บทที่ 334 กวินทร์บอกกับเธอหมดแล้ว

โมโมะ รับมาและกลืนหลายอึกก่อนที่จะปัดเป่ารสขมในปากออก

กวินทร์กลับมารู้สึกตัวและมองดูเม็ดยาที่อาเจียนออกมาบนพื้น น้อยใจและน่าสงสาร: "ถ้าเธอไม่กินก็ไม่ต้องกิน ทำไมถึงดุนัก?"

ถอนหายใจ เขาก็วางคนกลับขึ้นเตียงของโรงพยาบาลแล้วนอนลง: "ชั่งเถอะ ตื่นแล้วก็ค่อยกิน ยังไงก็ตาม เติมเอาก็เหมือนเดิม..."

กวินทร์วัดอุณหภูมิของโมโมะอีกครั้ง แต่ก็ยังร้อนอยู่เล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ร้ายแรง

เขาโล่งใจมาก: "ร่างกายเย็นลง ไม่เป็นซ้ำก็ไม่เป็นไรแล้ว"

วันวิวาห์แอบดู กวินทร์อย่างเงียบ ๆ

คุณกวินทร์ที่อยู่สูงส่ง ตั้งแต่เด็กจนโต คาดว่าเขาไม่เคยมีอะไรผิดใจหรือถูกทุบตี ในตอนนี้ เขาโดนตบหน้าแดงครึ่งหน้า ซึ่งตลกสุดจนพูดไม่ออก

วันวิวาห์ก็หัวเราะจริงๆ แต่ก็หายไปอย่างรวดเร็ว

กวินทร์นำผ้าห่มคลุมโมโมะอย่างระมัดระวังและบอกให้เธอโทรหาหมอทันทีหากรู้สึกไม่สบายใจ

วันวิวาห์ ค่อยๆ สูญเสียความคิด และทันใดนั้นก็นึกถึงจอมพล

เมื่อเธอป่วย เขาได้เฝ้าเธอไว้หน้าเตียงอย่างระมัดระวังแบบนี้

หัวใจของวันวิวาห์เริ่มหม่นหมอง และก็ถูกดึงเข้าหากันอย่างหนักหน่วงและทนไม่ได้

โมโมะ หลับไปอีกครั้ง

กวินทร์มองไปที่เธอครู่หนึ่งแล้วหันกลับมาและพูดกับ วันวิวาห์ที่กำลังงุนงงว่า "พี่สะใภ้พรุ่งนี้ต้องไปทำงานใช่ไหม ผมจะให้คนพาพี่กลับ"

วันวิวาห์ ฟื้นคืนสติและส่ายหัว: “ไม่ เผื่อว่าโมตื่นขึ้นมากลางดึกและต้องการทำอะไร ฉันอยู่จะสะดวกกว่า”

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ยิ้มให้กวินทร์: “ถ้าคุณอยากช่วยจริงๆ พรุ่งนี้คุณสามารถเปลี่ยนชั้กับฉันได้ มีพยาบาลจำนวนมากในตอนกลางวัน ไม่สะดวกสำหรับคุณโมสามารถเรียกพยาบาลและ ฉันสามารถไปทำงานได้อย่างมั่นใจ ”

ไม่รู้ว่าคำพูดของ วันวิวาห์ก่อนหน้านี้มีผลหรือไม่ แต่กวินทร์ไม่ได้ยืนยันในครั้งนี้

เขาพยักหน้า: “โอเค”

ก่อนจะออกไป เขาหยุดและหันกลับมาอีกครั้ง ดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ช่วงนี้พี่พลไม่ค่อยได้กินหรือนอนสบายเพราะธุระของคุณ และอารมณ์ของเขาก็แย่มาก ในช่วงเวลานี้ ไม่พูดถึงบริษัทของเขา แม้แต่ฉันไอเต้และไอชันต้องดูสีหน้าเขา”

