บทที่ 989 อาจารย์เปลี่ยนไป!

ความจริง เฉินชางก็ไม่ถือว่าแปลกอะไร ศัลยแพทย์หลายคน ปกติก็ใช้ชีวิตอำเภอใจ ดูใจกว้างไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ทว่าตอนผ่าตัด เพราะความยากและความกดดันของงาน หรือ ปัจจัยอื่นๆ ถ้าเจอเรื่องไม่ได้ดั่งใจตอนผ่าตัดแล้วก่นด่าคนก็เป็นเรื่อง ที่ปกติมาก และ…นักศึกษาด้านศัลยกรรมทุกคนก็น่าจะเคยเจอ ผ่าตัดกับอาจารย์ทั้งที ถ้าไม่โดนด่าสักหน่อย จะเท่ากับ อาจารย์รังเกียจหรือเปล่า ตอนที่เฉินชางผ่าตัด เขาตั้งใจจดจ่อจริงๆ ยากมากที่จะแยก สมาธิไปคิดเรื่องอื่น และในขณะเดียวกัน สำ หรับการผ่าตัดที่ความละเอียดสูง เงื่อนไขการผ่าตัดสูง เฉินชางเองก็ตั้งมาตรฐานสูงมากเช่นกัน ทำให้ตอนที่เฉินชางผ่าตัดมักจะทำให้คนเข้าใจผิดเพราะพูด หรือทำอะไรลงไปโดยไม่ทันระวังหวงเฮ่าโดนเฉินชางว่าจนหน้าแดง ไอ้น้องชาย ถึงอย่างไรผมก็เป็นหัวหน้าคุณ เป็น รองผู้อำนวยการ คุณจะพูดอะไรระวังหน่อยได้ไหม! อีกอย่าง ลูกศิษย์ของผมก็ยืนอยู่ข้างๆ คุณทำแบบนี้ผมเสียหน้ามาก! “นิ่งอยู่ทำไม รีบหน่อยสิครับ อ้อมไป ดึงด้ายไว้!” เฉินชางรู้สึก ได้ว่าผู้ช่วยหยุดชะงักไปจึงพูดตามสัญชาตญาณ หวงเฮ่าโดนเฉินชางว่าจนหน้าแดงก่ำ รีบพูดว่า “ขอโทษครับ ๆ!” ตอนนี้จู่ๆ เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเมื่อครู่นี้อวี๋หย่งกังถึงพูดว่า “เสี่ยวเฉิน สอนหัวหน้าหวงดีๆ นะ” เจ้าหมอนี่ไม่ได้จงใจใช่ไหม อวี๋หย่งกังคงไม่ได้ส่งเฉินชางมาเล่นงานตนหรอกมั้ง! คิดถึงตรงนี้ หวงเฮ่าก็ลังเลเล็กน้อย ทว่าครั้งนี้หัวหน้าเหล่าหวงมีบทเรียนแล้ว ในที่สุดเขาก็ค้นพบ ว่า เฉินชางไม่ได้เห็นเขาเป็นหัวหน้า ไม่อย่างนั้นคงไม่หักหน้ากัน แบบนี้มนุษย์เราก็แบบนี้แหละ ถ้าไม่อยากโดนด่าก็ต้องมีความสา มารถ!ทว่าตอนนี้ เสี่ยวจู นักศึกษาปริญญาโทที่อยู่ข้างๆ สะใจมากถึงอย่างไรก็ทำให้อาจารย์รับรู้ได้ถึงความรู้สึกของการโดนด่าได้อย่างแท้จริงแต่ถึงอย่างไรเหล่าหวงก็เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของเขา ส่วนอาจารย์เฉิน…เป็นแรงงานคนหนึ่งเท่านั้นพอเห็นเหล่าหวงโดนอาจารย์เฉินด่าจนหน้าแดง จู่ๆ เสี่ยวจูก็เริ่มสงสารเหล่าหวงขึ้นมาทำไมถึงเจอแพทย์ผู้นำทีมแบบนี้ขั้นตอนการแยกของเฉินชางไวมาก เขาผ่าโครงสร้างของหลังมืออย่างเป็นขั้นเป็นตอน ทั้งหลอดเลือด เส้นประสาท และโครงกระดูกล้วนถูกแยกออกเป็นสองฝั่ง ในที่สุดแท่งเหล็กตรงกลางก็เริ่มหลวมตอนนี้เอง เฉินชางหมุนตัวไปมองดร.จูที่เงียบตลอดการผ่าตัดแวบหนึ่ง อดพูดไม่ได้ “มา คุณมาดึงออก”เสี่ยวจูตกใจ อดกลืนน้ำลายไม่ได้ “ผมเหรอครับ”เฉินชางพยักหน้า “ใช่ครับ ผมกับหัวหน้าหวงจับไว้ คุณช่วยดึงออกมา ระวังหน่อยนะครับ”เสี่ยวจูตื่นเต้นขึ้นมา “ผม…ผมกลัวว่า…”ความจริงเฉินชางเองก็เป็นพวกสองมาตรฐาน กับพวกระดับหัวหน้ามาตรฐานจะสูงหน่อย แต่สำ หรับนักศึกษา ก็จะใจดีมากเฉินชางให้กำลังใจ “ไม่เป็นไร คุณจับมันไว้ เราจะควบคุมให้ถ้าบอกให้คุณดึง คุณก็ดึง”เสี่ยวจูพยักหน้า รวบรวมความกล้า จับแท่งเหล็กไว้แล้วเริ่มดึงแท่งเหล็กออกอย่างระมัดระวัง พร้อมกับที่เฉินชางออกคำสั่งไม่ได้ทำให้อวัยวะสองฝั่งบาดเจ็บ!เฉินชางยิ้มให้กำลังใจ “ไม่เลวครับ!”เสี่ยวจูได้ยินแล้วในใจยิ้มอย่างเบิกบานการผ่าตัดดำเนินมาถึงขั้นตอนของการซ่อมแซมก่อนอื่นคือการยึดโครงกระดูกไว้แล้วทำความสะอาดหลังจากเฉินชางยึดตำแหน่งเสร็จ หวงเฮ่าก็รีบใช้ลวดสำ หรับยึดตรึงกระดูกยึดไว้