ตอนที่ 14 ก็แค่สนุกๆ เท่านั้นเอง

ขณะที่เขากำลังอึ้ง ฮั่วเทียนฉิงกลับลุกขึ้น หยิบชุดสูทที่วางอยู่ข้างๆ เดินผ่านตัวเขาแล้วเดินออกจากห้องวีไอพี

……

ไม่รู้ว่ายาลดไข้ที่กินเข้าไปวันนี้จะเห็นผลหรือไม่ ขณะที่ซ่งเหมี่ยวเดินออกมาจากกวนติ่ง ก็รู้สึกไม่สบายตัวมาก เธอจึงย้อนกลับเข้ามานั่งพักที่ล็อบบี้

เธอลูบหน้าผาก ดูเหมือนว่ามันจะร้อนขึ้นอีก จึงคิดจะนั่งพักสักครู่ค่อยออกไป และแล้วก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาในกวนติ่ง

คนที่เดินนำมาสวมชุดสูทสีเทาควันบุหรี่ จอนของเขานั้นยิ่งทำให้ใบหน้าดูดุดันและเย็นชามากยิ่งขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาไม่แสดงอารมณ์ใดๆ เป็นบุคคลที่ซ่งเหมี่ยวคุ้นเคยเป็นอย่างมาก

แต่ไม่คิดว่าตอนนี้ ฉู่เซ่าเหยียนจะมาที่กวนติ่งกับกลุ่มเพื่อนสมัยเด็ก

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นลูกค้าประจำของกวนติ่ง แต่ละคนโอบหญิงสาวในชุดแต่งกายเผ็ดร้อนไว้ในอ้อมแขน ส่วนอ้อมแขนของฉู่เซ่าเหยียนนั้นเป็นหญิงสาวที่ใส่มิดชิดขึ้นมาหน่อย เธอแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีขาวพลิ้ว แต่งหน้าอ่อนๆ ขดตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขา ดูท่าทางน่ารักออดอ้อน

ซ่งเหมี่ยวรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาทันที เธอแทบจะกระโดดลุกขึ้นมา แต่ยังไม่ทันจะหันหลังกลับ ก็ถูกคนหนึ่งในกลุ่มนั้นเห็นเข้าเสียก่อน

ไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรกับฉู่เซ่าเหยียน สีหน้าของฉู่เซ่าเหยียนเคร่งขรึมลง ปล่อยมือออกจากหญิงสาวคนนั้น แล้วเดินไปหาซ่งเหมี่ยวด้วยสีหน้าไม่พอใจ

ซ่งเหมี่ยวหยิบกระเป๋าที่วางอยู่บนโซฟา กำลังจะเดินไปอีกทางหนึ่งเพื่อออกจากกวนติ่ง แต่ทันใดนั้นแขนของเธอก็ถูกคว้าเอาไว้จากด้านหลัง

“คุณมาทำอะไรที่นี่!”

ฉู่เซ่าเหยียนเดินมาถึงตัวเธอ

น้ำเสียงของเขาเย็นชามาก ซ่งเหมี่ยวรู้สึกเจ็บที่มือมาก

เธอหันมาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ทางด้านข้างมีหญิงสาวชุดขาวคนหนึ่งยืนอยู่ไม่ไกล มองมาทางเขาทั้งสองด้วยสีหน้าน้อยใจเล็กน้อย ดูแล้วเธอคนนี้ น่าจะเป็นผู้หญิงคนที่สามที่จะเข้ามาทำลายชีวิตคู่ของพวกเขา ซ่งเหมี่ยวรู้สึกอยากหัวเราะเยาะตัวเอง “คุณมาทำอะไร ฉันก็มาทำอย่างนั้นแหละค่ะ”

สีหน้าของฉู่เซ่าเหยียนเปลี่ยนทันที และดวงตาก็หม่นลง “คุณบอกว่าวันนี้ตอนกลางคืนมีธุระ ก็คือมาทำเรื่องไร้สาระที่กวนติ่งงั้นหรือ!”

ไร้สาระ?

ซ่งเหมี่ยวหัวเราะ สายตากลับแฝงความกระตือรือร้น “ทำไมคะ มีแต่คุณที่มาสำมะเลเทเมากับสาวๆ ที่นี่ได้ แต่ฉันมาสนุกบ้างไม่ได้?”

“ฉู่เซ่าเหยียน คุณเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าในแต่ละวัน แล้วทำไมฉันกลับต้องซื่อสัตย์กับชีวิตคู่อยู่คนเดียวด้วยล่ะ ตอนที่คุณอยู่กับผู้หญิงคนอื่น เคยคิดถึงจิตใจฉันบ้างไหม”

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำพูดของหร่วนชิงค่ำวันนี้ ได้ทะลวงเข้าไปถึงเส้นประสาทอันเปราะบางในใจของเธอหรือเปล่า ซ่งเหมี่ยวไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของเธอได้ชั่วขณะหนึ่ง เธอคิดไปถึงสองปีที่รอคอยเขาอยู่เงียบๆ แถมยังถูกเขามองด้วยสายตาเอือมระอาอยู่เสมอ ตอนนี้เธอเริ่มทนไม่ไหวแล้ว