บทที่ 165 ฉันไม่ต้องการให้คุณขอแต่งงาน

“อ่า——”

ในตอนเช้าตรู่ เสียงกรีดร้องอันเป็นเอกลักษณ์ของหญิงสาวได้ทำลายความเงียบงันในห้อง ยังคงมีความรักอบอวลอยู่ในอากาศ

“มือของใคร เอาออกไป……”

กู้ซีหนิงพยายามที่จะยกแขนที่วางอยู่บนร่างกายของเธอ กลิ้งและคลานย่อตัวลงไปที่มุมเตียง เบิกตากว้างมองภาพตรงหน้า

เจอผีแล้วเหรอ？

ฉันหลับสนิทที่บ้าน ทำไมฉันถึงตื่นขึ้นในอ้อมแขนของชายแปลกหน้า อีกอย่าง ทำไมถึงมีจุดสีแดงบนผ้าปูที่นอน มันอาจถูก……กิน

แล้ว？

ฉันมองลงไปที่ขาของฉัน เจ็บและสั่นจริงๆ กู้ซีหนิงปล่อยเสียงโหยหวนที่น่าสังเวชอีกครั้ง “พี่ ช่วยด้วย พี่……”

ข้างนอกประตู กู้จ่านหนิงยืนอยู่ตรงนั้นด้วยท่าทางที่แต่งตัวดีด้วยสีหน้าสงบผิดปกติ เขามีท่าทางของนายพลที่ไม่เปลี่ยนแปลงก่อนการล่ม

สลายของภูเขาไท่ซาน

แต่ทั้งหมดเป็นเพียงผิวเผิน ตอนนี้หัวใจของเขากำลังแตกสลายและมีเลือดออก

ในฐานะผู้ดูแลน้องสาว เห็นน้องสาวถูกทำร้าย ก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป！เซียวเซิ่งคนหมื่นคน ต้องถูกรถชนตายเมื่อเขาออกไป！

ผลของยาบของสวี่เจียนยังไม่จางหายไป และตอนนี้เขากำลังหลับใหลอย่างง่วงงุน

“เช้าขนาดนี้ใครยังตะโกนโหวกเหวกอยู่？” เสียงกรีดร้องที่ข้างหูอย่างต่อเนื่องทำให้เขาทนไม่ได้ ดึงผ้านวมขึ้นมาคลุมศีรษะ “

ทำแก้วหูคนอื่นแตกแล้ว ยังมีจรรยาบรรณต่อสาธารณะอีกหรือ？”

ไม่ ดูเหมือนว่ามีคนกำลังขอความช่วยเหลือ！

คนร้ายอยู่ในงาน！เขาลืมตาขึ้น ยกผ้านวมขึ้นและนั่งลง มีสมาธิเล็กน้อย

ไม่ผิด คนที่ขอความช่วยเหลือคือเด็กสาวที่สวยงาม แน่นอนว่าถูกลวนลามแล้ว

ในฐานะตำรวจอาวุโส เขาไม่จำเป็นต้องดูที่เกิดเหตุเพื่อตัดสินว่าผู้ต้องสงสัยก่ออาชญากรรมอะไร สิ่งที่เหยื่อได้รับคืออะไร

ไอ้พวกอันธพาล กล้าทำเรื่องเลวๆ ต่อหน้าเขา ผู้ช่วยผู้กับกำสวี่ ไม่เลวเลย！

“อย่ากลัว ผมเป็นตำรวจ！” สวี่เจียนกระโดดขึ้นอย่างหล่อเหลาและยกแขนขึ้นปกป้องหญิงสาวที่อยู่ข้างหลังเขา เขาซื่อตรง และ

ตัดสินใจเพื่อประชาชน

เมื่อเห็นว่าชายตรงหน้าเขาไม่ได้สวมเสื้อกางเกง กู้ซีหนิงก็ตกใจกลัว ปิดหูปิดตาและคร่ำครวญ ยกเท้าถีบเขาออกไปอย่างโหดเหี้ยม

“คนนิสัยเสีย อยู่ให้ห่างฉัน พี่ชายของฉันจะไม่ปล่อยแกไป！”

หัวของสวี่เจียนยังคงเวียนหัว เขาไม่ทันระวังตัวและล้มลงใต้เตียง และเขาไม่ได้ลุกขึ้นมาเป็นเวลานาน

หลังจากนั้นไม่นาน สมองของเขาก็ชัดเจนขึ้น และเขาเห็นว่าร่างกายเปลือยเปล่า สมอง“ตึ๊บ”ไปชั่วขณะ รีบคว้าผ้านวมมาพันตัวเอง

แน่น เงยหน้าขึ้นด้วยความงุนงง……

เห็นเพียงสาวสวยผมยาวสลวยยืนเท้าเปล่าอยู่ที่มุมเตียง จ้องมองเขาด้วยความเกลียดชังบนใบหน้า เสื้อผ้าของเขายุ่งเหยิง ลมหายใจของ

เขาผันผวน เห็นได้ชัดว่าเขาหวาดกลัวและขายหน้าอย่างมาก

“เกิดอะไรขึ้นนี่คือ？”

“ผู้ชายบ้ามาจากไหน ความไร้เดียงสาของผู้อื่น ยังทำหน้างงอยู่……” กู้ซีหนิงโกรธมากจนเธอหลั่งน้ำตา

เธอเกิดมาสวย คิ้วดกสวย ตาโตและขนตายาว ประกอบกับวัยหนุ่มสาวทำให้ผิวพรรณขาวใส ร้องไห้เรียกว่าดอกสาลี่กับสายฝน เห็นแล้ว

รู้สึกสงสาร

ผู้บริสุทธิ์？

สวี่เจียนในใจพูดว่าไม่ดี และหันสายตาไปที่ผ้าปูที่นอน——มีอันนั้นของผู้ชายจำนวนมาก ผสมกับเลือดสีแดง พบดอกกุหลาบพันปีสี

แดงบานสะพรั่ง

เขาจัดการคดีมาหลายปี และฉากแบบนี้หาได้ยากสำหรับเขา เข้าใจโดยธรรมชาติว่ามีเพียงสีแดงที่ตกลงมาของหญิงสาวเท่านั้นที่มี

ประสิทธิผลที่สวยงาม

ชั่วขณะหนึ่ง หน้าอกของฉันรู้สึกอบอ้าวเหมือนมีแมลงวันบินเข้ามา “ความหมายของคุณคือ……เป็นผมที่ทำเหรอ？”

“เป็นคุณ ฉันต้องการเรียกตำรวจและจับคุณ！”

“ผมก็เป็นตำรวจ” สวี่เจียนไม่ปิดบังตัวตนของเขา “คุณไม่รู้จักผมเหรอ？ผมคือสวี่เจียน”

ชื่อเสียงของสวี่เจียนนั้นดีมาโดยตลอด เขากล้าหาญและทะเยอทะยาน หล่อเหลาและกังฟูแข็งแกร่ง แต่ไม่เก่งเรื่องผู้หญิง เขาเป็นสามี

แห่งชาติที่มีผู้หญิงคนไหนจะไม่รู้จักเขา？