กวินทร์เก็ยสีหน้าที่ไร้ความมั่นคง: "มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นระหว่างพวกคุณ แต่ไม่มีผลลัพธ์ใดที่พี่พลต้องการ เหตุผลที่เขาหย่าร้างกับคุณในตอนแรกเป็นเพราะคุณมีอารมณ์ร้อนมากและเขาต้องการเอาใจคุณ อีกทางหนึ่งคือเพื่อเอาใจพ่อของเขา แต่ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาไม่เคยคิดที่จะแต่งงานกับ ม่านฟ้าเลย เขาเลยปลอมทะเบียนสมรสในภายหลัง ทั้งหมดที่เขาทำเพื่อหลอก ม่านฟ้า และแม่ของเขาคุณหญิงจีรวรรณนอกจากนี้ ไม่ว่าคุณหญิงจีรวรรณและม่านฟ้า"จะทำอะไร เขาจะไม่มีวันจัดงานแต่งงาน...”

ใบหน้าของ วันวิวาห์สงบ ดวงตาและน้ำเสียงของเธอไม่มีคลื่น: “แล้วไง?”

กวินทร์ถอนหายใจ: “พี่สะใภ้พี่พลจะปล่อยให้คุณไปอย่างง่ายดายในตอนแรกเพราะเขาไม่คิดว่าคุณจะจากเขาไปและแต่งงานกับเทพบุตร เขาแค่อยากให้เวลาคุณ ให้ทั้งสองคนใจเย็น แต่เขามั่นใจเกินไป และเขาแน่ใจว่าคุณยังคงเป็นของเขา แต่เขาไม่คิดว่าสิ่งต่างๆ จะค่อยๆ พัฒนาไปเป็นขั้นเป็นตอนในทุกวันนี้..."

เขาหัวเราะเยาะตัวเอง: "ผมรู้จักเขามากว่าสิบปีแล้ว และไม่เคยเห็นเขาปฏิบัติกับผู้หญิงคนไหนเลย... ไม่ เคยสำหรับคนหรือสิ่งของยางอย่าง ไม่เคยสนใจมากขนาดนี้ ไม่เคยลงมือทำเอง คอยเฝ้าดูอย่างระมัดระวัง แม้ว่าตอนนั้นจะรู้เรื่องโรคของกะทิเขาก็นิ่งเฉยมากกว่าเรื่องของคุณ

“คุณไม่รู้ เพื่อที่จะแก้แค้นให้กับคุณ เขาใช้มีดผ่าตัดที่เขาชอบจัดการกับเทพบุตรคุณน่าจะรู้ว่าเทพบุตรกลายเป็นแบบไหน! หลังจากที่รู้ว่ารฐารังแกคุณ คืนนั้นเขานัดรฐาไวน์ขาวสิบขวดและหม้อไฟสุดเผ็ด เทลงในท้องของรฐา เกือบตาย ถ้าไม่ใช่เพราะไปหาหมอทันตอนนี้คงตายไปแล้ว ผมไม่เคยเห็นในสภาพแบบนี้ เพื่อคุณ มีดผ่าตัดที่เขารักจะเปื้อนเลือดก็ไม่เป็นไร”

วันวิวาห์นึกถึงตอนที่เธอถูกตำรวจตัวปลอมลักพาตัวไป มีดผ่าตัดในมือของเขาโหดเหี้ยมเมื่อมีดสีขาวเข้าไปและมีดสีแดงออกมา...

มันน่าหงุดหงิดจริงละมั้ง?!

กวินทร์ถอนหายใจ: “พี่สะใภ้ อย่าโกรธเขาอีกเลย อย่าสงสัยในความตั้งใจของเขาและความห่วงใยที่มีต่อคุณ หากคุณโกรธจริงๆ คุณสามารถบอกเขาโดยตรง และถ้าคุณมีที่อยากจะแก้แค้นใดๆก็บอกไปตรงๆ การเอามีดบาดทีละนิดทรมานที่สุด ทำแบบนั้น ทั้งสองก็จะเจ็บและเหนื่อยไม่ใช่เหรอ??”

วันวิวาห์มองไปที่ กวินทร์ด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน

เขาเป็นเพื่อนสนิทของ จอมพลแต่อย่างมากที่สุดเธอและเขาเป็นได้แค่คนรู้จักเท่านั้น

】

】