บทที่ 243 เธอแบกรับไม่ไหว

“มัวแต่อึ้งทำอะไรอยู่? รีบฉีดยาชาให้เธอสิ!” เซียวเซิ่งมองมาที่หมอพลางตวาดขึ้นเสียงดัง

หมอถูกสายตาที่โหดเหี้ยมของเขาจ้องมองจนดึงสติกลับมา กัดฟันแล้วถือเข็มฉีดยาชาพุ่งเข้าไป.....

“ใครกล้าเข้ามา ฉันก็จะตายคามือคนนั้น!”

ในดวงตาของเซียวซานั้นลุกเป็นไฟ มองเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนด้วยความเกลียดแค้นและดูถูก “คำพูดของเธอไม่มีค่า! ทำไมเธอไม่ตายๆไปซะ เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนตอนนี้เธอฆ่าตัวตายชดใช้ชีวิตของลูกฉัน ฉันก็จะยกโทษให้เธอ!”

“ฉันไม่ฆ่าตัวตายหรอก” เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนจ้องมองเธอ น้ำเสียงอ่อนโยน “เซียวซา ฉันไม่ได้แตะต้องเธอเลยนะ เป็นเพราะว่าเธอวิ่งเร็วเกินไปต่างหากถึงได้ - -”

“เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน เธอไม่ตายดีแน่!” เห็นเธอปัดความรับผิดชอบ เซียวซากลืนความโมโหนี้ไปไม่ได้จริงๆ ใบหน้าที่บูดเบี้ยวยิ่งดูดุร้ายน่ากลัวขึ้น “ฉันขอสาปแช่งเธอให้มีลูกไม่ได้อีก ไม่มีลูกมีหลานสืบตระกูล โดดเดี่ยวไปตลอดชีวิต!”

“พอแล้ว!” ความเยือกเย็นบนใบหน้าของเซียวเซิ่งนั้นถึงขีดสุด ในดวงตาของเขามีพายุที่รวมตัวกันพร้อมจะระเบิดออกมาได้ทุกเวลา

เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน เซี่ยจิ่น เซียวซา....จิตวิญญาณของเขาล้วนแต่ถูกผู้หญิงที่สมควรตายทั้งสามคนนี้ทำเอาไม่สมบูรณ์ไปแล้ว!

พวกเธอต้องการจะบีบเขาให้ตาย!

“เซียวเซิ่ง คุณรับปากเธอเถอะ” เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนหันหน้าไป ขอบตาแดงก่ำ “เธอเพิ่งจะแท้งลูก ทรมานต่อไปอีกก็ไม่ดีแล้ว! ยังไงก็คือชีวิตหนึ่งชีวิต อย่าเอามาเดิมพันเลย”

“เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน คุณอยากจะไปจากผมใช่ไหม?” เซียวเซิ่งจ้องมองเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน ความโมโหวิ่งอยู่ในอกของเขา แต่กลับหาทางระบายออกไม่เจอ....

“ไม่ใช่ค่ะ” เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนมองเขากลับไปอย่างกล้าหาญ “เซียวเซิ่ง ถ้าหากเรารักกัน จะมีหรือไม่มีทะเบียนสมรสเล่มนั้นมันไม่สำคัญหรอกค่ะ นี่เป็นแผนถ่วงเวลา รออีกซักช่วงนึงค่อยกลับมาแต่งงานกันใหม่ เซียวซาเองก็ไม่ได้ถึงขั้นจะกำจัดให้หมด ถึงกับจะไม่อนุญาตให้พวกเราแต่งงานกันใหม่หรอก คุณว่าไหม?”

“ถ้าหากว่าคุณรักผมก็ทนต่อ ให้ผมจัดการเอง”

เขามองไปยังใบหน้าที่ขาวซีดอ่อนแอของเซียวซา แล้วเอ่ยประนีประนอมขึ้นมาอีกครั้ง “ซาซา เธอชอบสวี่เจียนใช่ไหม? ฉันจะเอาเขามาให้เธอ ให้พวกเธอแต่งงานกัน”

ในใจของเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนนั้นตกตะลึงไป เบิกตาขึ้น เซียวซาชอบสวี่เจียน? หรือว่าเธอท้องลูกของสวี่เจียนอย่างนั้นเหรอ?

