บทที่ 172 ไม่สามารถอยู่ด้วยกันตลอดไป

เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนลูบคลำหน้าผาก เอ่ยถามสามีด้วยเสียงเบา “จริงๆแล้วคุณอยากหรือไม่ให้คุณแม่ยอมรับฉันกันแน่? ถ้าอยากละก็ พวกเราควรจะก้มหัวขอร้องแม่”

“เหลวไหล มีเพียงแค่แม่ยอมรับแล้วเท่านั้น พวกเราถึงจะก้มหัวคำนับได้!”เซียวเซิ่งพูดไป ก็นำภรรยาไปแอบที่ด้านหลัง เหมือนกับกลัวว่ามารดาจะโกรธแล้วจะลงไม้ลงมือกับเธอ

เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนไม่รับน้ำใจ มุดออกมาจากด้านหลังของเขา กำลังจะยืนเคียงข้างกายของสามี เผชิญหน้าด้วยกัน

“แม่ แม่ไม่ยอมรับเธอก็ช่างเถอะ!”อยู่ต่อหน้ามารดา เซียวเซิ่งทำตามอารมณ์มาแต่ไหนแต่ไร “ต่อไปหากหลานสาวตัวน้อยที่ขาวและอ่อนโยนราวกับหิมะคลอดออกมาแล้ว ก็จะไม่ให้เรียกแม่ว่าคุณย่าเช่นกัน ผมก็จะไม่กลับมาอีกแล้ว แน่นอนว่า หากแม่จะไปบ้านผม ผมกับภรรยายังคงต้อนรับ!”

“พอได้แล้วลูกชาย!”

อีกนิดเดียวเซี่ยจิ่นก็จะอกแตกตายแล้ว “เมื่อก่อนแกก็เคยชอบเที่ยวหลับนอนกับผู้หญิง ฉันเคยห้ามแกไหม? แม้ว่าแกจะมีลูกกับผู้หญิงข้างนอก ฉันก็ไม่มีความคิดเห็น เพราะแกมีปัญญาเลี้ยงดูผู้หญิง! ให้ผู้หญิงยากจนเหล่านั้นได้มีชีวิตที่สุขสบาย ก็ถือว่าเป็นบุญอย่างหนึ่ง แต่ว่าผู้หญิงคนนี้แกจะเล่นด้วยไม่ได้ ปล่อยเธอไปเถอะ”

“ผมถูกแม่ทำให้โมโหจนจะเป็นบ้าแล้ว แม่!”ภายในใจของเซียวเซิ่งอาเจียนออกมาเป็นเลือดสามคำใหญ่อย่างรุนแรง “ผมไปเคยไปหลับนอนผู้หญิงคนอื่นเมื่อไหร่? อย่าได้จัดฉากผมต่อหน้าภรรยาผม ได้หรือไม่? นี่แม่ต้องการทำลายความสุขตลอดชีวิตของผม!”

“อะไรเรียกว่าจัดฉาก? ภรรยาของแกไม่คู่ควรกับแก แน่นอนว่าก็ต้องได้รับการชดเชยจากผู้หญิงคนอื่น นี่คือความบุคลิกของผู้ชาย!”เซี่ยจิ่นพูดมีเหตุมีผลอย่างฉะฉาน

“ได้ ถ้าพ่อของเซียวซาเธอหาผู้หญิงละก็ ผมก็จะไม่สนใจแล้ว!”

“ไอ้เด็กบ้า ฉันถึงจะคู่ควรกับพ่อของแก!”

