บทที่ 936 วิธีการกู้ชีพ

เจ้าหน้าที่กู้ภัยมาถึง หลังจากเฉินชางวินิจฉัยดูแล้วก็ตัดสินใจ ทันที “ส่งตัวไปที่โรงพยาบาล! รีบเตรียมผ่าตัด!” ด้านนี้ เสี่ยวเคอถือเปลวิ่งมาหาเฉินชาง เมื่อครู่นี้เหล่าเฮ่อได้ ส่งผู้ได้รับบาดเจ็บไปที่โรงพยาบาลและกลับมาแล้ว เฉินชางเห็นเสี่ยวเคอ รีบให้คนเคลื่อนย้ายตัวเถาจวินขึ้นรถ เถาจวินรูปร่าง สูงประมาณหนึ่งร้อยเก้าสิบกว่าเซนติเมตร ดู แข็งแรงมาก เสี่ยวเคอยกไม่ไหวจริงๆ ตอนนี้รถพยาบาลเข้ามาไม่ได้เลย รถพยาบาลห่างจากที่นี่ ประมาณสองร้อยเมตร เฉินชางกับเจ้าหน้าที่ดับเพลิงสองคนต้องออกแรงพร้อมกัน จึงยกตัวเถาจวินขึ้นมาได้!“ผมเดินไหวครับ พ่อหนุ่ม วางผมลงเถอะครับ…ไม่เป็นไรจริงๆ …” เห็นเถาจวินเป็นแบบนี้ เฉินชางเองก็ไม่ได้พูดอะไร ส่วนเจ้าหน้าที่ดับเพลิงสองคนมองเถาจวินจนถูกส่งตัวขึ้น รถพยาบาลไป มองเฉินชางพร้อมพูดว่า “หมอ เขาคือฮีโร่ คุณต้อง ช่วยอย่างสุดความสามารถนะครับ ผมจะรายงานสถานการณ์กับ หัวหน้า” เฉินชางพยักหน้า “ครับ” เถาจวินสีหน้าซีดเซียว ได้ยินคำพูดของเจ้าหน้าที่ดับเพลิงแล้ วอดคลี่ยิ้มไม่ได้ “ฮีโร่อะไรกัน พวกคุณต่างหากที่เป็นฮีโร่ ผมแค่กลัว ว่ารถระเบิดแล้วจะไม่มีเงินชดใช้” เถาจวินพูดจบก็หลับตาไป อาการบาดเจ็บที่ท้องทำให้เขาสูด หายใจเข้าแล้วรู้สึกเจ็บ เจ้าหน้าที่ดับเพลิงไม่พูดอะไรอีก แต่โค้งตัวคำนับเถาจวิน วันนี้ถ้าไม่ได้เถาจวิน ทุกคนอาจจะตายที่นี่ถ้าแบตเตอรี่ระเบิดจนทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ต่อเนื่องกันย่อม ป้องกันไม่ไหวแน่ ความเสียหายที่เกิดขึ้นยิ่งยากจะประเมิน! เถาจวินหลับตา! ความมุ่งมั่นอันแรงกล้าของเขาทำให้เขาสงบนิ่งเมื่อเผชิญกับ ความเจ็บปวด และตัดสินใจได้ถูกต้องที่สุด ทำให้เขามีสติในการเผชิญกับความเจ็บปวด! ตอนนี้ เขากัดฟัน ถลึงตาไม่พูดจา “อดทนไว้!” เสี่ยวเคอมองเถาจวินแล้วอดพูดไม่ได้ เถาจวินหลับตาพร้อมพูดว่า “ผมอยากยอมแพ้จริงๆ เลย อยากหลับตาแล้วหลับไป…” ใบหน้าขาวซีด ริมฝีปากเขียวคล้ำ ทำให้เขาดูน่ากลัวขึ้นกว่า เดิม “แต่ถ้าผมหลับไป ทุกคนก็จะลืมผมแล้วจริงๆ” หลังจากพูดจบ เถาจวินลืมตาขึ้นมองเสี่ยวเคอแวบหนึ่ง “ลูกสาวผมรุ่นราวคราวเดียวกับคุณ เขาหนีไปกับแม่เขาแล้ว เพราะผมคนเดียว…”เถาจวินรู้สึกว่าชีวิตของตนกำลังไหลไป เหมือนเวลาชีวิตกำลังนับถอยหลังอย่างไรอย่างนั้นหนังสือเล่มหนึ่งเขียนไว้ดีมาก เวลาที่คนเสียเลือด สิ่งที่หัวสมองคิดได้จะน้อยลงเรื่อยๆ ทว่าสิ่งที่คิดถึงในตอนนี้ จะเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิต!เพราะคุณกำลังใช้เลือดและพลังงานเฮือกสุดท้ายของคุณเพื่อคิดถึงคนคนนี้ เขาจะต้องเป็นคนที่คุณรักที่สุดและคิดถึงที่สุดอย่างแน่นอน…เถาจวินเคยเป็นทหาร เคยเป็นคนดี เคยบุกน้ำลุยไฟ เคยเป็นฮีโร่เคยทวงหนี้ เคยชกต่อยคน เคยทำผิด เคยติดคุก และเคยเป็นคนร้ายเคยแต่งงาน มีภรรยา มีลูกสาว…เคยหย่า มีบ้านอันว่างเปล่าหลังหนึ่งที่มีเพียงประตู หน้าต่าง…ตอนที่หลับตา เถาจวินรู้สึกว่านี่คือทั้งชีวิตของตนเองคิดๆ อยู่ เถาจวินก็หมดสติไป!เฉินชางเริ่มการกู้ชีพอย่างรวดเร็วแล้ว!บนเครื่องติดตามสัญญาณชีพ เสียงแจ้งเตือนดังอย่างต่อเนื่องเหมือนเสียงนาฬิกาปลุกความดันโลหิต: 80/45 mmHgอัตราการเต้นของหัวใจเก้าสิบครั้งต่อนาที……เฉินชางมองเถาจวิน มองดูชายที่หนวดเครารกรุงรัง บนแผ่นหนังที่เปลือยอยู่นอกเสื้อกล้ามมีรอยสักในวัฒนธรรมการสัก การสักเป็นเรื่องราวของคนคนหนึ่งไม่ว่าหัวหมาป่าบนแขนหรือคำว่า ‘อดทน’ บนหลังมือซ้าย ก็บดบังชื่อของลูกสาวตรงหน้าอกไม่ได้เลยและไม่อาจบดบังธงและหมายเลขหน่วยเขาเป็นชายที่มีเรื่องราว…เสี่ยวเคอรีบติดต่อโรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉิน จัดแจงห้องผ่าตัดเตรียมหมอผ่าตัดส่วนเฉินชางเริ่มเข้าสู่ขั้นตอนการกู้ชีพ!ให้ออกซิเจนอย่างเต็มที่!สายเชื่อมหลอดเลือดดำ[1]สามเส้นถูกสร้างขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อให้แน่ใจว่าการถ่ายเลือดเป็นไปอย่างราบรื่นและหลีกเลี่ยงการไหลเวียนของเลือดไปยังอวัยวะสำ คัญไม่เพียงพอถ่ายเลือดและเพิ่มปริมาณเลือด!สอดสายสวนปัสสาวะ!ตอนนี้คนไข้หมดสติไปแล้วเฉินชางยังคงปรับปริมาตรการให้เลือดโดยอิงตามความดันหลอดเลือดดำส่วนกลางภายในสมองของเขา ยังคิดหาวิธีกู้ชีพตามสถานการณ์ของ