บทที่ 244 ประธานกระวนกระวายใจ

สำนักงานใหญ่เอ็นซี ข้ามชาติ กรุ๊ป ออฟฟิศบริหารควบคุม

ผู้ช่วยเย่กำลังยืนรับโทรศัพท์มือถืออยู่ตรงข้างหน้าต่าง ไม่รู้ว่าได้ยินอะไร จู่ๆสีหน้าของเธอก็ปรากฏความดีใจออกมา

“คุณผู้หญิง ข่าวดีค่ะ!” หลังจากที่วางสายไปแล้ว ผู้ช่วยเย่ก็รีบมากระซิบข้างหูเซี่ยจิ่น “จากรายงานของสายเรา คุณชายกับเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนเพิ่งจะทำเรื่องหย่ากันเมื่อครู่นี้เองค่ะ”

“ใช่หรือ?” เซี่ยจิ่นรู้สึกตะลึงไป เดิมทีสีหน้าที่ดูอึมครึมก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที “รีบไปเช็คดูว่าจริงหรือเปล่า”

“เป็นเท็จไม่ได้หรอกค่ะ คนที่ฉันหาตำแหน่งที่เหมาะสมให้ ทำอะไรเชื่อถือได้อยู่แล้ว” ผู้ช่วยเย่หัวเราะออกมาอย่างพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว กดโทรศัพท์มือถือ แล้วยื่นส่งให้กับเซี่ยจิ่น “คุณดูนี่นะคะ หย่ากันแล้วจริงๆ แสดงว่าเซียวเซิ่งรักคุณ คุณร้องไห้ เขาก็รับไม่ได้แล้ว เลยหย่าให้อย่างรวดเร็ว”

ดูข้อมูลในโทรศัพท์มือถือ เซี่ยจิ่นดีใจอย่างคาดไม่ถึง ดวงตาคู่สวยนั้นเปล่งประกาย เผยความสบายใจออกมา

แต่ไม่นาน เธอก็ขมวดคิ้วขึ้นมาอีกครั้งพลางมองไปยังผู้ช่วยเย่ “ถ้าหากพวกเขาแต่งกันกันใหม่อีกครั้งล่ะจะทำอย่างไร? จะให้พวกเขากลับมาแต่งงานกันใหม่ไม่ได้อย่างเด็ดขาด! เธอรีบคิดหาวิธีให้เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนไม่สามารถมาจดทะเบียนกับเซียวเซิ่งได้อีกตลอดไป สลัดออกไปให้ได้!”

“ตรงจุดนี้ก็จัดการยากอยู่นะคะ” ผู้ช่วยเย่ขมวดคิ้วพลางครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เธอส่ายหน้าพลางเอ่ยขึ้น “นอกจากว่าเธอจะอยู่ในสถานะสมรสแล้ว ไม่อย่างนั้นการแต่งงานอิสระ ใครก็ไม่สามารถที่จะไปขัดขวางให้พวกเขาจดทะเบียนกันได้หรอกค่ะ เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนยังหวังว่าจะสูบเลือดของคุณชายอยู่ จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะยอมแต่งงานกับคนอื่น?”

“ถ้าอย่างนั้นก็คิดหาวิธีที่จะให้เซียวเซิ่งมาอยู่ในสถานะสมรสแล้วสิ” เซี่ยจิ่นทนรอต่อไปไม่ไหวแล้ว

“นั่นยิ่งจัดการได้ยากกว่าเดิมอีกค่ะ” ผู้ช่วยเย่เอ่ยขึ้นอย่างจนปัญญา “อารมณ์คุณชายรุนแรงถึงขั้นไม่สามารถใช้คำพูดมาอธิบายได้เลย! ฉันกล้ารับประกันเลยว่าเขายอมตายมากกว่าที่จะแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น แต่จะว่าไปแล้วพวกเขาสองคนนี่ก็เหมือนจะรักกันจริงๆเหมือนกันนะคะ”

“เซียวเซิ่งน่ะรักเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนจริงๆอย่างแน่นอนอยู่แล้ว แต่เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน.....” จู่ๆเซี่ยจิ่นก็เก็บคำพูดนั้นเอาไว้ เอาคำพูดดูถูกกลืนกลับเข้าไป