ด้วยเหตุนี้ สองแม่ลูกจึงเกิดความขัดแย้งกันขึ้น สองคนโต้แย้งกันไปมา กลับไม่ได้ทำลายความรักความผูกพัน

เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนเม้มริมฝีปากแอบยิ้ม การแข่งขันของแม่ลูกคู่นี้น่าสนใจจริงๆ

คิดไม่ถึงว่าเซียวเซิ่งผู้ชายที่มีออร่าความแข็งแกร่ง ก็จะมีอารมณ์ที่แปรปรวนต่อหน้าแม่เช่นกัน ปกติแล้วพวกเขาน่าจะรักกันมากใช่ไหม? ก็เหมือนกันกับเธอและเอี๋ยนต้าฟา

“ลูกชาย ถ้าหากว่าพ่อของแกรู้เรื่องนี้เข้าแล้วละก็ แกและเธอจะต้องซวยกันหมด”เซี่ยจิ่นถูกลูกชายเถียงจนแพ้ราบคาบ แกว่งโทรศัพท์มือถือไปมา หยิบยกที่พึ่ง นักฆ่าคนสุดท้ายของตนเองออกมา——เซียวจวินเซิง!

“คุณรีบโทรหาเขา! ผมปรารถนาเป็นอย่างยิ่งที่จะให้เขารู้เรื่องนี้โดยเร็ว”

เซียวเซิ่งหยิบทะเบียนสมรสออกมาสะบัดไปมา ยิ้มอย่างชั่วร้ายทันที “แม่ พวกเราได้รับทะเบียนสมรสแล้ว! สามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย!”

“เดรัจฉาน!”

มองดูทะเบียนสมรสที่ใหม่เอี่ยม หัวสมองของเซี่ยจิ่นก็ระเบิดดังตูมทันที ทันทีที่มือสะบัด นำโทรศัพท์มือถือกระแทกไปทางลูกชายอย่างแรง......

เซียวเซิ่งไม่ได้หลบ ยืนตัวตรงแน่ว ใบหน้าเต็มไปด้วยพลังอันแน่วแน่

เพื่อตำแหน่งของภรรยา หัวจะขาดเลือดจะออก วันนี้ต่อให้คุณแม่หยิบมีดมาฆ่าเขา เขาก็จะรับไว้ทั้งหมด ถูกโทรศัพท์มือถือทุบสักทีจะเป็นอะไรไป?

โป๊ก!

“โอ๊ย!” เสียงร้องน่าสงสารดังขึ้น เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนกุมหน้าผากเอาไว้

ตีผิดคนแล้ว

ทันใดนั้น คนทั้งสามหน้าถอดสี

“เนี่ยนเอ๋อร์!”เซียวเซิ่งนำภรรยามาโอบกอดไว้ในอ้อมอก ตรวจสอบอาการบาดเจ็บของเธอ

เซี่ยจิ่นก็อยากจะเดินเข้ามาเช่นกัน แต่ว่าวินาทีถัดมาเธอก็หยุดชะงักฝีเท้าเอาไว้

เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนแอ๊บแบ๊วคนนี้ คิดจะปั้นเรื่องให้ร้ายเธอต่อหน้าลูกชาย?

เมื่อครู่นี้ ตอนที่โทรศัพท์มือถือกำลังจะกระแทกถึงเซียวเซิ่ง อยู่ๆตรงหน้าก็มีเงาคนแวบขึ้นมา......

แรกเริ่มเดิมที ด้วยส่วนสูงของเซียวเซิ่ง โทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นอย่างมากสุดก็กระแทกบนบริเวณหน้าอกของเขา ไม่มีทางเกิดการบาดเจ็บร้ายแรงมากเกินไป แต่ว่าทันทีที่เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนมาขวาง ศีรษะก็ถูก“ก้อนอิฐ”กระแทกเข้าอย่างจัง เพชรที่อยู่ด้านบนบาดเข้าที่ผิวหนังของเธอ

“แม่!” ครั้งนี้เซียวเซิ่งหน้าตาเคร่งขรึมจริงๆแล้ว “แม่ทุบเธอทำไม? ผมจะบอกแม่ให้นะ ผู้หญิงคนนี้คือคนที่จะร้องไห้หน้าหลุมศพของผมหลังจากที่ผมตาย ชั่วชีวิตนี้ของผมจะยอมรับเธอแค่เพียงคนเดียว! ทำไมแม่ถึงจิตใจโหดเหี้ยมได้ขนาดนี้? กล้าลงมือทุบศีรษะของเธอได้อย่างไรกัน!”