บทที่ 88 ใช้ไม้แข็งโดยตรง

เอียนหยู่โรวขับรถกลับบ้านแม่อย่างรวดเร็ว นำเอาข่าวดีมาแบ่งปันกับมารดา

ตอนเช้าทั้งเช้า เป็นวันที่หนักเธอผ่านมามีทั้งร้อนและเย็น ตอนแรกนึกว่าเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนจะแย่งยิงเซียวเซิ่ง ภายในใจเคียดแค้นตั้งนาน หลังจากนั้นได้รู้ว่าเธอกำลังเตรียมตัวหนี จึงได้เบาใจลงได้

“คุณแม่ คุณพูดสิเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนอายุก็ไม่ได้เยอะ ทำไมถึงได้มีแผนการที่ล้ำลึกขนาดนี้ล่ะ?”

เอียนหยู่โรวจิบกาแฟ เบะปากพูดออกมา “คาดไม่ถึงว่าเซียวเซิ่งจะอดทนขนาดนั้น ศักดิ์ศรีถูกเธอกวาดไปหมดแล้ว พูดเพียงประโยคเดียวว่า ‘เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนชีวิตนี้ถ้าคุณกล้าทรยศผมละก็ ผมจะทำให้คุณตายทั้งเป็น’ หลังจากนั้นก็ไม่พูดอะไรแล้ว หมายความว่าอย่างไรคุณพูดซิ?”

“ความหมายของเซียวเซิ่งชัดเจนดีอยู่แล้ว：คุณเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนเหยียบย่ำผม ผมยอมรับ แต่ว่าใจของคุณต้องตรงต่อมผมคนเดียว อีกความหมายหนึ่งก็คือ มีเพียงแค่ผู้หญิงของเขาที่จะสามารถเหยียบย่ำเขาได้” หวงฟางแปลให้ลูกสาวแสนโง่ของเธอฟัง

“ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง！งั้นเซียวเซิ่งวางฉันเอาไว้ในตำแหน่งไหนกันแน่? ฉันเป็นคนที่มีบุญคุณช่วยชีวิตเขาเอาไว้นะ เป็นภรรยาตัวจริงที่เขาจะต้องแต่งงานด้วย！”เอียนหยู่โรวยิ่งคิดยิ่งโมโห กาแฟก็ไม่อยากดื่มแล้ว

“เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนได้ยินคำพูดนี้แล้ว ยิ่งอยากไปให้ไกลจากเขา”หวงฟางนั่งลง บนใบหน้าคิดเอาไว้อย่างมั่นใจ “เรื่องนี้ถือว่ามีทางออกแล้ว รอให้เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนหนีออกไปก่อนค่อยว่ากัน สวี่เจียนพาเธอบินไปให้ไกลก็แล้วไป ไม่งั้นแม่คงจะปลิดชีวิตน้อยๆของเธอ ขจัดเสี้ยนหนามของคุณตลอดไป”

เอียนหยู่โรวจึงเผยรอยยิ้มออกมา “คุณแม่ งั้นเดี๋ยวสักพักคุณส่งจดหมายหาสวี่เจียนนะ บอกกับเขาว่าสองวันนี้เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนจะออกไป ให้เขาจับตามองรถส่งสินค้าที่ออกมาจากวิลล่าตระกูลเซียว เลขทะเบียนรถจะบอกกับคุณเอง”

“อืม วันดีๆของคุณกำลังจะมาถึงแล้ว หลายวันนี้เก็บภาพลักษณ์อ่อนโยนใจดีมีเมตตาเอาไว้ อย่าได้มีเรื่องกับเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน เรื่องอะไรก็ปล่อยเธอไป กับคนที่กำลังใกล้ตายจะคิดเล็กคิดน้อยอะไร? พรุ่งนี้ไปคฤหาสน์หลังเก่าของตระกูลเซียว ทำดีกับแม่ย่าของคุณเอาไว้ให้เธอชื่นชอบ”หวงฟางบอกกล่าวกับลูกสาวทีละเรื่อง

