บทที่ 9

ในงานประมูลยังคงมีรายการประมูลราคาแพงมากมายบนโต๊ะประมูล อย่างไรก็ตาม ราคาประมูลดูไม่น่าตกใจหลังจากการแข่งขันระหว่างเคนดริกและตระกูลซาบินสกี้ เมื่อการประมูลสิ้นสุดลง ทุกคนก็แยกย้ายกันออกจากที่นั่ง

ก่อนที่เคนดริกจะจากไป เขาชำเลืองมองไปยังห้องวีไอพีบนชั้นสองของคลับอีกครั้ง และมีร่องรอยของความโศกเศร้าปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

แสตมป์สองดวงที่ได้ราคาสูงลิ่วก็ถูกส่งไปที่คาร์ลอสเช่นกัน ขณะเดียวกัน ชาลีออกจากคลับผ่านช่องทางพิเศษสำหรับวีไอพี

ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น "คุณใช้เงินไปมากจริง ๆ ชาลี ประมูลแสตมป์สองดวงในราคา 900,000 ดอลลาร์ ดูเหมือนว่าคุณไม่น่าเข้าใกล้อย่างที่เห็น" หญิงสาวผมสั้นแสนสวยจากก่อนหน้านี้ค่อย ๆ เดินเข้าไปหาชาลีพร้อมกับขาเรียวที่สวมถุงน่องสีดำปิดไว้ ด้วยรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้า เธอยื่นมือเล็ก ๆ ไปหาเขาโดยสมัครใจและพูดว่า "ชาลี ฉันชื่อนาโอมิ ลาเบล ฉันเป็นลูกสาวของคอนเนอร์ ลาเบล"

ชาลีพยายามนึกถึงชื่อคอนเนอร์ในใจ ไม่นานหลังจากนั้น เขาจำได้ว่ามีคนชื่อคอนเนอร์ ลาเบลอยู่ในรายชื่อนี้ ผู้ซึ่งเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมอสังหาริมทรัพย์และดูเหมือนจะมีชื่อเสียงในอีริน่า

แล้วชาลีก็ยื่นมือออกไปด้วย ขณะที่เขาจับมือนาโอมิ เขาก็เห็นคัลลินและเคนดริกเดินเคียงข้างกันมาในทิศทางของเขา คัลลินซึ่งสวมชุดราตรีสีแดงดูตื่นตามาก

ชาลีคว้าข้อมือของนาโอมิ ดึงเธอเข้าสู่อ้อมกอดของเขาอย่างแรง และมองลงมาที่เธอขณะที่นาโอมิเกือบถูกผลักจนชิดหน้าอกของเขา หลังจากนั้นเขาก็พูดด้วยรอยยิ้ม "คุณบอกว่าคุณอยากจะออกเดทกับผม? คืนนี้ผมว่าง"

ในทางกลับกัน นาโอมิก็ปิดปากและหัวเราะคิกคัก "ชาลี คุณใจร้อนจริง ๆ ชายหนุ่มผู้มีชื่อเสียงเช่นคุณไม่ควรรอให้ฉันเข้าใกล้คุณด้วยความสมัครใจเหรอ"

ชาลีและนาโอมิดูมีเลศนัยอย่างยิ่ง คัลลินและเคนดริกที่เดินผ่านต่างก็ได้เห็นฉากนี้

เมื่อคัลลินเห็นสาวผมสั้นสลวยกำลังคลอเคลียอยู่ในอ้อมแขนของชาลี สีหน้าของเธอดูกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที หัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้น ในช่วงเวลาสั้น ๆ นั้น คัลลินถึงกับอยากจะขึ้นไปดึงเขาออกจากกัน

"คัลลิน แฟนเก่าของคุณคนนี้ช่างเล่ห์เหลี่ยมจริง ๆ" เคนดริกหัวเราะเยาะ "เพียงหนึ่งวันผ่านไป เขาก็เข้าไปกอดลูกสาวของคอนเนอร์ ลาเบลแล้ว ดูเสื้อผ้าที่เขาใส่สิ ดูเหมือนว่านาโอมิจะชอบเขาจริง ๆ"