ไม่ เป็นไปไม่ได้ สวี่เจียนมีสไตล์ที่เที่ยงตรงมาก เขามีสถานะมีตำแหน่ง สามสิบกว่าแล้วยังเป็นผู้ชายที่ยังซิงอยู่ นั่นก็สามารถอธิบายได้อย่างชัดเจนแล้วว่าเขาไม่ใช่คนทำอะไรมั่วๆ....

ที่เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนไม่รู้คือ....สวี่เจียนไม่ใช่ผู้ชายที่ยังซิงอยู่แล้ว แต่เป็นคนที่ฆ่าพวกผู้หญิงที่ยังซิงอยู่ต่างหาก คืนละหนึ่งคน เสียซิงไปหลายครั้งแล้ว

“เหอะ...เซียวเซิ่ง พี่นี่เห็นแก่ตัวจริงๆ!” เซียวซาหัวเราะเยาะขึ้นมา หัวเราะเสียจนน้ำตาไหลออกมา “ก่อนหน้านี้พี่ไม่ยอมให้ฉันไปมาหาสู่กับสวี่เจียน ตอนนี้ก็ให้ฉันแต่งงานกับเขา การตัดสินใจในทุกๆครั้งก็เริ่มต้นมาจากผลประโยชน์ของตัวพี่เอง แต่น่าเสียดายที่ความรักของฉันไม่ใช่แต้มต่อของพี่ แล้วก็ไม่รับการควบคุมของพี่ด้วย!”

เธอจะไปตามจีบสวี่เจียนเอง ความสุขของตัวเองตัวเองก็ต้องจับยึดเอาไว้ ไม่ใช่จะควบคุมด้วยมือของคนอื่น

“ตอนนี้ก็ไม่ใช่ว่าเธอเองก็มาควบคุมฉันเหมือนกันเหรอ?” เซียวเซิ่งเอ่ยถามอย่างเย็นชา

“นั่นเป็นเพราะเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนสมควรตาย ไม่คู่ควรที่จะมาเป็นพี่สะใภ้ของฉัน!” เซียวซาตัดสินใจหนักแน่นแล้ว ที่ทำให้เธอคาดไม่ถึงก็คือ ความดื้อรั้นในช่วงเวลานี้ จะทำให้ชีวิตที่ไม่มีความสุขของเธอเปลี่ยนไปอย่างไม่มีความสุขมากขึ้น.....

หมอเห็นเซียวซาเริ่มหายใจหอบถี่ รูม่านตาค่อยๆขยายขึ้น จึงเอ่ยพูดขึ้นอย่างรีบร้อน “เธอจะไม่ไหวแล้ว หลังจากที่การแท้งลูกมาแล้วเสียเลือดมากจะทำให้มดลูกตายได้ แล้วก็จะเป็นอันตรายกับชีวิตด้วย ผมแนะนำว่ารีบตอบรับความต้องการของคนไข้ครับ”

ร่างของเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนสั่นเทา พังทลายเหมือนกับถูกตัดสินโทษประหารชีวิตอย่างไรอย่างนั้น เธอมองเซียวเซิ่งด้วยดวงตาแดงก่ำ แล้วจู่ๆก็ร้องขึ้นมา “หย่าเถอะค่ะ ฉันแบกรับเอาไว้ไม่ไหวแล้ว คุณอย่าให้ฉันต้องแบกอีกเลยนะ ฉันรู้สึกแย่มาก!”

พูดจบแล้วก็หันหลังวิ่งออกไป

เธอรู้สึกแย่จริงๆ แย่มาก....จิตใจพังลงทั้งหมด แล้วก็ยืนหยัดต่อไปไม่ไหวแล้วเช่นกัน!

เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนวิ่งมาที่ห้องน้ำภายในอึดใจเดียว แล้วคว่ำหน้าอาเจียนอย่างรุนแรงตรงอ่างล้างมือ น้ำตาไหลพราก....