ตอนที่ 6 เขาพ่นควันใส่หน้าเธอ

การติดต่อกลับจากฮั่วซื่อไม่ได้ทำให้ซ่งเหมี่ยวแปลกใจ เธอแค่คิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะตอบกลับรวดเร็วขนาดนี้

อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์คือผู้จัดการหลิวของแผนกโครงการที่ซ่งเหมี่ยวได้ส่งแบบร่างไปให้ วันนี้น้ำเสียงของเขาสุภาพเกินบรรยาย “คุณซ่งครับ โครงการพัฒนาเทียนฉิงสุ่ยวานในครั้งนี้อยู่ภายใต้ความรับผิดชอบของประธานฮั่วทั้งหมด ท่านประธานได้เห็นแบบร่างของคุณซ่งแล้ว และต้องการจะนัดคุณซ่งเพื่อพูดคุยถึงโครงการนี้ครับ”

ซ่งเหมี่ยวตกใจ มีโครงการจำนวนมากมายภายใต้เรือธงของฮั่วซื่อ แต่โครงการนี้กลับต้องให้ประธานของฮั่วซื่อลงมารับผิดชอบเองเลยหรือ

“ผู้จัดการหลิว…” ซ่งเหมี่ยวหยุดชะงักชั่วขณะ “ครั้งนี้ต้องขอบคุณผู้จัดการหลิวมากที่ช่วยสนับสนุน ไว้มีเวลาว่าง ฉันจะขอเป็นตัวแทนฉู่ซื่อขอบคุณผู้จัดการหลิวอีกครั้งนะคะ”

เมื่อได้ยินดังนี้ ผู้จัดการหลิวรู้ทันทีว่าเธอเข้าใจเจตนาผิดไป จึงรีบพูดขึ้น “คุณไม่จำเป็นต้องขอบคุณผมหรอก ผมได้ยินเลขาเฉินบอกว่าคืนนี้คุณฮั่วมีเวลาว่าง คุณซ่งอย่าปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไปนะครับ”

เทียนฉิงสุ่ยวานเป็นโครงการที่ร้อนแรงของฮั่วซื่อที่ประกาศออกมาเมื่อต้นปีนี้ หากฉู่ซื่อสามารถคว้าโครงการนี้มาได้ จะถือเป็นโอกาสที่ดีสำหรับบริษัทที่เพิ่งจะก้าวเข้ามาในวงการอสังหาริมทรัพย์แค่เพียงสองปีเท่านั้น

ซ่งเหมี่ยวตอบตกลงทันที และวางสายไปหลังจากนัดหมายเพื่อหารือเรื่องแบบร่างที่โรงแรมเหาถิงคืนนี้เรียบร้อยแล้ว

หลังจากกลับเข้าบริษัทในช่วงบ่าย ฉินเสียวเสี่ยวก็มีธุระของตัวเอง ส่วนฟังซินก็ไม่ได้โผล่มาให้เธอเห็นเลยตั้งแต่ตอนเที่ยง โทรศัพท์ไปก็ไม่รับ จึงทำได้แค่เพียงหยิบแบบร่างไปที่ลานจอดรถชั้นใต้ดิน

เมื่อมาถึงโรงแรมเหาถิง ผู้จัดการหลิวได้รออยู่ก่อนแล้ว ทันทีที่เห็นเธอ ใบหน้าของเขาก็ผุดรอยยิ้มประจบประแจงขึ้น

“คุณซ่ง คุณมาแล้วหรือ ตามผมมาทางนี้ครับ คุณฮั่วรออยู่ที่ห้องส่วนตัวแล้ว”

“ต้องขอโทษด้วยค่ะที่มาช้า” ซ่งเหมี่ยวรีบเดินตามผู้จัดการหลิวไป

ขณะที่กำลังจะถึง ผู้จัดการหลิวหยุดฝีเท้าลงและมองไปที่ซ่งเหมี่ยวด้วยรอยยิ้ม “คุณซ่ง หากโครงการนี้ติดปัญหาตรงไหน คุณติดต่อผมได้ทุกเมื่อนะครับ”

ซ่งเหมี่ยวรู้สึกตกใจกับความกระตือรือร้นของเขา

ผู้จัดการหลิวกระแอมเบาๆ “ผมเองก็ได้เห็นแบบร่างของคุณซ่งแล้ว คุณอายุน้อยๆ แต่มีความสามารถขนาดนี้แล้ว ผมชื่นชมคุณจริงๆ”

จู่ๆ ท่าทีของเขาก็เปลี่ยนไปหลังจากที่เขาพูดจบ และในขณะที่ซ่งเหมี่ยวยังคงไม่คลายความสงสัย เขาก็เปิดประตูห้องส่วนตัวตรงหน้าอย่างนอบน้อม

เธอเดินงงๆ เข้าไปในห้อง ทันทีที่เธอได้ยินเสียงปิดประตู เธอหันหลังกลับไปมอง เวลานี้จึงตระหนักได้ว่า ผู้จัดการหลิวไม่ได้เข้ามาด้วย