บทที่223 ความเย็นชา

เฉินลู่ก็เห็นด้วยกับความคิดของเจียงหนานตั๋ว

เขาเป็นคนจริงจัง ได้ยินคนรอบตัวเขาวิเคราะห์กับเขาหลายครั้ง เมื่อเรื่องเขากับสวีซุ่ยหนิงไม่เป็นไปได้ด้วยดี ก็คงต้องเย็นชาลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เฉินลู่ไม่ได้รีบร้อนที่จะกลับไป แต่เดิมวันมะรืนก็สามารถออกไปได้แล้ว แต่เขาก็ยืดเวลาไปสองวัน เพื่อให้เวลากับตัวเองพิจารณาให้มากขึ้น

เขาจินตนาการถึงผลลัพธ์ทุกอย่าง และมันก็ยากมาก ที่จริงแล้วแม้ว่าเขากับสวีซุ่ยหนิงจะคบกันเพื่อจุดประสงค์ที่จะแต่งงาน ไม่แน่ว่าจะสามารถเดินเข้าโบสถ์ในวันแต่งงานได้จริงๆ หรือไม่

สวีซุ่ยหนิงไม่อาจจะตั้งครรภ์ได้ นี่เป็นอีกคูน้ำขนาดใหญ่ แม้ว่าจะมีวิธีแก้ปัญหานี้มากมาย แต่ก็ไม่มีการรับประกันว่า พวกเขาจะสามารถอยู่รอดจริงๆ

เฉินลู่บังคับตัวเองไม่ให้คิดถึงเรื่องเหล่านี้ ความรักเป็นเพียงการก่อกวนของฮอร์โมนในชั่วขณะ และทุกคนต่างรู้ดี หลังจากที่ใจเย็นลงแล้ว เขาไม่รู้ว่าตัวเองจะเปลี่ยนไปเป็นอย่างไร และจะทำร้ายเธอหรือไม่

หลังจากกลับประเทศมาแล้ว เฉินลู่ก็กลับไปทำงานอีกครั้ง

ไม่กี่วันต่อมา ได้ยินมาว่าบริษัทของสวีซุ่ยหนิงเหมือนจะประสบปัญหาเล็กน้อย แบรนด์เล็กๆ นี้ได้รับความนิยมมาระยะหนึ่งแล้ว ซึ่งทำให้บริษัทใหญ่บางแห่งไม่พอใจ และแอบซื้อประชาสัมพันธ์เพื่อแบล็กเมล์เธอ

เดิมทีเฉินลู่ไม่คิดที่จะช่วยสวีซุ่ยหนิง แต่บางครั้งคิดว่าเมื่อเธอเครียดมากจนแอบปาดน้ำตาที่บ้านคนเดียว จึงอดไม่ได้ที่จะให้เงินจำนวนหนึ่งแก่เธอ

สวีซุ่ยหนิงปฏิเสธที่จะรับมันมาเช่นเดิม หลังจากนั้นไม่นานได้โอนเงินให้เขาอีกครั้ง และส่งข้อความหาเขาว่า: เฉินลู่ ฉันไม่ต้องการมันจริงๆ

เฉินลู่: ฉันลงทุนไม่ได้เหรอ?

สวีซุ่ยหนิงพูดด้วยลำบากใจ: ที่จริงช่วงนี้ฉันไม่มีปัญหาเรื่องเงินทุน

เธอทำได้ดีมาก ลั่วจือเห้อกับซูหว่านจิ้ง ล้วนมีน้ำใจต่อเธอมาก

และเฉินลู่ก็นึกถึงลั่วจือเห้อเช่นกัน เขาไม่รู้ว่าทำไมเขาแม้แต่ข้อความในวีแชทที่เขาส่งไป ถึงสามารถมองเห็นการเสียดสีได้: ดูเหมือนว่าคุณกับเถ้าแก่ลั่วมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันจริงๆ

หลังจากส่งประโยคนี้ออกไป สวีซุ่ยหนิงก็ไม่เคยตอบข้อความอีกเลย

เฉินลู่จ้องไปที่ประโยคนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับไปทำงานต่อ

สองวันนี้โรงพยาบาลยุ่งมาก ไม่มีเวลาแม้จะหยุดหายใจ ทุกคนอยู่ในสภาพเหน็ดเหนื่อยและรัดกุม

เฉินลู่ทำงานมาหกวันติดต่อกันก่อนพักผ่อน เขาไม่ใช่คนที่ชอบไปช้อปปิ้ง แต่ในวันหยุดวันนี้ เขาได้ไปซูเปอร์มาร์เก็ตคนเดียว