บทที่ 116 แผนร้ายเป็นเรื่องแดงออกมา

รถส่งของไปส่งถึงที่มายด์ฮาร์ท วิลล่าก่อนอาหารเย็นเหมือนปกติ

เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนอาศัยโอกาสในการออกกำลังการช่วงกลางคืน เอาจดหมายที่เขียนเสร็จแล้วม้วนเป็นม้วนกระดาษเล็กๆ แล้วโยนไปในพุ่มไม้ หลังจากนั้นก็แสร้งทำเป็นชวนคุยกับพี่ชายคนที่มาส่งของ

และไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน คืนนี้พี่ชายที่มาส่งของดูจะเป็นกังวลอยู่บ้าง เอ่ยพูดขึ้นกับเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนอย่างขอโทษ : “เกรงว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฝากจดหมายของพวกคุณแล้วนะ ถึงแม้ว่าผมอยากจะช่วยพวกคุณมาก แต่ผมก็เป็นเพียงแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามก็ไม่กล้าที่จะล่วงเกินคุณเซียวหรอกครับ”

ความจริงแล้วคืนนี้ในใจของเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนก็รู้สึกไม่สบายใจอยู่เช่นกัน รู้สึกว่าจะเกิดเรื่องขึ้น ได้ยินคำพูดนี้แล้วก็มองเขาอย่างขอบคุณ “ขอบคุณมากนะคะ ต่อไปถ้าฉันหลุดพ้นจากที่นี่ไปได้ ฉันจะต้องขอบคุณคุณอีกอย่างแน่นอน”

“ไม่เป็นไรครับ ผมเองก็ภูมิใจที่ถือว่าเคยเป็นสายลับให้ตำรวจมาเหมือนกัน ลาก่อนครับ” พี่ชายขึ้นรถแล้วออกไปจากวิลล่าตระกูลเซียว และเพิ่งจะเลี้ยงโค้งไปนั้นก็ถูกลัมโบร์กีนีคันสีแดงบังคับให้หยุดรถลง

เอียนหยู่โรวยื่นศีรษะออกมา พลางเอ่ยพูดขึ้นกับเขาด้วยเสียงที่เยาะเย้ย “นายกล้านี่ กล้าสมคบคิดกับผู้หญิงของคุณเซียว!”

“คุณพูดอะไรน่ะ?” คนขับรถส่งของดูงุนงงอยู่บ้าง “ผู้หญิงของคุณเซียว? คุณหมายถึงคุณผู้หญิงคนนั้นเหรอครับ? เธอไม่ใช่ว่าเป็นน้องสาวของคุณเหรอ ทำไมถึงได้เป็น.....”

“น้องสาวยั่วยวนพี่เขยก็มีไม่น้อยนี่? ลงมา แล้วขึ้นมาบนรถฉัน ฉันจะชี้ทางที่จะรอดชีวิตให้นายเอง”

คนขับรถรู้สึกดูลุกลี้ลุกลนอยู่บ้าง หยิบโทรศัพท์มือถือจะโทรหาหลินเซวียน ใครจะรู้ว่าจะพบว่าตัวเองนั้นไม่มีเบอร์โทรของหลินเซวียน! และนี่ก็ไม่มีวิธีแล้ว ทำได้เพียงต้องขึ้นรถของเอียนหยู่โรวไป

หวงฟางแม่ลูกขับรถมาตรงที่เปลี่ยว ตลอดทางก็เล่าถึงความสัมพันธ์ที่ร้ายแรงกับคนขับรถ พลางพูดข่มขู่ขึ้นอีกครั้ง “นายคิดให้ดีนะ เซียวเซิ่งไม่ได้ยั่วได้ง่ายๆขนาดนั้น นี่มันเกี่ยวกับชีวิตของนายกับครอบครัวเลยนะ!”

คนขับรถบรรทุกส่งของได้ยินแล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปมาก รู้สึกได้ถึงว่าการที่ตัวเองช่วยส่งจดหมายนั้นเป็นความผิดที่มากเกินไปจริงๆ เขาไม่กล้าจะเสียเวลาอีก จึงทำตามคำชี้แนะของเอียนหยู่โรว ขับรถไปที่เอ็นซี ข้ามชาติ กรุ๊ป เตรียมตัวไปรายงานเซียวเซิ่งถึงความผิดของเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนกับสวี่เจียน

ออฟฟิศประธานเอ็นซี

จะถึงเวลาอาหารมื้อค่ำแล้ว เซียวเซิ่งนั่งอยู่ด้านหลังโต๊ะทำงานอันหรูหราด้วยท่าทางที่สง่างาม แขนข้างหนึ่งวางอยู่ตรงที่วางแขน ส่วนอีกมือหนึ่งนั้นก็กำลังเลื่อนโทรศัพท์มือถือดูรูปที่ลูกชายส่งมา มุมปากเย็นชานั้นยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆขึ้นมาเป็นบางครั้ง

