บทที่ 329 แหกกฎแล้วมันจะเป็นอะไรไป?

“แปะ แปะ!”

จอมพลจุดบุหรี่อีกครั้ง แต่เขาเพียงแค่คีบมันไว้ที่ระหว่างปลายนิ้วของเขา แต่ไม่ได้สูบแต่อย่างใด "ทำไมประธานรฐาไม่บอกผมหน่อยล่ะว่า พฤติกรรมอันสมควรของสุภาพบุรุษคืออะไร?!"

รฐาหัวเราะอย่างโกรธจัด

เธอพูดประชดอย่างชั่วร้ายออกไปว่า “ต่อให้คุณจะเป็นคุณชายสามของตระกูลจรัสพิบูรณ์แล้วยังไง คุณอยู่ในความดูแลของจรัสพิบูรณ์กรุ๊ปแล้วทำไม มีรูปลักษณ์ที่ดูสดใสและดูดี แต่มันก็ไม่สามารถเปลี่ยนความจริงที่ว่าคุณเป็นลูกนอกสมรสหรอก วันวิวาห์เป็นภรรยาของคุณตั้งแต่เมื่อไหร่? เธอเป็นภรรยาที่โจ่งแจ้งของเทพบุตร เป็นภรรยาที่ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายของเขา จะแก้แค้นแทนเธอ ก็ยังไม่ถึงตาคุณ หรือว่าคุณต้องการที่จะแย่งภรรยาของคนอื่นอย่างเปิดเผยงั้นหรือ? "

จอมพลมองไปที่บุหรี่สีแดงเข้มที่อยู่ระหว่างนิ้วมือของเขาและเม้มปากอย่างเย็นชา "เทพบุตรเขาคู่ควรอย่างนั้นหรือ?"

เขาโน้มตัวไปข้างหน้าและเอนตัวเข้าไปใกล้โต๊ะมากขึ้นเล็กน้อย

ท่าทางที่ของถึงความรู้สึกกดขี่นั้นของเขาก็ได้ถาโถมเข้าใส่รฐา

“คุณคิดว่าถ้าผู้หญิงของฉันต้องการออกไปเที่ยวเล่น ผู้ชายคนอื่นจะกล้าจะเล่นเธอจริงๆงั้นเหรอ? ไม่ใช่สิ…”

เขายักคิ้วอย่างไม่ตั้งใจ น้ำเสียงของเขาเริ่มฟังดูสุขุมขึ้นเรื่อยๆ “ต้องถามว่า มีใครกล้าเล่นกับเธอจริงๆงั้นเหรอ?”

ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย ถ้าผู้หญิงของเขาอยากเล่น คนข้างนอกพวกนั้นก็ต้องโดนเล่นทั้งหมด!

ไม่มีใครกล้าเสี่ยงตายไปยุ่งกับเธอ!

เทพบุตร? รฐา?

เหอะ เหอะ!

ในเมื่อพวกเขาต้องการเป็นข้อยกเว้นละก็ พวกเขาทั้งหมดต้องชดใช้สำหรับกระทำของพวกเขา

รฐาหัวเราะเยาะเย้ย "ดูเหมือนว่าคนที่ทำให้เทพบุตรตกอยู่ในสภาพแบบนั้นเป็นคุณจริงๆสินะ ดูเหมือนคุณจะไม่สนใจมีดผ่าตัดในมือของคุณแล้วจริงๆ"

“ปัง”

ทันทีที่คำพูดจบ มีดผ่าตัดสีเงินก็เฉียดแก้มของเธอแล้วปักลงไปที่โต๊ะ

ด้ามมีดยังสั่นอยู่เล็กน้อย และเสียงของมันก็ดังก้องอยู่ในหูของรฐา

รฐาหายใจเข้าลึกๆ ตอนนี้หัวใจของเธอเต้นแรงมาก!

บอดี้การ์ดดึงมีดผ่าตัดออกมา และส่งคืนให้จอมพลด้วยความเคารพ

จอมพลโยนมีดผ่าตัดลงบนโต๊ะและพูดอย่างเฉยเมยว่า "ถ้าขนาดผู้หญิงของตัวเอง ฉันยังปกป้องเอาไว้ไม่ได้ คุณคิดว่าฉันยังต้องการที่จะกอบกู้โลกจริงๆงั้นหรือ? ฉันจะคู่ควรหรือ?”

เขาสะบัดเขม่าจากบุหรี่ลงในซุปหม้อไฟ "การกระทำเหล่านี้ ไม่ควรเป็นการกระทำของฉันเลยจริงๆ แต่รฐา เธอก้าวเข้ามาเกินขีดจำกัดของฉันแล้ว ฉันจะแหกกฎแล้วมันจะเป็นอะไรไป?"

หม้อไฟที่กำลังเดือนและกระเซ็นออกมา กลิ่นหอมๆและเผ็ดร้อนของหมาล่าก็พุ่งไปที่มือของจอมพล

นิ้วเรียวยาวของเขาคลายออก และบุหรี่ก็ตกลงไป และมันก็จุ่มหายไปในน้ำอย่างรวดเร็ว

"เริ่มกันเลย"

จอมพลสั่งด้วยเสียงที่นุ่มลึก และหยิบจานอาหารที่อยู่ใกล้ ๆ โดยไม่สนใจว่าในจานคืออะไร และเทมันลงไปในหม้อ

น้ำซุปที่เดือน และกระเซ็นอยู่ในหม้อไฟมีขนาดเล็กลงเล็กน้อย

จอมพลมองมันอย่างชื่นชม

และบอดี้การ์ดชุดดำที่ยืนอยู่ข้างเขามาโดนตลอดก็เคลื่อนไหวทันที

ผู้ชายที่จับรฐาอยู่คนนั้น ก็จับผมของเธอ ดึงเธอขึ้นจากโต๊ะแล้วกดเธออย่างแรงบนเก้าอี้

ส่วนอีกคนก็เทผักและเนื้อลงในหม้อไฟบนโต๊ะ

แล้วซุปหม้อไฟก็ค่อยๆสงบลง

จอมพลเร่งไฟด้วยตัวเขาเอง

ขณะที่หม้อไฟกำลังเดือด กลิ่นหอมของอาหารก็ลอยออกมาจากหม้อทันที

กลิ่นอายของความเผ็ดที่ทำให้คนสำลักได้

ดวงตาที่ฉลาดของรฐาเต็มไปด้วยความกลัว

เธอดิ้นรนลุกขึ้น "จอมพล ถ้าคุณกล้าที่จะปฏิบัติต่อฉันแบบนี้ คุณไม่กลัวผลที่จะตามมางั้นหรือ?"

จอมพลไม่ได้สนใจ และสนุกกับการทำอาหารของตัวเอง

รฐาเริ่มสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ และเสียงของเธอก็เข้มงวดมากขึ้น "ถ้าวันนี้คุณไม่ฆ่าฉัน ก็เตรียมตัวรับมือกับการแก้แค้นของฉันให้ดี..."

ก่อนที่เขาจะพูดจบ ชายชุดดำก็หยิบขวดเหล้าขึ้นมา แล้วยัดเข้าไปในปากของรฐา

กลิ่นของสุราที่รุรแรงถูกกรอกจากขวดลงไปยังปากของเธอโดยตรง

“อ่า...” รฐาไม่สนใจว่าผมของเธอจะถูกจับไว้ เธอทั้งกรีดร้องและดิ้นรน

เธอเปิดปากขวดและเหล้าก็ถูกพ่นออกจากปากและจมูกของเธอ

เธอไอไม่หยุด.