บทที่191 ฉันไม่เคยมีอะไรกับหล่อนเลย

หลังจากที่เฉินลู่ออกไป ได้ตรงไปหาจางอวี้

จางอวี้กำลังจูบชายคนหนึ่งในบาร์ เมื่อมองเห็นเฉินลู่ เขากำลังมองเธออย่างไม่แยแส แววตาแบบนั้นไม่มีการสบประมาทแต่อย่างใด ทำให้เธอรู้สึกเขินอายเล็กน้อย

“นายไปเถอะ เพื่อนฉันมาแล้ว” จางอวี้ผลักชายที่อยู่ข้างหน้าออกไป

“ผมจะรอคุณข้างนอก” ชายคนนั้นเหลือบมองเฉินลู่ แต่ยังไม่ยอมแพ้ “หลังจากคุยกับเพื่อนคุณเสร็จแล้ว ส่งข้อความหาผม แล้วผมจะไปส่งคุณ"

จางอวี้กล่าว "ไม่จำเป็น ให้นายไสหัวไปก็ไสหัวไป อย่ามาพ่อแงแม่งอนอยู่นี่ไร้สาระ"

ชายคนนั้นเงียบไปครู่หนึ่ง แต่ยังคงหยิบเสื้อผ้าออกไปอย่างเชื่อฟัง

จางอวี้ถึงได้หันไปมองเฉินลู่ กล่าว "นายรู้ได้อย่างไรว่าฉันอยู่ที่นี่?”

"แค่ถามใครสักคนก็รู้แล้ว เธอชอบอยู่สถานที่แบบนี้ มักจะมีเพื่อนเก่าอยู่แล้ว” เฉินลู่ถามตรงๆ "ช่วงนี้สวีซุ่ยหนิงอยู่ที่ไหน?”

ใบหน้าของจางอวี้มีลักษณะแปลกประหลาดขึ้น และพูดว่า "นายหาเธอทำไม เธอน่าจะกลับไปแล้ว"

“ยังไม่กลับ” เฉินลู่พูดเบาๆ

จางอวี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงเอ่ยอย่างสงสัยว่า "หลายวันก่อนเธอก็ได้มาหาฉันเอง ฉันไม่ได้ไปส่งเธอ และไม่ได้ถามเธอจริงๆ ว่าพักอยู่ที่โรงแรมไหน ฉันมีเวลาจะถามให้นะ”

เฉินลู่มองดูเธอครู่หนึ่ง แต่แทนที่จะตอบโต้คำพูดของเธอ แต่เขาหันหลังออกไปแทน

จางอวี้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นได้โทรหาสวีซุ่ยหนิงทันที แต่ทางนั้นไม่มีคนตอบรับ เธอคิดๆ ดู เธอตัดสินใจออกเดินทางตามหาเธอด้วยตัวเอง

สวีซุ่ยหนิงซึ่งกำลังอาบน้ำอยู่ เมื่อรอเธออาบน้ำเสร็จออกมาเตรียมตัวจะตอบข้อความกลับจางอวี้ จางอวี้ได้มาถึงประตูแล้ว

“เกิดอะไรขึ้นถึงรีบร้อนขนาดนี้” สวีซุ่ยหนิงถามด้วยรอยยิ้ม เมื่อเห็นเธอหายใจหอบอย่างหนัก

ขณะที่จางอวี้กำลังจะพูด อยู่ๆ ได้มีเสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหลัง เฉินลู่พูดว่า "คือฉันตามหาเธอ"