บทที่ 1 จุดเริ่มต้นของเด็กเลี้ยง (4)

ย้อนกลับไปสองวันก่อน

ไอลดาเป็นนักศึกษาคณะเศรษฐศาสตร์ เธอมีความรู้ความสามารถจนอาจารย์ต่างยอมรับ แต่ก็มีเพื่อนบางคนที่ไม่ค่อยชอบคนที่มาจากบ้านเด็กกำพร้า แต่ถึงกระนั้นไอลดาก็พยายามไม่สนใจเพราะรู้ดีว่าตัวเองมาที่นี่เพื่อเรียนและจบไปทำงานมีเงินเดือนเยอะๆ

“ไอ...” เสียงเรียกของใครบางคนดังขึ้นขณะที่ไอลดากำลังนั่งอ่านหนังสือเธอจึงหันไปมอง คนตรงหน้าคือ ‘พี่โอ๋’ รุ่นพี่คณะมนุษยศาสตร์ที่เธอรู้จักตอนไปทำกิจกรรมของมหาวิทยาลัย พี่โอ๋เป็นผู้หญิงแปลกๆ ที่ไม่ค่อยมีเพื่อนเท่าไหร่ แต่พี่โอ๋บอกว่ามีแค่ไอลดาคนเดียวที่ยอมคุยด้วย

“สวัสดีค่ะพี่โอ๋” เสียงหวานร้องทัก ก่อนที่หญิงร่างอวบจะเดินเข้ามาหาไอลดาพร้อมมองไปรอบๆ ห้องสมุดว่ามีใครจ้องมองไหม “มีอะไรหรือเปล่าคะ”

ท่าทีที่มีพิรุธของสาวรุ่นพี่ทำให้ไอลดาต้องถามออกมาอย่างสงสัย พร้อมกับขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจว่าทำไมพี่โอ๋ต้องทำท่าทางแบบนี้ด้วย

“คะ...คือพี่เข้าเรื่องเลยนะ”

“ค่ะ”

“คะ...คือมีคนสนใจเลี้ยงน้องไอนะ” พี่โอ๋กระซิบบอกพร้อมกวาดสายตาไปรอบๆ เพื่อดูว่าไม่มีใครจับจ้องมาทางนี้

“อะไรนะคะ!!” ไอลดาร้องเสียงดังเพราะตกใจกับสิ่งที่พี่โอ๋กำลังบอก จนมาคิดแล้วว่าทำไมพี่โอ๋ถึงไม่ค่อยมีเพื่อนคบเท่าไหร่ นั่นอาจเป็นเพราะเรื่องนี้ด้วย

“อุ๊ย...เบาๆ สิจ๊ะน้องไอ” พี่โอ๋ยกนิ้วชี้ขึ้นแนบชิดปากเพื่อเป็นการส่งสัญญาณให้ไอลดาเงียบเสียงลง เพราะตอนนี้มีคนเริ่มหันมามองพวกเธอสองคนแล้ว

“คะ...คือพี่โอ๋จะบอกว่า...” ไอลดาตกใจกับสิ่งที่พี่โอ๋บอกเพราะไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับเธอด้วย และไม่คิดว่าพี่โอ๋ที่รู้จักจะเป็นพวกแม่เล้าที่หาเด็กๆ ให้กับเสี่ย

“คือพี่ไม่ได้จะดูถูกอะไรน้องไอนะ เพราะพี่รู้ว่าน้องไอเรียนเก่ง แต่พี่พอทราบมาบ้างว่าบ้านที่น้องไอพักเป็นสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าและกำลังจะโดนเวนคืน พี่เลยคิดว่าน้องไอน่าจะเดือดร้อนเรื่องเงินพอสมควร อย่าหาว่าพี่ดูถูกเลยนะแต่ถ้าน้องไอสนใจบอกพี่ได้เลยนะ มีคนเขารอน้องไออยู่”