บทที่ 51 (2)

"ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น นายหล่อมาก" สวีซุ่ยหนิงเอ่ยปลอบ "อย่าได้สงสัยในตัวเอง เทสต์ฉันสูงมาก แต่ฉันรู้สึกว่านายดูดี"

จากนั้นซ่งเยี่ยนยิ้มออกมาอีกครั้ง "ผมก็รู้สึก พี่ซุ่ยหนิงก็ดูดีมาก เป็นผู้หญิงที่ดูดีที่สุดเท่าที่ผมเคยพบ"

เสื้อผ้าชุดนี้ ท้ายที่สุดสวีซุ่ยหนิงก็จ่ายเงินซื้อ เมื่อเธอจ่ายเงินเสร็จ เธอครุ่นคิดและยิ้มออกมา เธอเอ่ย "นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันซื้อเสื้อผ้าให้กับผู้ชาย"

เมื่อซ่งเยี่ยนได้ยินเช่นนั้น เขายิ้ม "นั่นถือว่าเป็นเกียรติของผม"

เดิมทีสวีซุ่ยหนิงคิดว่าเมื่อซื้อเสื้อผ้าให้ก็จะจบไป แต่เขาไม่ยอมให้เธอเสียเปรียบ ท้ายที่สุดเขาก็ซื้อเครื่องสำอางให้เธอมากมาย

ในตอนแรกเธอปฏิเสธ แต่ซ่งเยี่ยนเอ่ย "พี่สาวครับ ผมไม่ได้ขาดแคลนเงิน การที่ผมได้จ่ายเงินให้กับพี่ ผมดีใจมาก พี่อย่าปฏิเสธผมเลย ไม่อย่างนั้นผมคงรู้สึกว่าพี่อยากจะสลัดความสัมพันธ์ระหว่างผมกับพี่ ยากนะครับที่ผมอยากจะคบค้าสมาคมกับใครสักคน"

จากนั้นภายในใจเอ่ยเสริม คบค้าสมาคมในฐานะแฟน

สวีซุ่ยหนิงก็ไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป

วันนี้บังเอิญมาก เมื่อสวีซุ่ยหนิงและซ่งเยี่ยนออกมาด้านนอก เผอิญเจอเข้ากับเซี่ยซี

เมื่อเซี่ยซีเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างกายสวีซุ่ยหนิง เธอเลิกคิ้วและยิ้ม "ฉันคิดอยากจะแนะนำผู้ชายให้เธออยู่ หลานชายของฉันมีเพื่อนอยู่สองสามคน ได้ยินมาว่าไม่เลวเลย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอคงจะไม่ต้องการแล้ว"

เดิมทีสวีซุ่ยหนิงคิดจะอ้าปากเอ่ยอธิบาย แต่เมื่อได้ไตร่ตรอง ในตอนนี้เรื่องราวชีวิตของเธอนั้นไม่จำเป็นที่จะต้องเอ่ยอธิบายให้ใครเข้าอกเข้าใจ เธอเองก็ไม่ได้อยากให้เซี่ยซีแนะนำใครให้กับเธอ สู้เธอให้เงียบปากและยอมรับไปยังจะดีเสียกว่า

"เด็กหนุ่มคนนี้ หน้าตาดูดีไม่แพ้เฉินลู่" เซี่ยซีเอ่ยวิจารณ์

สวีซุ่ยหนิงยิ้มเก้ๆกังๆ

หัวใจของซ่งเยี่ยนกระชับแน่น ที่แท้แฟนเก่าของสวีซุ่ยหนิงคือเฉินลู่ ไม่น่าแปลกใจเลยตอนที่เอ่ยปากถามจางอวี้ เธอไม่ยอมตอบ ไม่น่าแปลกใจเลย วันนั้นเมื่อเฉินลู่เห็นสวีซุ่ยหนิง เห็นได้ชัดว่าเขาชะงักไปชั่วขณะ