“เข้าใจแล้ว คุณแม่”ในใจของเอียนหยู่โรวเหมือนได้ดื่มน้ำผึ้ง เข้าไปออดอ้อนในอ้อมกอดของมารดา “คุณแม่เป็นแม่ที่ดีที่สุดในโลก ทั้งฉลาดและใจดี”

“นั่นมันแน่นอน ไม่ฉลาดจะไปสู้ชนะมือที่สามได้อย่างไร?”หวงฟางขมวดคิ้วอย่างรู้สึกถึงความสำเร็จ พูดเรื่องใหญ่ได้อย่างสบายๆ “เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของแม่หรอก เธอก็น่าจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณด้วย ความสามารถสามารถสืบทอดได้”

“ฮ่าฮ่าฮ่า......”ทันใดนั้นในห้องเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะที่ของผู้ชนะที่ประสบความสำเร็จ เอียนหยู่โรวนับถือมารดาของเธออย่างมาก

ห้องทำงานท่านประธานเอ็นซี

เซียวเซิ่งหลังจากนั่งลงบนโต๊ะทำงานก็เริ่มจัดการงานที่อยู่ในมือ บนใบหน้าเคร่งขรึมไม่ได้มีสีหน้าอะไร ในบางครั้งก็โทรศัพท์สั่งการอะไรบางอย่างกับเลขาบ้าง โอเล่ย์ไม่อยู่ เขางานยุ่งกว่าปกติ

ก๊อก ก๊อก หน้าประตูมีเสียงดังขึ้นมาสองครั้ง เย่เฟิงสวมชุดดำทั้งร่างเดินก้าวใหญ่ก้าวเข้ามา การแต่งกายสไตล์เท่ๆและแฝงไปด้วยความเยือกเย็นยิ่งทำให้เขาดูลึกลับ หล่อเหลาและดูสง่าไปมาดังสายลม เดินตัวถึงตัวท่านประธานแล้ว

แต่ว่าในใจเขาชัดเจนดี ตัวเองกับท่านประธานนั้นห่างไกลกันมาก โดยเฉพาะลักษณะท่าทางเฉพาะตัวที่เปล่งประกายออกมา สิ่งนี้เลียนแบบกันไม่ได้

“ท่านประธาน น้ำชาถ้วยนั้นที่ส่งไปทดสอบผลออกมาแล้ว”เย่เฟิงนั่งลงก็เข้าเรื่องทันที “ไม่มีสิ่งที่ไม่ดีอะไร ก็คือไม่ได้มียาพิษ แต่ก็ไม่ได้แสดงว่าไม่มีหนอนร้าย”

“ดังนั้น?”เซียวเซิ่งไม่ได้เงยหน้า ยังคงเปิดเอกสารต่อ “คุณไม่ได้เชิญคนในดูสักหน่อยเหรอ?”

“ดูแล้ว คนในบอกว่าไม่มีหนอนร้าย หรือเป็นไปได้ว่าหนอนร้ายหนีไปแล้ว เพราะว่าเป็นตอนกลางคืนจึงมองไม่เห็น”เย่เฟิงจุดบุหรี่หนึ่งมวน ควันที่พ่นออกมาสูงสักหน่อย “แต่ว่านะ ผมคิดว่าหนอนร้ายหนีแล้ว”

“หญิงสาววางยาฉัน คิดอยากจะทำอะไร?”เซียวเซิ่งมองไปทางเขาอย่างเย็นชา

“น่าจะอยากมาแทนตำแหน่งเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน”เย่เฟิงถือบุหรี่เอาไว้ในมือ เลียริมฝีปากไปมา ใบหน้ายิ้มเยาะ “โดยปกติแล้วคนรูปหล่ออย่างคุณ ตอนกลางคืนได้พบเจอหญิงสาวแสนสวย ถูกมองเข้าตาเป็นเรื่องที่เป็นไปได้อย่างมาก ฮ่าๆ......ผมรู้สึกว่าหญิงสาวไม่เลว ผมเก็บเอาไว้นะ~”