ตอนที่ 7
คนขับรถ - ฟ้าเหลือง NC
November 4, 2026
ส่งคุณนายขึ้นสวรรค์ไปแล้ว แต่เบิ้มยังไปไม่ถึงไหน
เพราะแตกไปแล้วหนึ่งรอบ เบิ้มจึงกลับมาอึดสมชายชาตรี ที่จริงแล้วเบิ้มเป็นคนเสร็จยาก บางทีเอาจนเมียเก่าหลับคาลำก็ยังไม่เสร็จด้วยซ้ำ
แต่เพราะคุณนาย เพราะความสวย ความสด ความแน่นของคุณนายทำให้เบิ้มล่มปากอ่าวให้ขายหน้า
และเขาจะไม่พลาดอีก
"อ๊ะ!"
เบิ้มดึงท่อนลำอันเขื่องออกจากรูรัก น้ำขาวขุ่นทะลักออกมาเป็นภาพลามก คนขับรถก้มหน้าเข้าไปใกล้ มองรูแดงที่เปิดอ้าเล็กน้อยจากการบุกทะลวง เนื้อแดงแจ๋ตัดกับสีขาวครีมสวยงามจนบรรยายไม่ถูก
"เบิ้มจ๋า"
ลลินลุกขึ้นนั่ง แขนขาวคล้องคอคนขับรถด้วยความรักและลุ่มหลง
"ให้ลินทำให้ไหม"
มือเรียวเอื้อมไปกอบกุมลำร้อน แล้วรูดขึ้นรูดลงช้า ๆ
"ลินขย่มเก่งนะ ว๊าย!!"
เสียงร้องหวีดว๊ายดังขึ้นเมื่อเบิ้มอุ้มตัวคุณนายขึ้น เบิ้มทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่ม ก่อนจะวางร่างเล็กกว่าลงบนหน้าท้องแกร่ง น้ำเหนียวที่ไม่รู้ว่าเป็นของใครไล่ออกจากรูรักแล้วเปรอะเปื้อนไปทั่วขนมปังก้อนสีแทน
"เอาสิลิน"
เบิ้มส่งยิ้มให้คุณนายสาว
"ขย่มลงมาเลย"
ลลินส่งยิ้มยั่ว ก่อนจะกระถดกายลงไปเล็กน้อย เมื่อเห็นแท่งยาวใหญ่มันเลื่อมก็อดใจไม่ไหว ใช้ลิ้นเลียทำความสะอาดจนเบิ้มส่งเสียงครางอย่างพึงพอใจ
"ซี๊ดดด ดีเหลือเกินลินของผม"
ลลินเลียไปถึงพวงแฝด เธอใช้มือบีบคลึงมันเล่น ก่อนใช้ลิ้นปาดเลียจนคนตัวใหญ่เอวไม่ติดเตียง
"อาห์ เสียว"
คุณนายคนสวยลากลิ้นจากบอลแฝดขึ้นมาที่ลำแกร่ง ลิ้นนิ่มลากผ่านเส้นเลือดปูดโปนไปจนถึงส่วนปลายบานใหญ่เหมือนดอกเห็ดสีสด
"ใหญ่ แล้วก็แข็งมากเลย"
"อาห์... ลินชอบไหม"
"ชอบ ถึงจะเจ็บแต่ก็ชอบ"
"ถ้าชอบ ก็ขย่มมันให้หักเลย"
คุณนายหัวเราะคิก เธอขยับตัวขึ้นคล่อมร่างใหญ่ ใช้มือจับแท่งทวนจ่อเข้าที่ปากร่องของตัวเอง
"ไม่ได้หรอก เดี๋ยวลินไม่มีใช้"
สวบ!
"อ๊าา!!"
"ซี๊ดดดดด"
เสียงครวญครางของหนุ่มสาวดังลั่งห้องนอนหรู ดุ้นใหญ่มุดเข้าไปในร่องหนึบเกินครึ่ง ก่อนที่ลลินจะกระแทกเอวอีกสองครั้งจนมันจมหายไปสุดโคน
"อ่าา เข้าไปหมดแล้ว"
"แน่นมากครับลิน อู้ยย ดูดดีเหลือเกิน"
"เบิ้มดูสิ"
คุณนายจับมือหยาบของคนขับรถไปวางที่หน้าท้องแบนราบ
"ท้องลินป่องไหม เบิ้มเข้ามาเต็ม ๆ ขนาดนี้ ของเบิ้มใหญ่มากเลย"
"ไม่ป่องเลยครับ"
เบิ้มไล้มือไปมากับผิวเนื้อนุ่ม เขามองหน้าท้องที่ยังแบนราบนิ่งๆ ก่อนจะเอ่ยออกมาคล้ายละเมอ
"ตอนนี้ยังไม่ป่อง แต่ผมอยากให้สักวันมันป่องลูกของเรา"
ลลินเสียววูบไปทั้งตัวเมื่อเบิ้มพูดแบบนั้น กล้ามเนื้อนุ่มตอดกระชับท่อนลำที่ปักคาถี่ยิบตามจังหวะเต้นของหัวใจ
"เบิ้มอยากมีลูกกับลินเหรอ"
"เอ่อ..."
เบิ้มเหมือนเพิ่งได้สติ รีบดึงมือออกจากท้องนุ่ม
"ผมขอโทษขอรับ คือผมไม่เจียมตัวเลยพูดไปแบบนั้น คุณนายคงไม่สบายใจ"
"ใครว่าล่ะ"
ลลินจับมือใหญ่มาวางบนหน้าท้องตัวเองอีกครั้ง
"ลินอยากท้องลูกของเรานะ"
"ลิน!"
"ทำไมล่ะ ไม่ดีใจเหรอ"
"ดีใจครับ แต่ว่า..."
"ไม่มีแต่หรอกเบิ้ม ในเมื่อเราใจตรงกัน ทำไมต้องมีข้อแม้ให้วุ่นวาย เบิ้มไม่มีใคร ลินก็ไม่มีใคร ไม่ผิดเลยถ้าเราจะคบหากันจริงจัง หรือแม้กระทั่ง...แต่งงาน มีลูก"
"แต่ผมไม่เหมาะกับลิน"
"ลินกับเบิ้มไม่ได้ต่างกันหรอกนะ ลินเป็นแค่เด็กจน ๆ แต่ดันหลงรักคนสูงศักดิ์ โชคดีที่ท่านเองก็รักลิน ถึงได้แต่งงานด้วย แต่ก็โชคร้ายที่เวลาแห่งความสุขมันสั้น"