แต่ซ่งเยี่ยนคาดไม่ถึงเลยว่ารสนิยมของเฉินลู่จะเป็นแบบสวีซุ่ยหนิง

หลังจากที่กลับมาขึ้นรถแล้ว สวีซุ่ยหนิงก็ได้อธิบายกับซ่งเยี่ยน เรื่องที่เมื่อกี้เธอไม่ได้อธิบายให้เซี่ยซีฟังว่าระหว่างเธอและเขานั้นคือเพื่อนกัน

ท่าทีของซ่งเยี่ยนดูเข้าอกเข้าใจเธอเป็นอย่างมาก เขาเอ่ย "ผมเข้าใจพี่ได้ พี่ไม่ต้องเป็นกังวลไป ผมไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้เลย"

สวีซุ่ยหนิงเองก็เบาใจลง

หลังจากกลับถึงบ้าน เธอเห็นว่าซ่งเยี่ยนถ่ายรูปเสื้อผ้าที่เธอให้และโพสต์ลงในหน้าเพจของตนเอง

พร้อมกับแคปชั่นว่า : ความอบอุ่นจากพี่สาวที่สวยที่สุดในโลก

สวีซุ่ยหนิงยิ้มเล็กน้อย จากนั้นเธอเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ของเธอ กระทั่งพบกับหน้าเพจของเฉินลู่

เมื่อเทียบกับซ่งเยี่ยนแล้ว หน้าเพจของเขานั้นไม่มีอะไรที่น่าสนใจเลย มีเพียงภาพวิวในช่วงกลางคืน ดูจากระดับการสั่นของกล้องแล้ว เขาอาจจะกำลังวิ่งในช่วงกลางคืน

แต่เพียงแค่ดูวิวในวิดีโอ น่าจะไม่ใช่ในประเทศอย่างแน่นอน

สวีซุ่ยหนิงไม่รู้ว่าในช่วงเวลากลางคืน จะสามารถวิ่งได้อย่างไร ต่างประเทศอาจจะเป็นช่วงเวลารุ่งสาง

เธอไม่ได้ใส่ใจ เธอคิดอยากจะเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ต่อไป คาดไม่ถึงเลยว่าจะไปกดถูกใจให้เขา

หัวใจของสวีซุ่ยหนิงกระตุกในทันใด เธอรีบกดยกเลิกอย่างรวดเร็ว

หากว่าถูกเฉินลู่เห็นเข้า คงจะน่าอึดอัดมาก ราวกับว่าเธอยังคงให้ความสนใจกับชีวิตส่วนตัวของเขา แต่ในความเป็นจริง สวีซุ่ยหนิงไม่ได้ให้ความสนใจในเรื่องราวชีวิตของเฉินลู่เลย

แต่ในเวลานี้เฉินลู่กำลังเล่นโทรศัพท์ของเขาอยู่ และเขาเห็นมัน เมื่อกดเข้าไปดูว่าเธอถูกใจ วินาทีถัดมาเธอก็กดยกเลิกมัน

เขาไม่ได้คิดว่าเมื่อเลิกราแล้วจะกลายเป็นเพียงคนแปลกหน้าของกันและกัน แต่เป็นเสมือนกับเพื่อนเก่าอย่างไรอย่างนั้น เขาค้นหาชื่อของสวีซุ่ยหนิง จากนั้นส่งเครื่องหมายคำถามไปให้เธอ

ทางด้านสวีซุ่ยหนิงตอบกลับมา : มือลั่นน่ะ

เฉินลู่ครุ่นคิดและเอ่ยถามเธอ : เธอคบกับลูกชายคนเล็กของตระกูลซ่งเหรอ?

เมื่อสวีซุ่ยหนิงเห็นข้อความนี้ เธอรู้สึกสงสัย เธอจะไปคบกับซ่งเยี่ยนได้อย่างไร เวลาที่เธออยู่กับเขาไม่ได้แสดงท่าทีสนิทสนมกันเลยแม้แต่น้อย

เธอยังไม่ทันจะตอบ ทางด้านเฉินลู่ก็ส่งข้อความมาอีกครั้ง : แนะนำให้เธออยู่ห่างเขาหน่อย เขาไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เธอเห็นหรอกนะ