บทที่ 241ไม่อยากรู้ฆาตกร?

ความอับอายปรากฏบนใบหน้าของ ม่านฟ้า

เธอรีบปรับสีหน้าและพูดด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนว่า “การอบรมเลี้ยงดูของสตรีสอนความรู้และมารยาท เราเป็นทั้งสามีและภริยาโดยชอบด้วยกฎหมาย ลูกของสามีฉันป่วย ฉันจะอยู่และช่วยดูแลลูกและดูแลบ้านมันผิดตรงไหน?”

เธอวางนมลงบนโต๊ะแล้วบ่นเล็กน้อย: “นอกจากนี้ เหตุผลที่เรายังไม่มีงานแต่งงาน ไม่ใช่เพราะคุณไม่ได้เลือกวันแต่งงานไม่ใช่หรือ?”

เธอสามารถกลายเป็นคุณหญิงม่านฟ้าที่ถูกต้องตามกฎหมายได้ตั้งนานแล้ว

แต่เพราะสาวร่านวันวิวาห์ คู่หมั้นของเธอจึงไม่สนใจเธอ!

ว่ากันว่ามีคนไปขอใบรับรองโดยตรง แต่หลังจากได้รับทะเบียนสมรสคืน วีระเพียงให้เธอดูแว๊บเดียวก็หยิบมันออกไปแล้ว

เธอไม่ได้แม้แต่ใบจดทะเบียนสมรส! กลัวเธอจะเอาไปโชว์เหรอ?!

ม่านฟ้า กัดฟันของเธออย่างลับๆ เธอจะไม่มีวันปล่อยไปแบบนี้!

ดวงตาของ จอมพล เย็นชา: "คุณกำลังบ่น? ยังไม่พอใจกับทะเบียนสมรส?"

“เปล่า”

จอมพลกล่าวอย่างเฉยเมย: "อย่าคาดหวังอย่างรอคอย ไม่มีงานแต่งงาน ที่ฉันจดทะเบียนกับเธอนั่นเป็นเพียงเพราะฉันเห็นด้วยกับคำพูดของพ่อที่พูดก่อนสิ้นลมหายใจ สองตระกูลแต่งงานกันก็พอแล้ว อย่าคิดจะหวังอย่างอื่นอีกเด็ดขาด"

เลือดบนใบหน้าของ ม่านฟ้า จางหายไป

คำพูดของ จอมพล ทำให้เธอถูกตบหน้าอย่างไม่ต้องสงสัย

ดวงตาของเธอแดงก่ำและน้ำตาไหลลงมาอย่างเงียบๆ: "พล เราโตมาด้วยกันตั้งแต่ยังเด็ก"

จอมพล หยิบข้อมูลต่อหน้าเธออีกครั้ง

ม่านฟ้า กัดริมฝีปากของเธออย่างไม่เต็มใจและพูดด้วยน้ำเสียงที่หายใจไม่ออก "เธอจะไม่ยอมรับฉัน ไม่ว่าฉันทำอะไรเลยใช่ไหม?"

“ใช่” จอมพลไม่แม้แต่จะมองเธอและพูดอย่างเฉยเมย “เว้นแต่เธอจะตายเพื่อฉัน!”

ตายเพื่อเขา?!

ถ้าเขาตายเพื่อเขา จะทำให้ใจของเขาอ่อนลงและมองเธอมากขึ้นไหม?

ไม่ เขาไม่ทำ!

เมื่อเธอตาย เขาจะไปอยู่กับอีตัววันวิวาห์อย่างเปิดเผย?!

เธอจะไม่ยอมเด็ดขาด!ตายก็ยังครองตำแหน่งของคุณหญิงม่านฟ้าไว้!

แม้ว่า ม่านฟ้า ตัดสินใจแล้ว เมื่อมองไปที่ใบหน้าที่ไม่แยแสของชายคนนั้น หัวใจของเธอก็ยังว่างเปล่าราวกับกระเป๋าที่ฉีกขาด: "ดูเหมือนว่าคุณจะเกลียดฉันจริงๆ"

จอมพล ก็เงยหน้าขึ้นจากเอกสารและเยาะเย้ย: "ไม่เช่นนั้นเธอคิดว่าชอบเหรอ? ม่านฟ้า ฉันมีชีวิตอยู่มานานแล้วและถูกขู่ครั้งแรกในชีวิตของฉันมาจากเธอ เธอคงม่คิดว่าฉันกำลังขอบคุณเธอ?"

น้ำตาของ ม่านฟ้า ไหลออกมาเร็วมากขึ้น: "แม้ว่าฉันต้องการจริงๆ แต่ฉันยังไม่ถึงขั้นนั้น"

เธอระงับความคับข้องใจ ความโกรธ และไม่เต็มใจของเธอ และเช็ดน้ำตาจากใบหน้าของเธออย่างเด็ดขาด

“ดูเหมือนว่าความปรองดองระหว่างสามีภริยา จะไม่มีในชาตินี้ งั้นมาทำข้อตกลงกัน ฉันไม่สามารถทำให้เธอรู้สึกดีด้วยความรู้สึกดีๆที่มีต่อเธอ ฉันจึงทำได้ เพียงไปพัวพันกับเธอตลอดชีวิตในอีกทางหนึ่ง อย่าหวังว่าฉันจะหย่า! "

ม่านฟ้ากัดฟันและพูดด้วยน้ำเสียงดัง “ถึงแม้ตาย!ฉันก็จะ ไม่! หย่า! แน่นอน!”

จอมพล มองไปที่เธออย่างเฉยเมยและสงบราวกับว่าดูตัวตลก

ม่านฟ้ารู้สึกสับสนในทันใด และการหายใจที่หนักขึ้นเรื่อย ๆ เผยให้เห็นถึงความขี้ขลาดของเธอ

อแสร้งทำเป็นไม่สนใจ และพูดอย่างกล้าหาญ “มีคนส่งเบาะแสมาให้ฉันในตอนนี้ และมันเกี่ยวข้องกับ กะทิที่ถูกวางยาพิษและการฆาตกรรมโดยบังเอิญของ วันวิวาห์ในศูนย์กักขัง สิ่งเหล่านี้ในมือของฉันสามารถช่วยวันวิวาห์ได้ แลกกันได้ ถ้าอยากช่วยเธอ คำขอของฉันธรรมดามาก ขอแค่งานวิวาห์ยิ่งใหญ่ รักหรือไม่ ฉันไม่หวังหรอก ต่อหน้าคนนอก คุณต้องให้เกียรติฉันและทำตัวเป็นคู่รักกันเท่านั้นเอง”

จอมพลบีบคอม่านฟ้า: "ขู่ฉัน! ดีมาก รอบแรกสำเร็จก็มารอบที่สอง?? ม่านฟ้า คุณทำได้ดีจริงๆ!"

การหายใจไม่ออกในลำคอของเธอทำให้ ม่านฟ้า ตื่นตระหนก

แต่คำพูดได้มาถึงระดับนี้แล้ว เธอไม่สามารถถอยหลังได้ และเธอจะไม่มีวันยอมถอยกลับ