ตอนที่ 1
นักศึกษาฝึกงาน ตอนที่1
November 4, 2026
"เรื่องฝึกงานไปถึงไหนแล้วยัยนิด"
"กำลังหาอยู่ค่ะพ่อ"
"แกอย่าทำให้ฉันผิดหวังนะ"
"ค่ะ"
นิดปิดประตูห้องลงอย่างเงียบๆก่อนจะนั่งลงที่เตียงนุ่ม พ่อของเธอเป็นคนเคร่งเรื่องกฏระเบียบมาก ทั้งเรื่องที่เธอต้องยื่นฝึกงาน เธอไปคุยมาหลายที่จนตอนนี้ก็ยังไม่มีที่ไหนรับ
หลายวันผ่านไป...
"นี่แกยังไม่ได้ที่ฝึกงานอีกเหรอ"
"ยังค่ะพ่อ คือ..."
"เอาล่ะๆ งั้นฉันจะหาให้เอง เป็นบริษัทเพื่อนพ่อ ลูกชายเขาเป็นผู้บริหาร แกน่าจะทำได้"
"ได้จริงๆหรอคะ"
"อืม เดี๋ยวพ่อคุยกับเพื่อนก่อนจะบอกอีกที"
"ขอบคุณค่ะพ่อ"
นิดเข้าไปกอดผู้เป็นพ่อ ถึงแม้เขาจะเข้มงวดกับเธอตั้งเเต่เล็กจนโตแต่นั่นก็เพราะเขารักเธอมาก แม่ของนิดเสียไปตอนเธออายุได้10ขวบ พ่อก็ป่วยนานหลายเดือนยังดีที่มีลูกน้องคนสนิทของพ่อที่คอยจัดการเรื่องธุรกิจเล็กๆของครอบครัวเราไว้
"อาทิตย์หน้าพ่อจะพาไปหาลูกชายเพื่อนพ่อนะ"
"ค่ะพ่อ"
"พี่เขาอายุก็ว่าแก7ปี ต้องทำตัวดีๆนะรู้ไหม"
"รู้แล้วน่าพ่อ ทำเหมือนนิดเป็นเด็กไปได้"
"ก็ใช่นะสิ แกโตไหนกัน"
อาทิตย์ต่อมา...
"สวัสดีครับคุณอา"
หนุ่มหล่อยกมือไหว้อีกฝ่ายพร้อมกับหันไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆเขา
อติ หนุ่มไฟแรงเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่คู่แข่งกับบริษัทดังๆหลายแห่งในประเทศไทย ปีนี้เขาอายุย่างเข้า38ปีแต่ยังคงความหล่อเหลา มาดเข้มไม่เคยเปลี่ยน อติเป็นที่หมายตาของสาวๆในออฟฟิศเพราะว่าเขายังไม่ยอมเอาใครจริงๆจังๆสักที ถึงขั้นผู้เป็นพ่อพยายามหาสาวมาให้เขาดูตัวหลายคนแต่อติก็ไม่สนใจและยืนกรานกับพ่อของเขาว่าจะไม่ยอมเอาเมีย
"อ๋อนี่ ลูกสาวอาเอง"
"สวัสดีค่ะ" นิดยกมือไหว้ด้วยใบหน้าเรียบเฉย
"คนที่จะมาฝึกงานกับผมใช่ไหมครับ"
"ลูกสาวอาค่อนข้างจะดื้อ ยังไงฝากดูน้องด้วยนะ"
"ไม่ต้องห่วงครับ"
"คุณพ่อ" นิดทำหน้ามุ้ยใส่ผู้เป็นพ่อ
"เชิญคุณนิดด้านในเลยครับ"
"ด้านในหรอคะ..."
"งั้นพ่อกลับก่อนนะลูก ตั้งใจทำงานนะลูก "
"ค่ะพ่อ"
ในห้องทำงาน
"คุณอติจะให้นิดมาช่วยตำแหน่งไหนบอกมาได้เลยนะคะ"
"ไม่ต้องมากพิธี เดี๋ยวผมจะให้คุณมาเรียนงานกับผม
"ค่ะคุณอติ"
"เลขาผมเพิ่งลาออกไป คุณมาช่วยผมดูพวกเอกสารก็แล้วกันครับ"
"ได้ค่ะ จะทำให้เต็มที่เลยค่ะ" นิดโน้มศีรษะลงเล็กน้อยตามมารยาท เขาแอบมองเธอเล็กน้อยด้วยความสนใจ ไม่เพียงแต่เธอจะเป็นลูกสาวของเพื่อนพ่อแล้วเธอยังเป็นผู้หญิงที่สวยและน่าดึงดูดมากอีกด้วย แต่ถึงอย่างไรเขาก็ยังคงทำเป็นมาดนิ่งเอาไว้ไม่ให้เธอรับรู้ว่าเขานั้นแอบสนใจเธออยู่ไม่น้อย
"เดี๋ยวผมมีประชุม คุณรอที่นี่ไปก่อนนะ ผมจะกลับมาพาไปกินข้าว"
"แล้วไม่ต้องให้นิดไปด้วยหรอคะ"
"ยังก่อน พรุ่งนี้ค่อยเริ่มงาน วันนี้อนุญาตให้ชิลล์1วันครับ"
"ขอบคุณค่ะ" เธอยิ้มให้เขาก่อนที่มือใหญ่จะรวบเอกสารแล้วเดินออกไป
ปัง
13.00 น.
"มาแล้วหรอคะ"
"ครับ รอนานไหม คุณหิวหรือยัง"
"ก็นิดหน่อยค่ะ"
"ไปกินข้าวกันครับ เดี๋ยวกลับมาจะพาไปแนะนำให้รู้จักพนักงานทุกคนครับ"
"ค่ะ"
อติพาเธอไปทานข้าวแล้วกลับมาที่บริษัท ก่อนจะเดินไปแผนกต่างๆแนะนำหญิงสาวที่มาใหม่ให้รู้จักพนักงานทุกคน นิดยิ้มหวานให้ทุกคนอย่างเป็นมิตร มีเสียงวี๊ดวิ่วตามหลังเธอไปเป็นระยะๆ ก็เธอนั้นสวยขนาดนี้ทำเอาหนุ่มน้อยใหญ่พากันมองตามกันเป็นแถว อติหันควับไปมองลูกน้องอย่างเคร่งขรึม
"สำรวมด้วยครับ กลับไปนั่งที่ทำงานได้แล้วครับ"
"ครับบอส" ทุกคน
"สวยมากกก ใครวะ"
"สวยจริงๆด้วย เลขใหม่บอสเหรอวะ"
"ไม่รู้ๆ ทำงานต่อเถอะแก"
เสียงพนักงานคุยกันซุบซิบกันไม่หยุด นิดมุดหน้าเดินตามอติกลับมาที่ห้องทำงานอย่างอายๆ เธอไม่เคยถูกมองจากสายตาคนมากมายเช่นนี้มาก่อน
"อึ้มมม เป็นอะไรไหมคะ"
"เปล่าค่ะ นิดแค่ทำตัวไม่ถูกค่ะ"
"เดี๋ยวก็ชินครับ ส่วนมากคุณจะทำงานกับผมไม่ค่อยได้ไปสุงสิงกับพวกเขาหรอกไม่ต้องกังวลครับ"
"ค่ะคุณอติ"
"จริงๆ เรียกพี่อติเฉยๆก็ได้นะ"
"คะ? จะไม่สนิทไปหรอคะ"