บทที่021 ต่างก็เป็นสิ่งล้ำค่า

“คุณอยากเป็นแม่คน ก็คลอดออกมาเองสิ”

เอี๋ยนต้าฟาไม่ยอมรับคุณน้า แม้เขาจะยังเด็กแต่ไม่ใช่คนที่ใครให้ของดีก็จะชอบคนคนนั้น เขารักเพียงแค่เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนคนเดียว

ไอ้เด็กเมื่อวานซืน!

เอียนหยู่โรวทำหน้าบอกไม่ถูก พูดแกล้งให้เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนให้อับอายอีกครั้ง “แต่ว่าหม่ามี๊ของนายหนีไปกับผู้ชายนะ~”

“คุณหุบปากนะ!” มือเล็กชี้ไปที่เธอ ทันใดนั้นสายตาของเจ้าก้อนแป้งก็ดูเย็นชาขึ้นมา “พวกคุณพูดใส่ร้ายหม่ามี๊ในทางแย่ๆ คิดว่าผมดูไม่ออกหรือไง?”

“นี่มันคือความจริง” เอียนหยู่โรวกะพริบตาอย่างน้อยใจ

แต่เซียวเวิ่งกับเผยยิ้มจางๆ พิงไปที่พนักพิง มองไปที่เด็กน้อยอย่างสนอกสนใจ รู้สึกนับถือ

“พูดถึงแม่ของเขาหนีตามผู้ชายต่อหน้าเด็ก เธอไม่มีจิตสำนึกเลยนะ?”

เอี๋ยนต้าฟาขอเพียงปกป้องแม่ของตัวเองได้ก็ไม่เกรงกลัวใคร

เขาพูดอย่างฉะฉาน ชัดถ้อยชัดคำอย่างดุร้าย “ผมขอบอกกับพวกคุณไว้ ถึงหม่ามี๊ผมหนีไปกับสวี่เจียนก็ไม่ผิด หม่ามี๊ผมสวยเหมือนดอกไม้ รูปร่างอ่อนช้อย ควรจะมีสามีเป็นสิบคนถึงถูก แค่คนเดียวไม่พอหรอก! มีผมคอยสนับสนุนอยู่ พวกคุณไม่พอใจแล้วยังไงล่ะ?”

หึ!

ร้ายกาจเสียจริง!

คำพูดพวกนี้………ยกตนข่มท่าน ได้จากเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนมาเต็มๆ นับถือ! ยอมรับ!

“ฮ่าๆๆๆ…..”

ความเงียบเกิดขึ้นเพียงเสี่ยววินาที ทันใดนั้นโอเล่ย์ก็อดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้ รีบเหยียบเบรกจอดรถไว้ข้างทางทันที “ไม่ไหวแล้วล่ะ ฉันไม่ไหวจริงๆ!”

มีสามีสิบคน แบบนี้เขาบนหัวประธานไม่ต้องเพิ่มขึ้นเท่าตัวหรือไง

“ค่อกๆ!” เซียวเวิ่งกำมือปิดปากไอเพื่อให้โล่งคอ และพูดชมเชย “ดีมาก หวังว่าป่าปี๊ของนายก็ได้เจอแบบเดียวกัน ถ้าคำนวณดูแล้วนายมีป่าปี๊สิบคน หม่ามี๊เก้าสิบเอ็ดคน”

“เหอะ!” เอี๋ยนต้าฟาหันกลับมา พูดด้วยความโกรธ “ผมไม่ยอมรับฐานะนี้ของคุณ”

“อัยยะ แบบนี้ก็ไม่สนุกแล้วสิ แล้วทำยังไงนายถึงจะยอมรับได้อีกครั้งล่ะ?” เซียวเวิ่งจับเอี๋ยนต้าฟาขึ้นมานั่งบนขาและถามอย่างอารมณ์ดี

เขาคิดว่าตัวเองจำเป็นต้องจัดการเจ้าเด็กน้อยคนนี้ ไม่งั้นต่อไปเจ้าเด็กนี่มีอำนาจแล้ว อาจจะหาสามีสิบคนให้เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน เป็นแบบนั้นก็ลำบากแล้ว

“นอกจากคุณจะเอาทะเบียนสมรสมาเป็นหลักฐาน! ขอฟ้าขอดินผมไม่เชื่อหรอกนะ!” เพื่อแสดงให้รู้ว่าตัวเขาไม่ได้หลอกง่าย เอี๋ยนต้าฟาพูดสิ่งที่เกินจริง “ผมเคยเล่นพ่อแม่ลูกมาก่อน อย่างน้อยก็เคยคำนับฟ้าดินกับผู้หญิงอย่างน้อยสิบคน!”

“ทะเบียนสมรส มี” เซียวเวิ่งเชยคางขึ้นอย่างสง่า “เอาให้เขาดู”

“ได้ครับ” โอเล่ย์รีบหยิบทะเบียนสมรสสองเล่มขึ้นมา ส่งให้อย่างนอบน้อม “คุณชายน้อยโปรดดู นี้เป็นของจริงนะ สามารถตรวจสอบเลขได้ ทั้งโลกต่างยอมรับ”

นับถือประธานจริงๆ ทะเบียนสมรสทำได้ทันเวลาพอดี ไม่งั้นเจ้าลูกตัวดีนี้คงพลาดไปแล้ว

“ห๊า!” ในตอนที่เห็นทะเบียนสมรส เอียนหยู่โรวเหมือนเห็นผี ถูกฆ่าตายบนไม้กางเขน!

“ทำไมล่ะ?” เอียนหยู่โรวเม้มปาก น้ำตาไหล “เซียวเวิ่ง นายทำผิดต่อฉัน! ฉันจะกลับบ้านกับนายได้ยังไงกัน?”

เซียวเวิ่งเคยสาบานกับเธอ จะตอบแทนเธอ จะขอเธอแต่งงานอย่างเปิดเผย จะปกป้องเธอตลอดไป แต่ว่ากลับไปจดทะเบียนสมรสกับเอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยนมันหมายความว่ายังไง?

คนมีเงินจะทำอะไรก็ได้หรือไง?

“ไม่อยากไปก็ลงไปได้” สายตาเย็นชามองไปที่เธอ เซียวเวิ่งพูดชัดถ้อยชัดคำ “ฉันเคยสัญญาจะแต่งงานกับเธอ แถมฉันก็ทำได้ เอียนหยู่โรว เป็นเธอที่ปกป้องตำแหน่งนี้ไว้ไม่ดี”

“ฉัน…..” เอียนหยู่โรวพูดไม่ออก

เธอมอบตำแหน่งเจ้าสาวให้เอี๋ยนเสี่ยวเนี่ยน เพราะมีเหตุผล แต่เธอจะรู้ได้ไงว่าเซียวเวิ่งจะใช้แผนหลอกลวงเธอ ไม่ได้ฆ่าเจ้าสาวตาย

“โอเล่ย์ เชิญลงรถ”