การเย้ยหยันของเคนดริกทำให้คัลลินสงบลงทันที ต่อจากนั้นเธอก็จับแขนของเขาและส่ายหัว "จะไปสนใจเขาทำไม?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเคนดริกก็เปลี่ยนไปทันที "คัลลิน ชาลีมีวิธีการสำหรับผู้หญิง แต่ผู้ชายควรประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง มิฉะนั้นฮ่า ๆ หากสิ่งที่เขาทำคือการคิดเกี่ยวกับวิธีการใช้ชีวิตกับผู้หญิงแล้วคนแบบนั้นแตกต่างจากขยะสังคมอย่างไร?"

คัลลินกับเคนดริกเดินผ่านหน้าชาลี ขณะที่พวกเขาเฉียดหน้ากัน ชาลีและคัลลินก็เหลือบมองกันและกันโดยไม่รู้ตัวเช่นกัน เมื่อสายตาของพวกเขาสบกัน พวกเขาก็ถอนสายตาออกไปเกือบพร้อมกัน ราวกับว่าพวกเขาตกใจกับการสบตากัน

หลังจากที่คัลลินและเคนดริกขึ้นรถ นาโอมิที่พิงหน้าอกของชาลีก็ยืดตัวขึ้น เธอยิ้มอย่างมีเลศนัยให้ชาลีแล้วพูดว่า "เอาล่ะ ชาลี พวกเขาไปแล้ว คุณไม่ต้องลากฉันไปแสดงกับคุณอีกแล้ว"

ชาลีหันกลับไปมองรถที่สตาร์ทแล้วมองนาโอมิที่ตาปริบ ๆ ด้วยความยิ้มแย้มแจ่มใส เขาโพล่ง "คุณ..."

"ช่างน่าเศร้าเหลือเกิน ความเสน่หาในดวงตาของคุณตอนนี้ไม่สามารถซ่อนได้ด้วยซ้ำ ชาลี ครั้งนี้ฉันช่วยคุณมากแล้ว ดังนั้นอย่าลืมชวนฉันออกไปทานข้าว นี่คือเบอร์โทรศัพท์ของฉัน" นาโอมิยัดกระดาษโน้ตใส่มือชาลีแล้วหันกลับมา ทันทีหลังจากนั้น ใครก็ได้กลิ่นหอมที่โชยมาจากตัวเธอ

ในขณะเดียวกัน ที่รถปอร์เช่ คัลลินสังเกตเห็นรูปร่างที่สง่างามของนาโอมิผ่านกระจกมองหลัง ทันใดนั้น ใบหน้าสวยของคัลลินก็ซีดลงเล็กน้อย

"คัลลิน เป็นอะไรเหรอ?"

ขณะที่เคนดริกพยายามจับมือของคัลลิน คัลลินก็หลบหลีก

ขณะจัดผมหน้าม้าที่ปรกหน้าผาก คัลลินก็ส่ายหัวแล้วตอบว่า "ไม่เป็นไร แค่รู้สึกไม่สบายนิดหน่อย คุณสามารถจอดรถที่ด้านหน้าได้ ฉันจะกลับไปเดี๋ยวนี้"

หลังจากพูดอย่างนั้น คัลลินก็หันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง มือที่ดูเคร่งขรึมของเธอกำแน่นโดยที่เธอไม่รู้ตัว และจิตใจของเธอก็ฉายภาพของนาโอมิที่อิงแอบอยู่ในอ้อมกอดของชาลีก่อนหน้านี้ซ้ำไปซ้ำมา

"คัลลิน เธอเป็นคนปล่อยเขาไปเอง จากนี้ไปเขาจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเธออีกแล้ว" คัลลินคิดกับตัวเองอย่างแน่วแน่