเจอเรื่องดีเข้าแล้ว…พอคิดถึงตรงนี้ซุนกว่างอวี่ก็ยิ้มทันที“คิดไม่ถึงเลยนะ เสี่ยวฉิน คุณปิดไว้เสียมิดชิดเลย ถ้าไม่ใช่เพราะเจอกันวันนี้ ผมคงยังถูกคุณปิดหูปิดตาต่อแน่!”“หมอเฉิน บังเอิญจริงๆ บังเอิญเกินไปแล้ว!”“เป็นวาสนาจริงๆ เลย!”เฉินชางเองก็ยิ้มเจื่อนๆ “ใช่แล้วครับ วาสนา!”ฉินเยว่ที่อยู่ข้างๆ ยิ้มทั้งที่ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรแต่พอพวกหวังทงเห็นภาพนี้เขาก็งุนงงในทันใด“ให้ตายสิ หัวหน้าซุน นี่คุณจะน่าอิจฉาเกินไปแล้วมั้ง มัดมือชกตีสนิทกันนี่นา ถึงกับเป็นอาจารย์ของอาจารย์เสี่ยวฉิน!”“เก่งเกินไปแล้ว!”“ต่อไปโอกาสที่จะอนาคตไกลมีสูงมาก!”พอทุกคนเข้าใจความสัมพันธ์อันยุ่งเหยิงแล้วก็อิจฉานักภรรยาของเฉินชางเป็นนักเรียนเขา แบบนี้จะไม่ช่วยได้หรือแค่ช่วยหน่อยเดียวก็เป็นประเด็นใหญ่แล้ว ทันทีที่ไม่ระวังอาจจะกระทบกับการมีอยู่ของศูนย์วิจัยการผ่าตัดโดยที่หัวใจไม่หยุดเต้นเลยก็ได้ทุกคนมองแล้วไม่มีสิทธิ์วิจารณ์จริงๆพอทุกคนออกไปแล้ว ซุนกว่างอวี่ไม่ได้อ้อยอิ่งเท่าไร นั่งลงพูดคุยทันที“หมอเฉิน ผมสนใจเคสผ่าตัดเชอเจ๋อฮว่าของคุณมาก ดูออก