บทที่ 982 หรือว่า...ผมโทรเก่งเหรอ (1)

คู่สามีภรรยาที่มาส่งชายชราไม่ใช่คนเมืองหลวง

ชายชราชื่อจ้าวข่าย ปีนี้อายุเจ็ดสิบเจ็ดปี ภรรยาเสียไปตั้งแต่ เมื่อเจ็ดแปดปีที่แล้ว เขามีลูกชายสองคนลูกสาวสองคน อยู่ที่เมือง หลวงทั้งหมด

ส่วนชายชราตอนหนุ่มๆ ก็มีความสามารถมาก เปิดโรงงานที่ เมืองหลางฝาง เก็บเงินได้ไม่น้อย

ซื้อบ้านในเมืองหลวงได้หลายหลังและซื้อในจังหวะที่ดี

บ้านเก่าเป็นบ้านหลังเล็กๆ คับแคบจนทั้งหกคนไม่พออยู่ และ สมัยนั้นก็ไม่นิยมซื้อคอนโด ชายชราจึงซื้อบ้านเดี่ยวหนึ่งชั้น มีสอง ห้องใหญ่ ถือว่าสะดวกขึ้นมาก

ถ้าจะบอกว่ามีเงิน ก็ไม่ได้มีขนาดนั้น

จากนั้นพอลูกๆ แต่งงาน ก็ยกบ้านให้ลูกๆ ส่วนตนเองอยู่บ้าน หลังเก่า

เหตุผลแรก เพราะลูกๆ ไม่ชอบบ้านหลังเก่า เหตุผลที่สอง เพราะเขารู้ว่า ลูกๆ โตแล้ว ก็คงไม่อยากอยู่กับเขา

หลังจากภรรยาเสียชีวิต ชายชราจึงจัดห้องห้องหนึ่งไว้ปล่อย เช่า ไม่อย่างนั้นบ้านจะดูไม่มีชีวิตชีวา

แต่พอปล่อยเช่าออกไป ก็เป็นเรื่องเลย ก่อนอื่นคือลูกชาย คนโตมาร้องห่มร้องไห้ บอกว่าหลานชายคนโตอยากไปเรียนต่อต่าง ประเทศ บ้านใหม่ที่ เพิ่งซื้อก็ยังผ่อนไม่หมด การเงินติดขัดมาก

ชายชราจึงใจอ่อน คิดว่าตายไปก็ตกเป็นของพวกเขาอยู่ดี จึง ให้ผู้เช่าโอนค่าเช่าให้ลูกชายโดยตรง

เรื่องนี้ลูกชายคนรองรู้แล้ว ลูกสาวทั้งสองเองก็มาโวยวาย ยกใหญ่ ชายชราจนปัญญา ทำ ได้เพียงให้ลูกชายทั้งสองผลัดกันรับ ค่าเช่าคนละปี

อะไรที่เกี่ยวข้องกับเรื่องเงินๆ ทองๆ ล้วนเป็นปัญหาใหญ่เสมอ

เมื่อสองปีก่อน ชายชราอยู่คนเดียวก็เบื่อ เพื่อนเก่าคนหนึ่งจึง คิดจะแนะนำ แฟนให้เขา

เขาบอกว่า อย่าปล่อยให้ชายชราเหงาเกินไป อยู่คนเดียวจะ ตายไว

หลังจากคุยกันแล้ว พวกเพื่อนๆ เตรียมจะแนะนำ คุณป้าคน หนึ่งให้ชายชรา

ตอนแรกชายชราปฏิเสธ ถึงอย่างไร…ก็รู้สึกว่าไม่ต่างอะไรกับ การแต่งงานรอบสอง

สุดท้ายอยู่ด้วยกันแล้วพบว่าไม่เลว ทั้งสองก็ไม่ได้จดทะเบียน สมรส แค่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ชีวิตถือว่าสงบสุข

แต่หลังจากลูกๆ รู้ ก็มาต่อว่าจ้าวข่าย

“พ่อ เขาอยากได้สมบัติบ้านเรา บ้านเราอยู่ในโซนเจริญรุ่งเรือง ทุกตารางเมตรล้วนเป็นเงินเป็นทอง รื้อถอนขึ้นมาหนึ่งตารางเมตร ได้สองแสนกว่าเลยนะครับ!”

“ใช่ พ่อจะจดทะเบียนสมรสไม่ได้เด็ดขาด คุณป้ามีลูกชายอีก สามคน เห็นว่ายังไม่แต่งงาน ถึงตอนนั้นมาพึ่งเราขึ้นมาจะเป็น อย่างไร”

“ใช่! พ่ออย่าเลอะเลือนนะ!”

“ใช่ ถ้าแม่รู้จะเสียใจแค่ไหน!”

ทั้งสี่คนทั้งพูดทั้งโวยวาย ทำ ให้คุณป้าวัยเจ็ดสิบกว่าปีโกรธจน ร้องไห้หนีหายไปตั้งแต่คืนนั้น

จ้าวข่ายโกรธจนตะเบ็งเสียงต่อว่าทุกคน “พวกลูกสารเลว อยากให้ฉันตายไวๆ ใช่ไหม จะได้เอาเงินที่ได้จากการรื้อถอนบ้านไป ใช้ใช่ไหม”

และชายชราก็ป่วยหนักเพราะเรื่องนี้

ทว่าหลังจากเกิดเรื่องนี้ ชายชรากับลูกๆ ก็ห่างเหินกันไป

หรือพูดอีกอย่างว่าลูกๆ ฉวยโอกาสนี้ตีตัวออก ห่างชายชรา

ทว่า เรื่องนี้ถือเป็นบทเรียนสำ หรับจ้าวข่าย เขามีเงินบำ นาญ ธุรกิจและเงินบำ นาญขององค์กร เดือนหนึ่งได้เงินไม่น้อยเลย

เขาอยู่ตัวคนเดียวก็ใช้ไม่หมด แต่ครั้งนี้เขากำ เงินไว้แน่นไม่ ยอมปล่อย

ถึงอย่างไร คำ ว่า ‘แก่ตัวมาเป็นที่รำ คาญ’ ของคนสมัยก่อนก็มี เหตุผล

ตอนนี้จ้าวข่ายยังช่วยเหลือตัวเองได้ แต่ลูกๆ ยังกลัวว่าจะ ติดพันจนตัดไม่ขาด

……

ตำ รวจติดต่อญาติ ผู้ป่วยไปแล้ว แต่ญาติ ผู้ป่วยก็ยังไม่ ยอมมาเสียที

ผลตรวจของชายชราออกมาแล้ว

เฉินชางเข็น ผู้ป่วยไปทำ CT ช่องท้อง ผลตรวจเพิ่งออกมา เฉินชางก็วินิจฉัยว่าเป็นโรคตับอ่อนอักเสบเฉียบพลันทันที