กับลูกชายที่รับมากลางคันคนนี้ เขาก็รู้สึกรักมาก เอี๋ยนต้าฟาฉลาด และมีอีคิวสูง ได้รับความรักจากคุณครูและพวกเพื่อนๆ ทุกคนต่างก็ชื่นชมกันดีมาก ตรงจุดนี้เหมือนกับคุณปู่เซียวจวินเซิงเป็นอย่างมาก

ขณะที่กำลังคุยผ่านวิดีโอกับลูกชายอยู่นั้น จู่ๆฉู่หยู้ซีก็มา บอกว่ามาหาเขาไปสนามยิงปืน เซียวเซิ่งอารมณ์ดี จึงไม่ได้เคืองฉู่หยู้ซีด้วยเช่นกัน วางโทรศัพท์มือถือลง แล้วหยิบแก้วขึ้นมารินน้ำชาให้เขาด้วยตัวเอง

ฉู่หยู้ซีเหลือบมองไปยังหน้าจอโทรศัพท์มือถือของเซียวเซิ่งอย่างไม่ทันระวัง ก็เห็นน้ำทะเลพุ่งเข้ามาในหน้าจอพอดี เขาคิดว่าเซียวเซิ่งกำลังดูหนังภัยพิบัติจึงไม่ได้สนใจเช่นกัน

เซียวเซิ่งยื่นน้ำส่งให้เขา ริมฝีปากยกขึ้นอย่างหยอกล้อ “จะไปยิงปืนอีกแล้ว ดูแล้วนี่เลิกกับแฟนมาอีกแล้วสิ?” ทุกครังที่ฉู่หยู้ซีเลิกกับแฟนก็จะมาหาเซียวเซิ่งไปยิงปืนที่สนามยิงปืน จนกลายเป็นความเคยชินไปแล้ว

“เลิกแล้ว” ฉู่หยู้ซีมองพิจารณาเซียวเซิ่ง เห็นว่าเขาไหล่กว้างเอว ดูองอาจไม่ธรรมดาแล้ว จึงเอ่ยขึ้นมาอย่างหยอกล้อ “รูปร่างหน้าตาดีอย่างนายแบบนี้ แม้แต่ฉันเห็นแล้วยังหน้าแดง ถอนตัวไม่ได้แล้วเลย ทำไมยังจัดการกับเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนไม่ได้ซักที?”

“พูดเหลวไหลให้น้อยๆหน่อย” เซียวเซิ่งนั่งลงบนเก้าอี้ทำงาน เสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีตัวห่อหุ้มร่างของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบมากจริงๆ “ไม่ใช่ว่าฉันบอกแล้วรึไง ว่าไม่ให้นายพูดถึงเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจนะ”

ฉู่หยู้ซีนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่ตรงข้าม แล้วหัวเราะออกมาอย่างไม่ได้แคร์นัก “อย่าขี้เหนียวขนาดนั้นสิ ถ้าหากว่านายจัดการไม่ได้ ฉันช่วยนายได้นะ”

“ไม่ต้อง เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนยังค่อนข้างเชื่อฟังอยู่” เมื่อพูดถึงถึงเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนแล้ว ในใจของเซียวเซิ่งก็รู้สึกหวานขึ้นมา ถึงแม้ว่าเด็กนั่นจะไม่ได้ดีกับเขานักก็ตาม

โอเล่ย์เข้ามาส่งอาหาร ได้ยินท่านประธานเอ่ยชมเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนแล้ว ก็รู้สึกตกใจเสียจนแทบจะล้ม อย่างเธอนั่นเรียกว่าเชื่อฟังอย่างนั้นเหรอ?

“คุณชายฉู่มาแล้วเหรอครับ?”

“อืม” ฉู่หยู้ซีมองยังโอเล่ย์ แล้วหัวเราะแล้วหยอกล้อขึ้น “ดูเจ้านายของนายสิมีความสามารถขนาดไหน จีบใครก็สามารถจีบทั้งน้องสาว ลูกพี่ลูกน้องของเขามาได้ แต่ว่า โอกาสที่จะถูกสวมเขาก็มีมากเหมือนกันนะ”

“คุณชายฉู่ เจ้านายของผมไม่ได้หลายใจขนาดนั้นซะหน่อยครับ” แน่นอนว่าโอเล่ย์ช่วยพูดแทนเจ้านายของตัวเองอยู่แล้ว และเอ่ยพูดขึ้นอย่างหน้าเนื้อใจเสือ “เขาเพียงแค่แคร์สนใจความรักอันหนึ่งเดียวเท่านั้น ไม่มีโอกาสนอกใจหรอกครับ คุณชายฉู่อย่าคิดวางแผนเลย”