บทที่ 980 ผู้ใหญ่ไม่ถือโทษโกรธผู้น้อย

มิยาเกะ ทาคุโตะชื่นชมเฉินชางแบบนี้ ทำ ให้บรรยากาศแปลก ประหลาดขึ้นมาทันที!

“คุณมิยาเกะ คุณหมายความว่า…เฉินชางไม่เพียงแค่ไม่ได้เอา เปรียบท่านประธานฉี แต่ท่านประธานฉียังได้เปรียบอีกด้วยงั้นหรือ” ประธานหยางอดถามไม่ได้

มิยาเกะพูดเรียบๆ “เมื่อปีที่แล้ว ซึ่งก็คือปี 2019 หลังจากเฉิน ชางได้รับรางวัลแพทย์ศัลยกรรมตกแต่งระดับโลกแห่งปี นอกจาก ศัลยกรรมตกแต่งการกุศล ก็ไม่เคยผ่าตัดเชิงธุรกิจเลยแม้แต่เคส เดียว”

ประโยคนี้ ทำ ให้ทุกคนอึ้งงันไป!

ทุกคนต่างรู้ว่ามิยาเกะต้องการจะสื่ออะไร

ทันใดนั้น ในใจของฉีเซี่ยงเจิ้งเกิดความรู้สึกขึ้นมากมาย!

หรือว่า…ความจริงเฉินชาง…ไม่ได้ตั้งใจจะเอาเปรียบตน ถึงขั้น

กำ ลังช่วยตนอยู่ด้วยซ้ำ

คิดถึงตรงนี้ ฉีเซี่ยงเจิ้งกลับไม่รู้ว่าควรทำ อย่างไรไปชั่วขณะ!

ตามความหมายของมิยาเกะ ความจริงเฉินชางได้ช่วยตนเอา ไว้

คิดถึงตรงนี้ ฉีเซี่ยงเจิ้งถอนหายใจยาว รีบหยิบโทรศัพท์มือถือ ขึ้นมาโทรหาฉีเซิน “เอาเงินสองล้านมาที่สตูดิโอของหัวหน้ากงเดี๋ยว นี้ ไม่ต้องถามอะไรทั้งนั้น! รีบมา!”

แน่นอนว่าฉีเซินไม่ได้โง่ วันนี้เป็นวันที่เถียนฮุ่ยถอดไหม และ สองล้านนี้…เฉินชางจงใจเอาเปรียบอีกแล้วเหรอ

ฉีเซินคิดถึงตรงนี้ก็อดแค่นเสียงขึ้นจมูกไม่ได้!

ไม่กลัวคู่แข่งเก่ง แต่กลัวเพื่อนร่วมทีมโง่ พ่อของตน ช่าง…

ช่างเถอะ!

จะด่าคนของตัวเองไม่ได้

คิดได้แบบนี้ แม้ฉีเซินจะจนคำ พูด แต่ก็จำ ต้องรีบไปเตรียมเงิน ……

ตอนที่เฉินชางไปถึงสตูดิโอ ก็เจอฉีเซินที่เพิ่งมาถึงพอดี

เฉินชางยิ้ม เห็นว่าแผลฟกช้ำ บนใบหน้าของฉีเซินใกล้จะหาย แล้วก็ปลาบปลื้มมาก

ส่วนฉีเซินพอเห็นรอยยิ้มของเฉินชางก็โกรธมาก

ทั้งสองขึ้นชั้นสองไปโดยไม่ได้พูดคุยกัน เพิ่งเข้าไป ก็เห็นทุกคน นั่งรออยู่

ฉีเซินเห็นว่าล้วนเป็นบุคคลระดับคณะกรรมการ ทั้งหมดสี่ห้า คน

ส่วนเฉินชางพอเห็นกงไต้เจินกับมิยาเกะ ทาคุโตะก็อึ้งงันไป!

ทั้งสองสบตากัน เฉินชางหัวใจหล่นวูบทันที ฝั่งตนมีแค่สองคน ส่วนมิยาเกะ ทาคุโตะยังไม่รู้ว่ามาดีหรือมาร้าย อีกฝ่ายมีกันตั้งห้า คน!

รู้สึกไม่ยุติธรรมขึ้นมาทันที

ส่วนฉีเซินมองเฉินชางพร้อมยิ้มเยาะ ใครให้อวดดี วันนี้ไม่แน่ ว่าจะต้องคืนเงินที่เอาไปทั้งหมด

เห็นทั้งสองเข้ามา ทุกคนต่างยืนขึ้นโดยพร้อมเพรียงกัน ทำ ให้ฉี เซินชะงักไปทันที ผม…มีเกียรติขนาดนี้เลยเหรอ

หลังจากเฉินชางเข้ามาก็ตรงเข้าไปหากงไต้เจิน “สวัสดีครับ หัวหน้ากง”

มิยาเกะ ทาคุโตะเองก็เป็นฝ่ายเข้ามาทักทายก่อน “ไม่ได้พบ กันนานเลยนะครับคุณเฉินชาง”

เฉินชางยิ้ม “สวัสดีครับคุณมิยาเกะ”

ฉีเซี่ยงเจิ้งรีบพูดว่า “หมอเฉิน เงินสำ หรับการถอดไหมเตรียม ไว้แล้วครับ! สองล้าน อยู่ในนี้ทั้งหมด”

พูดถึงตรงนี้ จู่ๆ ฉีเซี่ยงเจิ้งก็นึกบางอย่างขึ้นได้ จึงรีบพูดเสริม ว่า “อ้อ! หลังหักภาษีครับ!”

พูดจบก็รีบส่งสายตาให้ฉีเซิน “รีบเอาเงินมาสิ”

เงินสองล้านไม่ใช่น้อยๆ เลย หีบใบหนึ่งถูกยกมา

ฉีเซินอดพูดไม่ได้ “เฉินชาง คุณทำ เกินไปแล้ว แค่ถอดไหมก็ ต้อง…”

ป้าบ!

ฉีเซินโดนฉีเซี่ยงเจิ้งตบจนล้มลงพื้น “หุบปาก! ไอ้สารเลว!”

ฉีเซี่ยงเจิ้งเห็นเฉินชางไม่ได้พูดอะไรก็โล่งอกไปที เกือบต้องเสีย

เพิ่มอีกสองล้านแล้ว การตบครั้งนี้ถือว่าคุ้มแล้ว ฉีเซินงุนงง!

ผมสารเลวเหรอ ผมมาส่งเงินนะ