ตอนที่ 18
บทที่ 18 พ่อลูกบังเอิญเจอกัน
October 22, 2026
“เฮอะ! ผมคงเจอตำรวจปลอมแน่ๆ!”
เอี๋ยนต้าฟาเอามือกอดอก เชิดใบหน้าหล่อขึ้นด้วยความโกรธเคือง “ผมในฐานะหัวหน้าครอบครัวยังไม่เห็นด้วย เสี่ยวเนี่ยนจะไม่แต่งงานโดยพลการ!”
“หนูไม่ใช่หัวหน้าครอบครัว เป็นแค่ลูกชายนะ” อูเจินจูพาเขากลับสู่ร่างเดิมทันที มองตำรวจอย่างไม่เข้าใจ “เพื่อนฉันเป็นคนสุขุม แต่งงานฟ้าแลบเงียบๆ มันเป็นไปไม่ค่อยได้”
“งั้นคุณก็ต้องถามเจ้าตัวแล้วล่ะ” ตำรวจยักไหล่ แสดงท่าทีไม่อาจช่วยเหลือได้
“หรือคุณแม่ไม่ต้องการผมจริงๆ?”
กลับเข้ามาในรถ เอี๋ยนต้าฟาสงสัยในชีวิตด้วยใบหน้าคับแค้นใจ “เหมือนที่ในละครแสดงเลย คุณแม่กลัวลูกเหนี่ยวรั้ง ก็เลยไปแอบแต่งงาน”
“เสี่ยวเหนียนหยูเป็นคนแบบนั้นเหรอ?”
อูเจินจูสตาร์ทรถ เหล่มองเด็กน้อยน่ารัก “บางทีเจ้าสาวบริการของเธอหนีไป เลยต้องให้เธอมาแทนที่ ดูเหมือนอุตสาหกรรมฉลองงานแต่งก็มีความเสี่ยง”
“ถึงจะเป็นตัวแทน แต่ไม่ต้องค้างคืนหรือเปล่า?” เด็กน้อยน่ารักหรี่ตาคาดคะเน “คุณแม่ผมต้องถูกฉุดมาแต่งงานแน่ๆ เธอเป็นสาวสวยนี่!”
“งั้นไปหาเธอก่อน” อูเจินจูเหยียบคันเร่ง ขับไปที่วิลล่าเซียวเวิ่ง “ฉันไม่เห็นด้วยที่เสี่ยวเนี่ยนแต่งงานกับเซียวเวิ่ง แต่งเข้าบ้านคนรวยแล้วลึกเหมือนทะเล เธอไม่รู้หรอกว่าจะได้รับความทรมานยังไง!”
“ทรมาน?”
เด็กน้อยน่ารักเลิกคิ้ว ดวงตาระยิบระยับไปด้วยความดุดัน “ใครกล้าทรมานแม่ผมดูสิ? วันที่ผมโตขึ้น ก็คือช่วงเวลาซวยของเขา! ต้องชดใช้สิบเท่า!”
เชี่ย มีพลังมาก
อูเจินจูสั่นสะท้าน มองไปที่เด็กชายตัวน้อย แค่เห็นเขาทำหน้าโมโห กำหมัดแน่น แววตาหนักแน่นมีความเป็นผู้ใหญ่และพละกำลังไม่ตรงกับอายุ
บางทีเด็กคนนี้อาจจะโค่นล้มเซียวเวิ่งได้ในอนาคต……
“อุ๊ยตาย นี่กำลังหลอกให้น้ามีลูกเหรอ?” อูเจินจูชอบมาก เอามือหยิกแก้มชมพูของเจ้าก้อนแป้ง “ทำตัวน่ารักได้ สนับสนุนได้ น้าก็อยากมีลูกชายแบบนี้!”
“น้าก็เอาผมไปใส่เครื่องถ่ายเอกสาร แล้วถ่ายออกมาฉบับหนึ่ง” เด็กน้อยน่ารักหลบ ไม่อยากให้เธอหยิกแก้มอีก
“เป็นความคิดที่ดี ตัวเองคลอดมันเหนื่อยเกิน ไม่มีเมล็ดพันธุ์อีก”
มายด์ฮาร์ท วิลล่าคือสิ่งก่อสร้างที่บ่งชี้ความหรูหราที่สุดในเมืองนี้
สี่ปีก่อน เพื่อเป็นการขอบคุณที่เอียนหยู่โรวเป็นผู้มีพระคุณ เขตแดนที่มีราคาแพงเช่นนี้ เซียวเวิ่งใช้เงินทุนจำนวนมหาศาลสร้าง “บ้านทอง” ให้ กลุ่มอาคารสไตล์ยุโรปขนาดโอ่อ่าสง่างามตระการตา แสดงถึงระดับความซาบซึ้งที่เขามีต่อเอียนหยู่โรว
จารึกในใจ จารึกความรู้สึกในใจ
แค่จากชื่อวิลล่า ก็มองออกแล้วว่าเซียวเวิ่งเป็นคนรู้บุญคุณ
ซื่อสัตย์จงรักภักดี
บีวายดีมือสองของอูเจินจูเพิ่งจอดหน้าประตูวิลล่า ก็ถูกเคาะกระจก
บอดี้การ์ดหล่อสูงตระหง่านพยักหน้าให้เธอ “ขอโทษครับ นอกตระกูลเซียวไม่สามารถจอดรถคนนอกได้!”
โห แม้แต่ยามเฝ้าประตูใหญ่ก็หล่อขนาดนี้เชียว? อูเจินจูจ้องมองเขาจากบนลงล่าง ในดวงตามีประกายดาว “งานดี!”
หมายความว่าไง? เย่เฟิงไม่ค่อยเข้าใจ อีกอย่างเขาก็ไม่ใช่ผู้เฝ้าประตูใหญ่ด้วย แค่บังเอิญมาเห็นรถโทรมๆ คันนี้เท่านั้น
“ที่นี่ไม่ใช่ลานจอดรถ เชิญคุณออกไปเร็วๆ!”
“รังเกียจที่ฉันรถโทรมใช่เปล่า?” อูเจินจูแค่นหัวเราะ เธอคือคนที่รับมือยากแม้แต่ตำรวจก็เกลียด จะกลัวอะไรกับคนเฝ้าประตู? “ฉันเป็นเพื่อนคุณนายน้อย เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน รู้จักไหม?”
“ไม่รู้จัก” บอดี้การ์ดไม่ไว้หน้า เอามือชี้ แล้วพูดอย่างไม่เห็นอกเห็นใจ “ขับออกไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นจะลากไปทำลาย”
Shit! อูเจินจูเห็นเขามีบุคลิกเหนือชั้น จึงรู้สึกขี้ขลาดแปลกๆ พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง “คืองี้ค่ะพี่ คุณเซียวของคุณจัดงานแต่งครั้งใหญ่เมื่อวานใช่ไหม?”
“ถูกต้อง”