บทที่ 81 ผมไม่ปรนนิบัติคุณแล้ว

ผู้หญิงในหัวใจของเซียวเซิ่งคืออานเสี่ยวถัง สัญญาว่าจะแต่งงานด้วยคือเอียนหยู่โรว แต่ผู้หญิงที่ต้องการมากที่สุดคือเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน

อานเสี่ยวถังขาดการติดต่อ อาจจะลืมเขาไปนานแล้ว ถึงแม้เอียนหยู่โรวจะช่วยชีวิตเขา แต่หยาบคายจริงๆ ส่วนเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน……ที่น่าโมโหที่สุดคือเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน ถึงเธอจะให้ความอ่อนโยนแก่เขาเล็กน้อย เขาก็จะ……ไม่ยอมแพ้

ตอนนี้เขาต้องการผู้หญิงที่ใส่ใจเขา ดูแลเขา ไม่ให้เขาอยู่คนเดียว เมื่อพบแล้ว ก็ทำความเข้าใจมากขึ้น ถ้าผู้หญิงสนใจ ก็พาไป เมื่อถึงเวลาก็คืนลูกชายให้เสี่ยวเนี่ยน เมื่อข้อมูลการสมรสถูกลบไป ก็ถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ……

“คุณชื่ออะไร อายุเท่าไหร่？”จู่ๆ เซียวเซิ่งก็ถาม

หญิงสาวไม่คิดว่าเขาจะพูดกับตัวเอง ก็ตกใจเล็กน้อย สักพักก็พูดด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ“ฉันชื่อไห่ถัง ชื่อธรรมดามากเลยสินะ ~ปีนี้สิบเจ็ดปี”

“ไห่ถัง”หัวใจของเซียวเซิ่งสั่นไหวอีกครั้ง แม้แต่ชื่อของเธอก็ยังซ้ำกับอานเสี่ยวถังตัวหนึ่ง บางทีเขาอาจถูกกำหนดให้พบกับผู้หญิงแบบนี้ เพื่อบรรเทาบาดแผลของเขาก็ได้

“ผมชื่อเซียวเซิ่ง ปีนี้ยี่สิบห้า อาชีพอิสระ มีรถมีบ้าน”ทันทีที่พูดออกมา ก็รู้สึกเหมือนนัดบอด

หญิงสาวหัวเราะออกมา ภายใต้แสงจันทร์มองดูสดใสเป็นพิเศษ

“คุณขำอะไร？”

“ถ้าพี่เซียวไม่บอกว่ายี่สิบห้า ฉันก็คิดว่าแค่สิบแปด”

สิบแปด？เขายังไม่บรรลุนิติภาวะอย่างนั้นเลย？เซียวเซิ่งมองไปรอบๆ ตัวเอง สวมชุดออกกำลังกายแบบนี้ ดูเป็นเด็กผู้ชายที่มีชีวิตชีวา สดใสจริงๆ

อารมณ์ที่หดหู่ดีขึ้นอย่างอธิบายไม่ถูก เขายิ้มให้เธอบางๆ พูดอย่างสุภาพบุรุษว่า“อยู่กับสาวน้อยที่เต็มไปด้วยความกระฉับกระเฉง ก็หนุ่มขึ้นตามธรรมชาติ”

หมวกทรงสูงนี้สวมใส่สบายมากจริงๆ ไห่ถังดึงมือของเซียวเซิ่ง ยิ้มอย่างสวยหวาน“พี่คะ ถึงบ้านแล้วก็ไปล้างหน้า ดื่มชาให้สบายขึ้นเถอะ”

“โอเค”

เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน คุณไม่มีอะไรดีเลย！ผมไม่ปรนนิบัติคุณแล้ว

สวี่เจียน ที่แท้มีน้องสาวที่ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด ก็วิเศษขนาดนี้ ผมเข้าใจคุณแล้ว！

บ้านของไห่ถังเป็นบ้าน3 ห้องนอนที่ดูเรียบง่าย ไม่มีการตกแต่ง หรือของกระจุกกระจิกอะไร ดูสะอาดเป็นระเบียบ พร้อมกับกลิ่นหอมจางๆ

“พี่ พี่ทำอะไรน่ะ รีบมาช่วยฉัน”ในห้องมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง กำลังยุ่งอยู่ ไม่เงยหน้ามา

“ไห่รุ่ย ที่บ้านมีแขกล่ะ รีบไปชงชาให้พี่เซียว”

“แขก？”ไห่รุ่ยมองด้วยความประหลาดใจ เห็นเป็นชายหนุ่มรูปงาม ใบหน้าเธอก็แดงก่ำทันที ก้มหน้าลงอย่างเขินอาย ถอนหายใจคิดว่าทำไมถึงมีผู้ชายหน้าตาดีแบบนี้อยู่บนโลกนี้ได้？

“พี่ชายที่ฉันเพิ่งรู้จัก เธอก็เรียกพี่ชายด้วยนะ”

“พี่คะ นั่งสิ”ซ่อนความตื่นตระหนก ไห่รุ่ยก็ไปที่ตู้แล้วหยิบใบชาออกมา เริ่มชงชา และเพราะว่าเธอตื่นเต้นมากไป ใบชาจึงหกหมด

“บ้านเธอไม่มีใครเหรอ？”พอมองไปรอบๆ ห้อง เซียวเซิ่งก็ถาม

“พ่อแม่ของฉันทำงานในเมืองทั้งคู่ ปกติฉันอยู่บ้านคนเดียว น้องสาวฉันไปโรงเรียน กลับบ้านแค่วันเสาร์อาทิตย์เท่านั้น พอฉันอายุ 18 ปี ฉันต้องออกไปหางานทำ”ไห่ถังพูดอย่างใจกว้าง ถืออ่างน้ำสะอาด กับผ้าเช็ดตัวอันใหม่ออกมา“พี่ล้างหน้าก่อนสิ ทางในชนบทมีแต่ดิน”

“ไม่ต้องหรอก”เซียวเซิ่งรำคาญนิดหน่อย ถ้ารู้ว่าสองสาวคู่นี้อยู่บ้าน ตัวเองก็ไม่ควรเข้ามาเลย ดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้ ต้องไม่ให้เป็นที่สงสัย เขาไม่เป็นไรหรอก แค่กลัวว่าสองสาวจะถูกวิจารณ์น่ะสิ

“ฉันช่วยพี่เอง”ไห่ถังจุ่มผ้าขนหนูลงในน้ำ แล้วบิดมัน ช่วยเซียวเซิ่งเช็ดหน้าอย่างชำนาญและอ่อนโยน โดยไม่หลีกเลี่ยงใดๆ

ตรงหน้าเซียวเซิ่งก็มีฉากเมื่อวานตอนเช้าที่เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนเช็ดหน้าให้ตัวเองออกมาโดยไม่รู้ตัว ตอนนั้นหัวใจของเขา……เต้นไม่เป็นจังหวะ ความสุขที่หวานอมเปรี้ยวเต็มอยู่ทั่วหัวใจ จนควบคุมไม่อยู่ ……

สำหรับไห่ถังแล้ว เขาให้ความรู้สึกนี้ไม่ได้

“วันนี้ ขอบคุณนะ”เซียวเซิ่งยกแขนขึ้นมาดูเวลา พูดด้วยรอยยิ้ม“ผมควรกลับได้แล้ว”

“เร็วขนาดนี้เชียว？”ความผิดหวังปรากฏในดวงตาของไห่ถัง เดินถือชามา เข้าไปใกล้เซียวเซิ่ง“คุณดื่มชาหน่อยสิค่อยไป ดีไหม？”