ความจริงแล้วในใจของเธอ เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น ก่อนหน้านี้ตัวเองไม่ชอบเธอ เกลียดเธอ นั่นเป็นเพราะเธอคิดจะมาเกาะลูกชายตัวเอง ในเมื่อตอนนี้แยกกันแล้ว คำพูดที่ทำร้ายคนอื่นก็ไม่ต้องพูดออกมาแล้ว

“ช่างเถอะ ฉันว่าพวกเขาก็ไม่ได้จะกลับมาแต่งงานกันใหม่เร็วขนาดนั้นหรอก! เราไปกันเถอะ เธอเองก็ไม่ต้องมารักษาการณ์ที่เอ็นซีแล้ว กันไม่ให้เซียวเซิ่งเกลียดเธอ”

“ถ้าอย่างนั้นเอียนหยู่โรวกับถังเหวย.....”

“คนที่มีไอคิวแบบนั้นอย่างเอียนหยู่โรว ไม่พอที่จะเป็นปัญหาหรอก ส่วนถังเหวย ก็เอาไว้ก่อนแล้วกัน เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนจะต้องยังมาทำงาน มีเธอควบคุมอยู่ ก็ดีหน่อย”

เซี่ยจิ่นว่าแล้วใส่แว่นกันแดด สะพายกระเป๋าแอร์แม็สเดินออกไปทางด้านนอก ใบหน้าสวยนั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้มดูผ่อนคลาย

เธอดูมีความผ่อนคลาย แต่ลูกชายของเธอนั้นร้อนใจจนแทบจะบ้าแล้ว

หาเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนไม่เจอแล้ว!

เซียวเซิ่งขับรถไปตามหายังสถานที่ที่เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนอาจจะไปที่นั่น แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเธอเลย ร้อนใจเสียจนเขาแทบ....

ร้อนรน หวาดกลัว กลัวว่าเธอจะเกิดเรื่องขึ้น กลัวว่าเธอร้องไห้ รู้สึกเสียใจขึ้นมาในทันที ขอบตาแดงก่ำ “เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน คุณอยู่ที่ไหนกันแน่?”

หลังจากที่เซียวซาเข้าห้องผ่าตัดไป เซียวเซิ่งก็โทรหาพ่อบ้านเซี่ย ให้พ่อบ้านเซี่ยส่งคนรับใช้ที่พูดจารอบคอบ ละเอียดอ่อนมาคอยปรนนิบัติรับใช้เซียวซา พยายามทำหน้าที่ของพี่ชายครั้งสุดท้าย

หลังจากนั้น เขาก็โทรหามือถือของเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนอีก

เขาอยากจะกอดเธอ ให้ไหล่ที่แข็งแรงนี้กับเธอให้เธอได้พิง แต่ใครจะรู้ว่าโทรศัพท์มือถือของเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนนั้นจะดังอยู่ในห้องพักผู้ป่วย

เธอรีบร้อนวิ่งออกมาเกินไป จึงลืมเอากระเป๋าไปด้วย โทรศัพท์มือถือ เงิน บัตร กุญแจรถล้วนแต่อยู่ในนั้นทั้งหมด!

เซียวเซิ่งตามออกมาในเวลานั้น หาบริเวณรอบๆห้องพักผู้ป่วย แม้กระทั่งเข้าไปในห้องน้ำหญิง แต่ก็หาเสี่ยวเนี่ยนไม่เจอ

เขาข่มความรู้สึกกลัวที่อยู่ในใจเอาไว้ ขับรถไปตามข้างทางค่อยๆหา ที่รักไม่ได้มีเงินพกติดตัวไปด้วย จะต้องไม่สามารถเรียกรถไปได้ ดังนั้นเธอยังจะต้องอยู่ใกล้ๆนี้

แต่หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ก็ยังไม่เห็นเงาของเธอ เซียวเซิ่งระงับอารมณ์ไว้ไม่ไหว ร้อนรนเหมือนกับเสือจากัวร์ที่ร้อนใจอยู่แบบนั้น

“เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน คุณไปอยู่ที่ไหนกันแน่ ออกมาสิ!” กำปั้นทุบลงบนพวงมาลัยรถแรงๆหนึ่งครั้ง หัวใจของเซียวเซิ่งกำลังฉีกขาดอย่างรุนแรง ตรงขมับมีเส้นเลือดผุดขึ้นมา