บทที่275 สมเหตุสมผล

สวีซุ่ยหนิงได้ยินคำพูดเฉินลู่ เธอรู้สึกเช่นกันว่ามันแรงไปหน่อย ยังไงพวกเขาก็เป็นญาติกันโดยสายเลือด ดังนั้นพี่น้องกันไม่ควรพูดแบบนี้ มันทำร้ายจิตใจมากเกินไป

การแสดงออกของเฉินเหลียนเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า "ฉันอยากคุยกับนายสักหน่อย"

ในที่สุดทั้งสองก็เดินไปที่หน้าต่าง เฉินเหลียนพูดด้วยน้ำเสียงที่ซับซ้อนว่า “ฉะนั้นนายก็เลยตั้งใจเป็นคนไร้หัวใจสินะ รู้สึกผิดกับโจวอี้บ้างหรือเปล่า?”

เฉินลู่เหลือบมองเขา "ฉันไม่ได้ทำผิดต่อโจวอี้"

“นายทิ้งเธอไปเพราะผู้หญิงอีกคน นี่ยังไม่เรียกว่าทำผิดต่อเธออีกเหรอ?” เฉินเหลียนขมวดคิ้ว “อย่าลืมสิ เธออยู่เป็นเพื่อนนายตอนป่วยตั้งนาน”

“ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุนั้น ฉันคงไม่อยู่กับเธอหรอก” เฉินลู่พูดเบา ๆ “มันเป็นเพราะอดีต ฉันเลยรู้สึกขอบคุณเธอ พึ่งพาเธอ มองเธอเป็นทุกอย่าง ฉันทำเพื่อเธอและอภัยให้เธอได้ทุกอย่าง ความรักที่ฉันเข้าใจในตอนนั้น ทั้งหมดมันขึ้นอยู่กับการพึ่งพากัน”

“นายรู้แล้วว่านี่ไม่ใช่ความรักก็เลยไม่สนใจเธอแล้วสินะ” เฉินเหลียนพูดด้วยสีหน้าที่น่าเกลียด

แต่เฉินลู่กลับพูดเพื่อตัวเองว่า “ฉันเย็นชาในเรื่องของความรู้สึก ไม่สามารถให้ความรักที่อบอุ่นกับเธอได้ ดังนั้นเธอจึงทิ้งฉันไปในครั้งแรก ฉันกลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ ฉันเลยไปหาเธอก่อนและอยากจะถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้น แต่เธออยากจะคืนดี ฉันก็ไม่ได้ปฏิเสธ แต่ไม่นานก็เกิดเรื่องขึ้นครั้งที่สอง ครั้งนี้มันมากเกินไป ฉันจับได้ว่าเธอนอนอยู่บนเตียงกับผู้ชายคนอื่น และเป็นเพราะเหตุการณ์ในครั้งนั้น ทำให้ฉันไม่มีความคิดจะรับผิดชอบเธออีก”

แม้ว่าเขาจะไม่โกรธมาก ไม่มีความรู้สึกหึงหวง แต่ก็ยังรู้สึกเจ็บปวด

ประวัติครอบครัวของโจวอี้ไม่ดีนัก เขาเคยต่อต้านพ่อแม่เรื่องนี้มาก่อน แต่กลับได้ผลลัพธ์แบบนี้

เฉินลู่รู้สึกผิดหวังอย่างมาก

ต่อมาเขาคิดถึงเรื่องนี้หลายครั้ง เขายินดีที่จะปกป้องและอยู่กับเธอไปตลอดชีวิตที่เหลืออยู่ เขาจะเป็นของเธอตลอดไป

แม้ว่าตอนนี้เขาจะรู้ว่าสิ่งที่เขาคิดว่าชอบนั้นเย็นชาเกินไปในสายตาของโจวอี้ เขาไม่ได้ทำกับเธอเหมือนกับเป็นแฟน แถมยังห่างเหินกับเธอ ทำให้เธอรู้สึกไม่ปลอดภัยจนทำเรื่องลองใจเขาแบบนั้น

น่าเสียดายที่เธอยืนกรานใช้วิธีแบบนั้นมาลองใจเขา